Rydyn ni’n gwybod bod Jehofa yn llawn trugaredd a dydy ef ddim yn “dymuno i unrhyw un gael ei ddinistrio.” (2 Pedr 3:9) Ystyria sut gwnaeth Jehofa ddangos trugaredd tuag at rai a wnaeth bechu’n ddifrifol. Roedd y Brenin Dafydd yn euog o lawer o bethau; roedd wedi godinebu a llofruddio. Ond roedd Dafydd yn edifar, felly gwnaeth Jehofa faddau iddo yn drugarog. (2 Sam. 12:​1-12) Roedd y Brenin Manasse yn euog o wneud llawer o bethau ofnadwy am y rhan fwyaf o’i fywyd. Ond hyd yn oed yn ei achos ef, gwnaeth Jehofa ymateb i’w edifeirwch, a dangosodd drugaredd drwy faddau i Manasse. (2 Cron. 33:​9-16) Bydd pobl o’r fath a wnaeth bechu’n ddifrifol ond yna sylweddoli beth roedden nhw wedi ei wneud ac edifarhau yn cael eu hatgyfodi. Mae’r esiamplau hyn yn ein hatgoffa ni fod Jehofa yn dangos trugaredd bryd bynnag mae’n gweld sail dros wneud hynny. w24.05 4 ¶12

Penododd Jehofa offeiriaid i wasanaethu yn y tabernacl ar ôl iddo achub ei bobl o’r Aifft. Cafodd Lefiaid eu haseinio i wneud gwaith arall o gwmpas y tabernacl. A oedd Jehofa’n gofalu am y rhai oedd yn gwasanaethu neu’n byw’n agos at y tabernacl yn fwy nag eraill? Nag oedd! Dydy Jehofa ddim yn dangos ffafriaeth. Roedd gan bawb yn y genedl yr un cyfle i gael perthynas â Jehofa. Er enghraifft, gwnaeth Jehofa sicrhau byddai’r genedl gyfan yn gallu gweld y golofn o gwmwl neu o dân a oedd yn codi uwchben y tabernacl. (Ex. 40:38.) Pan oedd y cwmwl yn dechrau symud i gyfeiriad newydd, roedd pawb yn gallu ei weld a dechrau casglu eu pethau at ei gilydd, tynnu eu pebyll i lawr, a gadael gyda phawb arall. (Num. 9:​15-23) Mewn ffordd debyg, gallwn ni fod yn hyderus y bydd Jehofa yn edrych ar ein holau ni, ni waeth lle ar y ddaear rydyn ni’n byw. w24.06 4 ¶10-12

Roedd bywyd Dafydd yn y fantol. Roedd ei fab, Absalom, yn benderfynol o gipio’r orsedd. (2 Sam. 15:​12, 13) Roedd rhaid i Dafydd adael Jerwsalem ar unwaith! Wrth i bawb ddechrau gadael, sylweddolodd Dafydd fod rhaid i rywun aros i ddysgu am gynllwynion Absalom. Felly, fe wnaeth anfon Sadoc ac offeiriaid eraill yn ôl i’r ddinas fel ysbïwyr. (2 Sam. 15:​27-29) Roedd rhaid iddyn nhw fod yn ofalus. Roedd gan Dafydd gynllun a oedd yn cynnwys Sadoc a Chwshai, ffrindiau ffyddlon iddo. (2 Sam. 15:​32-37) Llwyddodd Chwshai i ennill hyder Absalom, ac i awgrymu strategaeth a fyddai’n rhoi amser i Dafydd baratoi am y frwydr i ddod. Nesaf, dywedodd Chwshai wrth Sadoc ac Abiathar beth roedd Absalom yn bwriadu ei wneud. (2 Sam. 17:​8-16) Yna, roedd rhaid i’r dynion hynny anfon neges at Dafydd ac fe wnaeth y neges honno helpu i’w amddiffyn.—2 Sam. 17:​21, 22. w24.07 4-5 ¶9-10