Базар ертәси, 11 мај
Нағыллара бәнзәјән, јаланла, күфрлә долу рәвајәтләри... рәдд ет (1 Тим. 4:7).
Тәшкилатымызла вә рәһбәрлик едән гардашларла бағлы мәнфи мәлуматлар ешитсәниз, биринҹи әсрдә Аллаһын дүшмәнләринин Иса Мәсиһлә вә онун давамчылары илә неҹә даврандығыны јадыныза салын. Аллаһын халгынын бу ҝүн үзләшдији тәгибләр вә адына јахылан гаралар габагҹадан пејғәмбәрлик олунмушду. Бу ҝүн баш верәнләр һәмин пејғәмбәрлијин дәгиглијинә кими иҹрасыдыр (Мәт. 5:11, 12). Бу јаланлара алданмамаг үчүн биз онларын кимдән гајнагландығыны унутмамалыјыг вә дәрһал тәдбир ҝөрмәлијик. Бәс нә едә биләрик? Јалан мәлуматлара гулаг асмајын. Јалан мәлуматлар ешидәндә нә етмәк лазым олдуғуну һәвари Булус ајдын баша салмышды. О, Тимутијә демишди ки, бәзиләринә «ујдурма рәвајәтләрә... баш гошмағы» гадаған етсин вә «нағыллара бәнзәјән, јаланла, күфрлә долу рәвајәтләри» рәдд етсин (1 Тим. 1:3, 4). Биз дә јалан мәлуматларын кимдән гајнагландығыны билдијимиз үчүн онлара гулаг асмырыг. Биз јалныз һәгигәтин «сағлам сөзләр»ини динләјирик (2 Тим. 1:13). w24.04 с. 11, абз. 16; с. 13, абз. 17
Чәршәнбә ахшамы, 12 мај
Онлар садәлөвһ адамлары ширин диллә вә јалтаглыгла јолдан чыхарырлар (Ром. 16:18).
Јеһоваја садиг инсанларла араныздакы бирлији горујун. Јеһова истәјир ки, биз диндашларымызла бирлик ичиндә Она ибадәт едәк. Нә гәдәр ки һәгигәтә бағлыјыг, бу бирлији горујаҹағыг. Һәгигәтә зидд фикирләр јајан инсанлар исә јығынҹагда парчаланма јарадыр. Она ҝөрә дә Јеһова бизә онлардан узаг ҝәзмәји бујурур. Әкс һалда, биз өзүмүз һәгигәтдән узаглашарыг (Ром. 16:17). Биз һәгигәти ајырд етсәк вә она бағлы галсаг, Јеһова илә мүнасибәтләримизи горујаҹағыг вә иманымыз ҝүҹлү олаҹаг (Ефес. 4:15, 16). Шејтанын сахта тәлимләри вә тәблиғаты бизи аздырмајаҹаг. Бөјүк мүсибәт заманы исә Јеһованын ганадлары алтында тәһлүкәсизликдә олаҹағыг. Одур ки, доғру олан шејләрдән бәрк-бәрк јапышын, «онда сүлһ Аллаһы сизинлә олаҹаг» (Филип. 4:8, 9). w24.07 с. 13, абз. 16, 17
Чәршәнбә, 13 мај
Бу адам... ҝүнаһлары һәмишәлик јумаг үчүн бир гурбан ҝәтирди (Ибр. 10:12).
Иса әсас етибары илә ҝүнаһ јүкү алтында әзилән инсанлара көмәк етмәјә чалышырды вә онлары давамчысы олмаға дәвәт едирди. О билирди ки, инсан әзабларынын көкүндә ҝүнаһ дурур. Буна ҝөрә дә о, «ҝүнаһкар» кими танынан киши вә гадынлара хүсусилә көмәк едирди. Иса нүмунә чәкәрәк буну белә изаһ етмишди: «Һәкимә сағлам адамлар јох, хәстәләр мөһтаҹдыр». Сонра о, әлавә етмишди: «Мән салеһләри јох, ҝүнаһлы адамлары чағырмаға ҝәлмишәм» (Мәт. 9:12, 13). О, мәһз белә дә едирди. Иса онун ајагларыны ҝөзүнүн јашы илә јујан гадынын ҝүнаһларыны мүлајимликлә бағышлады (Лука 7:37—50). О, су далынҹа ҝәлән сәмәријјәли гадынын әхлагсыз һәјат тәрзи сүрдүјүнү билсә дә, она ваҹиб һәгигәтләри ачыглады (Јәһ. 4:7, 17—19, 25, 26). Исанын һәтта ҝүнаһын нәтиҹәси олан өлүмү арадан галдырмаг сәлаһијјәти вар иди. О, Аллаһын вердији ҝүҹ сајәсиндә кишиләри, гадынлары, ушаглары вә бөјүкләри дирилдирди (Мәт. 11:5). w24.08 с. 4, абз. 9, 10