Давудун башы чох бәла чәкмишди, о чох ҝөз јашы төкмүшдү. Онунла әдавәт апаран инсанларын сајы чох иди. Һәтта етибар етдији инсанлар она хәјанәт етмишди (1 Ишм. 19:10, 11; 2 Ишм. 15:10—14, 30). Бир дәфә о белә сөзләр демишди: «Тәнҝә ҝәлмишәм аһ-наләмдән, јатағым бүтүн ҝеҹәни ағламагдан јамјаш олуб, сел кими ахыр јорған-дөшәјимә ҝөз јашларым» (Зәб. 6:6). Давудун һәјаты чох ағыр олса да, о јенә дә әмин иди ки, Јеһова ону севир. О јазмышды: «Јеһова һөнкүртүмү ешидәҹәк» (Зәб. 6:8). Буҝүнкү ајәдәки сөзләр Јеһованын бизи нә гәдәр чох севдијини, һиссләримизә гаршы биҝанә олмадығыны ҝөзәл тәсвир едир. Давуд демишди ки, Јеһова санки онун ҝөз јашларыны тулуға јығыр, јахуд китабында гејд едир. О, Јеһованын она нәзәр салдығына, чәкдији ағрыны унутмадығына әмин иди. Давуд билирди ки, Јеһова онун һансы чәтинликләрлә үзләшдијиндән вә бунун она неҹә тәсир етдијиндән аҝаһдыр. w24.12 с. 22, абз. 11, 12

Биз јеткин олмаға ҹан атмагла јанашы, ону горумаға да чалышмалыјыг. Бунун үчүн өзүмүзә һәддән артыг архајын олмамалыјыг (1 Кор. 10:12). Биз руһани ҹәһәтдән инкишаф едиб-етмәдијимизи даима јохламалыјыг. Колослулара јаздығы мәктубда һәвари Булус јеткинлији горумағын ваҹиблијини бир даһа вурғуламышды. Дүздүр, онлар артыг јеткин мәсиһи иди. Бунунла белә, Булус онлара хәбәрдарлыг етмишди ки, дүнјанын бахышларынын тәләсинә дүшмәмәк үчүн еһтијатлы олсунлар (Кол. 2:6—10). Ҝөрүнүр, јығынҹагдакы мәсиһиләри јахшы таныјан Епафрас да һәмишә дуа едирди ки, онлар «сонда јеткин инсанлар кими мөһкәм» дура билсинләр (Кол. 4:12). Бурадан нә өјрәнирик? Һәм Булус, һәм дә Епафрас бир шеји баша дүшүрдү: јеткинлијини горумаг үчүн инсанын һәм Јеһованын көмәјинә еһтијаҹы вар, һәм дә о өзү бунун үчүн вар ҝүҹү илә чалышмалыдыр. Бу јолла колослулар һансы чәтинликләрлә үзләширләрсә-үзләшсинләр даима јеткин галаҹагдылар. w24.04 с. 6, абз. 16, 17

Үрәјиндә Аллаһ хофу олан инсан Ону о гәдәр чох севир ки, һансыса һәрәкәти илә һеч вахт Ону кәдәрләндирмәк истәмәз. Биз нәјин сәһв, нәјин доғру олдуғуну, нәјин һәгигәт, нәјин јалан олдуғуну өјрәнмәк үчүн әлимиздән ҝәләни едирик. Чүнки Јеһованын разылығыны газанмаг истәјирик (Мәс. 2:3—6; Ибр. 5:14). Әҝәр биз Аллаһдан чох инсанлардан горхсаг, һәгигәт јолундан сапарыг. Ҝәлин 12 кәшфијјатчынын нүмунәси үзәриндә дүшүнәк. Онлар Јеһованын исраиллиләрә вермәји вәд етдији торпаға ҹасуслуг етмәјә ҝетмишдиләр. Он кәшфијјатчынын кәнаниләрдән горхусу Јеһоваја мәһәббәтләрини үстәләјирди. Онлар исраиллиләрә дедиләр: «Биз онлара бата билмәрик, онлар биздән ҝүҹлүдүрләр» (Сај. 13:27—31). Инсан ҝөзү илә баханда бу, доғрудан да белә иди. Амма онлар дүшмәнә галиб ҝәлә билмәјәҹәкләрини демәклә Јеһованы унутдугларыны ҝөстәрмишдиләр. w24.07 с. 9, абз. 5, 6