Муса пәйғәмбәр, хөкөмсө, ғәскәр башлығы һәм тарихсы булған. Ул Исраил халҡын Мысырҙан сығарған һәм Йәһүәнең күп мөғжизәләрен үҙ күҙҙәре менән күргән. Алла Мусаны Изге Яҙманың тәүге биш китабын — Тәүратты һәм 89-сы мәҙхиәне яҙырға рухландырған. Шулай уҡ ул, күрәһең, 90-сы мәҙхиәне һәм Әйүп китабын да яҙған. Үлеме алдынан Муса, 120 йәшендә, бөтә исраилдарҙы саҡырып, Йәһүәнең улар өсөн эшләгән бөтә эштәрен иҫтәренә төшөргән. Алла мөғжизәләр ҡылып мысырҙарға яза биргәндә, улар быға шаһит булған (Сығ. 7:4). Улар Ҡыҙыл диңгеҙҙең икегә айырылғанын күргән һәм ҡоро ерҙән үткән. Шунан һуң Йәһүә Мысыр ғәскәрен юҡ иткән (Сығ. 14:29—31). Сүлдә булғанда Алла улар хаҡында ҡайғыртҡан һәм уларҙы яҡлап торған (Ҡан. 8:3, 4). Хәҙер, исраилдар Вәғәҙә ителгән ерҙең сигендә баҫып торғанда, Муса уларҙы һуңғы тапҡыр нығытырға теләгән. w24.11 8—9 бб., 3, 4 абз.

Ғайсаның Хужа кисәһендә әйткән һүҙҙәре — тик шәкерттәренең ҡайһы берҙәренә генә, ә Ғәлиләйәлә әйткән һүҙҙәре иҫәпһеҙ күп кешегә ҡағылған. Беҙҙең эраның 32 йылында Ғәлиләйәлә Ғайсаны тыңлаған күпселек кеше уның ризыҡ биреүен теләгән. Әммә Ғайса уларҙың иғтибарын ризыҡҡа түгел, ә мәңгелек тормошҡа алып барған мөһимерәк нәмәгә йүнәлткән. Ғайса, үлеләр терелә һәм мәңге йәшәй аласаҡ, тигән. Уның был һүҙҙәре Хужа кисәһендә йыйыласаҡ бер нисә кешегә генә түгел, ә бөтә кешеләргә лә ҡағылған. Тимәк, был фатихалар һәр кемгә бирелергә мөмкин. w24.12 11 б., 10, 11 абз.

Йәһүә көс ҡулланған кешеләрҙе нәфрәт итә (Зәб. 10:5). Ир кеше үҙен ҡатыны менән шулай тотһа, Йәһүә быны айырыуса күрә алмай (Мал. 2:16). 1 Петер 3:7-лә әйтелгәнсә, ир кеше ҡатыны менән насар мөғәмәлә итһә, үҙенең Алла менән мөнәсәбәттәрен боҙа. Йәһүә хатта уның доғаларын тыңламай башларға мөмкин. Ҡайһы бер ирҙәр ҡатынын кәмһетә һәм уның менән ҡырыҫ һөйләшә. Әммә Йәһүә «ярһыу, асыу, ҡысҡырыу, яман теллелекте» нәфрәт итә (Эфес. 4:31, 32). Ҡатыны менән тупаҫ һөйләшкән ир үҙ никахын ғына түгел, Йәһүә менән мөнәсәбәттәрен дә боҙа (Яҡ. 1:26). Шуны уҡ порнография ҡараған ир тураһында ла әйтеп була. Ундай мәсихсе Йәһүә менән дуҫлығын емерә һәм ҡатынын хөрмәт итмәгәнен күрһәтә. Йәһүә ир кешенең ҡатынына хатта уйҙарҙа ла тоғро булыуын көтә. «Ҡатын-ҡыҙға енси дәрт менән ҡараусы күңелендә уның менән инде зина ҡылған була», — тип әйткән Ғайса (Матф. 5:28, 29). w25.01 9 б., 6—8 абз.