Инсанлара хош мүждәни тәблиғ етмәјимизин башлыҹа сәбәби Јеһованы вә Онун мүгәддәс адыны севмәјимиздир. Биз хидмәтимизә севдијимиз Аллаһы мәдһ етмәјин бир јолу кими бахырыг. Бүтүн гәлбимизлә дејирик: «Аллаһымыз Јеһова, Сән шана, шәрәфә, гүдрәтә лајигсән!» Аллаһымызын шана вә шәрәфә лајиг олдуғуну неҹә ҝөстәририк? Јеһованын «һәр шејин јараданы» олдуғуну, Онун сајәсиндә мөвҹуд олдуғумузу инсанлара данышмагла вә буна даир сүбутлар ҝәтирмәклә. Бәс Онун гүдрәтә лајиг олдуғуну неҹә ҝөстәририк? Имканымызын јол вердији гәдәр вахтымызы, ҝүҹүмүзү вә вәсаитләримизи тәблиғ ишинә сәрф етмәклә (Мәт. 6:33; Лука 13:24; Кол. 3:23). Садә сөзлә десәк, биз Аллаһымыз барәдә данышмағы севирик, һәмчинин инсанлара Онун адыны вә хүсусијјәтләрини ачыгламағы өзүмүзә борҹ билирик. w24.05 с. 17, абз. 11

Јеһова Она ибадәт едән инсанлары мүкафатландырыр. О, индинин өзүндә бизә гәлб раһатлығы верир вә һәјатдан мәмнунлуг дујмағымыз үчүн чохлу немәтләр бәхш едир, ҝәләҹәкдә исә әбәди һәјат верәҹәк. Тамамилә етибар едирик ки, Јеһова бизә мүкафат вермәк истәјир вә буну етмәјә гадирдир. Биздә бу әминлик олдуғу үчүн Јеһованын кечмишдәки хидмәтчиләри кими Онун јолунда ҹанла-башла чалышырыг. Һәмин инсанлардан бири биринҹи әсрдә јашамыш Тимути иди (Ибр. 6:10—12). Тимутидә Јеһованын она мүкафат верәҹәјинә ҝүҹлү әминлик вар иди (1 Тим. 4:10). Буна ҝөрә дә о, Јеһова вә башгалары уғрунда әлиндән ҝәләни әсирҝәмирди. О нәләр едирди? Һәвари Булус она нәсиһәт етмишди ки, мүәллим вә натиг кими пүхтәләшсин. Бундан әлавә, Тимути бөјүклү-кичикли бүтүн диндашларына нүмунә олмалы иди. Үстәлик, она чәтин тапшырыглар да верилмишди. Мәсәлән, о, лазым оланда мәһәббәтлә, амма ҹидди мәсләһәт вермәли иди (1 Тим. 4:11—16; 2 Тим. 4:1—5). Тимути әмин ола биләрди ки, Јеһова ону мүкафатландыраҹаг (Ром. 2:6, 7). w24.06 с. 22—23, абз. 10, 11

Јеһова итаәтсизлик едән халгына хәбәрдарлыг вә нәсиһәт вермәк үчүн чох вахт пејғәмбәрләрини ҝөндәрирди. Мәсәлән, Әрәмја пејғәмбәр васитәсилә Јеһова демишди: «Ҝери дөн, еј аси Исраил, Мән сизә гәзәблә бахмајаҹағам, чүнки Мән вәфалыјам... һәмишәлик аҹыглы галмајаҹағам. Бирҹә ҝүнаһынызы бојнунуза алын, чүнки Аллаһыныз Јеһоваја асилик етдиниз» (Әрм. 3:12, 13). Јуил васитәсилә Јеһова белә демишди: «Бүтүн гәлбинизлә Мәнә сары дөнүн» (Јуил 2:12, 13). Әшијаја белә сөзләр бәјан етмәји бујурмушду: «Јујунуб пакланын, шәр әмәлләринизи ҝөзүмүн өнүндән узаглашдырын, писликдән әл чәкин» (Әшј. 1:16—19). Һәмчинин Јеһова Һизгијал васитәсилә белә суал вермишди: «Пис адамын өлүмү бәјәм Мәнә хошдур?.. Мәҝәр истәмәрәм ки, о, јолундан дөнүб јашасын? Һеч кимин өлүмүндән һәзз алмырам... Одур ки, јолунуздан дөнүн вә јашајын» (Һизг. 18:23, 32). Јеһова инсанларын төвбә етдијини ҝөрәндә чох севинир, чүнки онларын әбәди јашамасыны истәјир. w24.08 с. 9, абз. 5, 6