Esboniodd Iesu y ffolineb o gasglu arian heb fod “yn gyfoethog yng ngolwg Duw.” (Luc 12:​16-21) Dydy neb yn gwybod beth sydd ar y gorwel. (Diar. 23:​4, 5; Iago 4:​13-15) Rydyn ni’n wynebu sialens benodol fel dilynwyr Crist. Dywedodd Iesu fod rhaid inni fod yn barod i “ildio” ein holl eiddo er mwyn bod yn ddisgyblion iddo. (Luc 14:​33, tdn.) Derbyniodd Cristnogion y ganrif gyntaf yn Jwdea y golled hon gyda llawenydd. (Heb. 10:34) Yn nyddiau modern, mae llawer o frodyr wedi gorfod aberthu pethau materol neu eu swyddi am wrthod cefnogi unrhyw blaid wleidyddol. (Dat. 13:​16, 17) Beth sydd wedi eu helpu nhw i wneud hynny? Maen nhw’n hollol hyderus am addewid Jehofa: “Ni wna i byth dy adael di, ac ni wna i byth gefnu arnat ti.” (Heb. 13:5) Rydyn ni’n gwneud ein gorau i baratoi ar gyfer y dyfodol, ond os bydd pethau annisgwyl yn digwydd, rydyn ni’n hyderus bydd Jehofa’n ein cefnogi ni. w25.03 29-30 ¶13-14

Dydy Jehofa ddim yn disgwyl inni dyfu i aeddfedrwydd ar ein pennau ein hunain. Mae’r rhai sy’n bugeilio ac yn dysgu yn y gynulleidfa Gristnogol yn barod i’n helpu ni i ddod yn oedolion mewn ffordd ysbrydol, “yn hollol aeddfed fel Crist.” (Eff. 4:​11-13) Mae Jehofa hefyd yn rhoi ei ysbryd glân i’n helpu ni i gael “meddwl Crist.” (1 Cor. 2:​14-16) Ar ben hynny, rhoddodd Duw yr Efengylau inni er mwyn dangos sut roedd Iesu yn meddwl, yn siarad, ac yn ymddwyn tra oedd ar y ddaear. Drwy efelychu Iesu, gelli di gyrraedd dy nod o aeddfedu’n ysbrydol. Ond er mwyn aeddfedu’n ysbrydol, mae’n rhaid inni “symud ymlaen o’r ddysgeidiaeth sylfaenol am y Crist.” w24.04 4-5 ¶11-12

Mae’n rhaid inni wneud penderfyniadau bob dydd. Mae rhai penderfyniadau yn hawdd i’w gwneud, fel beth i’w gael i frecwast neu pryd i fynd i wely. Ond mae rhai penderfyniadau yn anoddach i’w gwneud oherwydd eu bod nhw’n effeithio ar ein hiechyd, ein hapusrwydd, ein teulu, neu ein haddoliad. Rydyn ni eisiau gwneud penderfyniadau a fydd o les i ni ac i’r rhai rydyn ni’n eu caru. Ond yn bwysicaf oll, rydyn ni’n dymuno i’n penderfyniadau blesio Jehofa. (Rhuf. 12:​1, 2) Cam pwysig tuag at benderfyniad da yw cael y ffeithiau. Pam mae hyn yn bwysig? Dychmyga fod rhywun yn siarad â doctor am broblem feddygol ddifrifol. A fyddai’r doctor yn penderfynu ar fath penodol o driniaeth heb asesu’r person a gofyn cwestiynau yn gyntaf? Na fyddai. Gelli di hefyd wneud penderfyniadau gwell os wyt ti’n ystyried y ffeithiau sy’n berthnasol i’r sefyllfa. w25.01 14 ¶1-3