Инсанларын сизинлә неҹә рәфтар етмәсиндән асылы олмајараг, Јеһованын сизи севдијинә, дәјәр вердијинә әмин ола биләрсиниз. Әҝәр өзүнүзү пәришан һисс едирсинизсә, унутмајын ки, Јеһова үрәјиниздә јахшы шејләри ҝөрүб вә сизи Өзүнә шәхсән ҹәлб едиб (Јәһ. 6:44). О сизә көмәк етмәјә һәмишә һазырдыр, чүнки Онун ҝөзүндә дәјәрлисиниз. Исанын нүмунәсиндән Јеһованын бизә олан мүнасибәти барәдә өјрәнә биләрик. Јер үзүндә оларкән Иса башгаларынын хор бахдығы инсанлара диггәт ҝөстәрирди, онларын һалына аҹыјырды (Мәт. 9:9—12). Мәсәлән, ҹидди хәстәлији олан бир гадын сағалмаг үмиди илә Исанын палтарына тохунанда о, гадыны иманына ҝөрә тәрифләмишди вә она үрәк-дирәк вермишди (Марк 5:25—34). Иса Атасынын хүсусијјәтләрини мүкәммәл шәкилдә әкс етдирирди (Јәһ. 14:9). Буна ҝөрә дә Јеһованын сизә дәјәр вердијинә әмин ола биләрсиниз. Јеһова иманынызы, Она олан севҝинизи вә диҝәр ҝөзәл хүсусијјәтләринизи ҝөрүр. w24.10 с. 7, абз. 4, 5

Давудун башы чох бәла чәкмишди, о чох ҝөз јашы төкмүшдү. Онунла әдавәт апаран инсанларын сајы чох иди. Һәтта етибар етдији инсанлар она хәјанәт етмишди (1 Ишм. 19:10, 11; 2 Ишм. 15:10—14, 30). Бир дәфә о белә сөзләр демишди: «Тәнҝә ҝәлмишәм аһ-наләмдән, јатағым бүтүн ҝеҹәни ағламагдан јамјаш олуб, сел кими ахыр јорған-дөшәјимә ҝөз јашларым» (Зәб. 6:6). Давудун һәјаты чох ағыр олса да, о јенә дә әмин иди ки, Јеһова ону севир. О јазмышды: «Јеһова һөнкүртүмү ешидәҹәк» (Зәб. 6:8). Буҝүнкү ајәдәки сөзләр Јеһованын бизи нә гәдәр чох севдијини, һиссләримизә гаршы биҝанә олмадығыны ҝөзәл тәсвир едир. Давуд демишди ки, Јеһова санки онун ҝөз јашларыны тулуға јығыр, јахуд китабында гејд едир. О, Јеһованын она нәзәр салдығына, чәкдији ағрыны унутмадығына әмин иди. Давуд билирди ки, Јеһова онун һансы чәтинликләрлә үзләшдијиндән вә бунун она неҹә тәсир етдијиндән аҝаһдыр. w24.12 с. 22, абз. 11, 12

Биз јеткин олмаға ҹан атмагла јанашы, ону горумаға да чалышмалыјыг. Бунун үчүн өзүмүзә һәддән артыг архајын олмамалыјыг (1 Кор. 10:12). Биз руһани ҹәһәтдән инкишаф едиб-етмәдијимизи даима јохламалыјыг. Колослулара јаздығы мәктубда һәвари Булус јеткинлији горумағын ваҹиблијини бир даһа вурғуламышды. Дүздүр, онлар артыг јеткин мәсиһи иди. Бунунла белә, Булус онлара хәбәрдарлыг етмишди ки, дүнјанын бахышларынын тәләсинә дүшмәмәк үчүн еһтијатлы олсунлар (Кол. 2:6—10). Ҝөрүнүр, јығынҹагдакы мәсиһиләри јахшы таныјан Епафрас да һәмишә дуа едирди ки, онлар «сонда јеткин инсанлар кими мөһкәм» дура билсинләр (Кол. 4:12). Бурадан нә өјрәнирик? Һәм Булус, һәм дә Епафрас бир шеји баша дүшүрдү: јеткинлијини горумаг үчүн инсанын һәм Јеһованын көмәјинә еһтијаҹы вар, һәм дә о өзү бунун үчүн вар ҝүҹү илә чалышмалыдыр. Бу јолла колослулар һансы чәтинликләрлә үзләширләрсә-үзләшсинләр даима јеткин галаҹагдылар. w24.04 с. 6, абз. 16, 17