Бу ҝүн ағсаггаллар чох мәшғулдурлар. Онлар хош мүждәнин тәблиғчиләридир (2 Тим. 4:5). Ағсаггаллар саһә хидмәтиндә фәал иштирак едәрәк башгаларына нүмунә гојурлар. Јығынҹағын әразисиндә тәблиғ ишини тәшкил едирләр вә даһа јахшы тәблиғ етмәјимиз, дәрс кечмәјимиз үчүн бизә тәлим верирләр. Бундан әлавә, ағсаггаллар мәрһәмәтли, ајры-сечкилик етмәјән һакимләрдир. Һансыса мәсиһи ҹидди ҝүнаһ ишләјәндә ағсаггаллар онун Јеһова илә мүнасибәтини бәрпа етмәсинә көмәк едирләр. Ејни заманда онлар јығынҹағын руһани тәмизлијинин горунмасына нәзарәт едирләр (1 Кор. 5:12, 13; Гал. 6:1). Ән әсасы исә ағсаггаллар чобанлардыр (1 Бут. 5:1—3). Онлар Мүгәддәс Китаба әсасланан ҝөзәл нитгләр сөјләјир, јығынҹагда һәр кәси јахындан танымаға чалышыр вә баҹы-гардашлара ағсаггал зијарәтләри едирләр. Бүтүн бу ишләрдән савајы, бәзи ағсаггаллар ибадәт евләринин тикинтиси вә гуллуғу илә мәшғул олур, Хәстәханаларла әлагә комитәләриндә вә Хәстәләрә зијарәт групларында хидмәт едирләр. Доғрудан да, ағсаггаллар бизим үчүн чох зәһмәт чәкирләр! w24.10 с. 20, абз. 9

Мүгәддәс Китабда дејилир ки, фидјә өдәнилдији үчүн биз азад олундуг. Һәвари Бутрус буну белә ифадә едир: «Билирсиниз ки, сиз дәдә-бабаларыныздан галма пуч һәјат тәрзиндән гызыл вә ҝүмүш кими фани шејләр васитәсилә јох, Мәсиһин гүсурсуз вә ләкәсиз гузунун ганына бәнзәр гијмәтли ганы илә азад едилмисиниз» (1 Бут. 1:18, 19). Фидјә гурбанлығы сајәсиндә ҝүнаһ вә өлүмүн амансыз пәнҹәсиндән азад олмағымыз мүмкүндүр (Ром. 5:21). Исанын дәјәрли ганы, јәни һәјаты васитәсилә азад олундуғумуз үчүн, сөзсүз, она вә Јеһоваја сонсуз миннәтдарыг! w25.02 с. 5, абз. 15, 16

Ҝүнаһ етмәкдән өзүмүзү неҹә горуја биләрик? Ҝәлин Мәсәлләр 7-ҹи фәслә нәзәр салаг. Ҝөрәк орада бәһс олунан ҝәнҹ оғландан һансы ибрәти ҝөтүрә биләрик. О, позғун бир гадынла әхлагсызлыг етди. 22-ҹи ајәдә јазылыб: «Ҹаван... онун ардынҹа ҝетди». Ҝөрүнүр о, гадынын тәләсинә гәфил дүшүр. Амма өнҹәки ајәләрә әсасән, ҹаван оғлан бундан әввәл бәзи аддымлар атмышды вә бу, тәдриҹән онун ҝүнаһ етмәсинә ҝәтириб чыхартды. Бу һансы аддымлар иди? Әввәла, о, һәмин ахшам «[позғун] гадынын евинин тининдән кечирди». Сонра онун евинә тәрәф ҝетди (Мәс. 7:8, 9). Даһа сонра бу оғлан гадыны ҝөрәндә јолуну дәјишмәди. Гадынын ону өпмәсинә иҹазә верди. Һәм дә ҝәтирдији јандырма гурбанлары барәдә данышанда она гулаг асды. Јәгин, гадын буну демәклә ҝөстәрмәк истәјирди ки, пис јолун јолчусу дејил (Мәс. 7:13, 14, 21). Әҝәр оғлан вәзијјәтин бу јерә ҝәлиб чыхмасына јол вермәсәјди, онда нә нәфс ојанарды, нә дә ҝүнаһ едәрди. w24.07 с. 16, абз. 8, 9; с. 19, абз. 19