το πλήθος που διέφυγε και να τους υποβάλη όλους πάλι σε δουλεία ή να τους θανατώση όλους. Αυτό ήταν το πιο μεγάλο σφάλμα του. Αυτό έστησε τη σκηνή για τη μεγίστη επίδειξι όλων των εποχών—μία επίδειξις που απέδειξε ότι κανένας δεν ήταν ούτε είναι όμοιος με τον Ιεχωβά σ’ όλη τη γη. Ο Ιεχωβά είχε ετοιμάσει μια γιγαντιαία παγίδα ακριβώς γι’ αυτόν τον ίδιο ο οποίος ενόμισε ότι είχε παγιδεύσει τους Ισραηλίτας μεταξύ της ερήμου και της θαλάσσης.—Έξοδ. 14:3.

25. Τι, λοιπόν, πρέπει ν’ αναμένεται σύντομα από τον Μεγαλύτερο Φαραώ σχετικά με τον πολύν όχλο εκείνων οι οποίοι έχουν απελευθερωθή από την εξουσία του;

²⁵ Έτσι ακριβώς και σήμερα ο Μεγαλύτερος Φαραώ, κάτω από τον τίτλο του «Γωγ,» θα προσπαθήση να καταστρέψη όλο το θαυμαστό απελευθερωτικό έργο του Ιεχωβά. Αλλά ο Ιεχωβά βεβαιώνει όλους εκείνους οι οποίοι έχουν διαφύγει σ’ Αυτόν ως καταφύγιό των ότι είναι απολύτως έτοιμος να χειρισθή την κατάστασι. (Ιεζ. 38:14-16) Ο Σατανάς και οι ισχυροί δούλοι του καθώς και οι εκούσιοι υποστηρικταί του θα είναι εκείνοι οι οποίοι θα υποστούν ταπεινωτική ήττα και καταστροφή, ενώ οι απελευθερωμένοι δούλοι αινούν το ισχυρό χέρι και τον εξηπλωμένο βραχίονα του Υπερτάτου Κυριάρχου, του Ιεχωβά των δυνάμεων.—Έξοδ. 15:1-21.

26. Ποια μεγαλειώδη νίκη δικαιολογούμεθα ν’ αναμένωμε βάσει της πολιτείας του Θεού με τον Φαραώ;

²⁶ Σύντομα τώρα η τρομακτική Αιγυπτιακή καταστροφή στην Ερυθρά Θάλασσα θα φανή μικρή από το μέγεθος της συμφοράς που θα καταποντίση τον Μεγαλύτερο Φαραώ και όλους τους υποστηρικτάς του. Αυτή η τελική εκτέλεσις έρχεται στον Αρμαγεδδώνα και αμέσως μετά απ’ αυτόν. Όχι μόνο θα καταστραφή η σύγχρονος αντιτυπική Αίγυπτος όπως τα Σόδομα και η άπιστη Ιουδαία, αλλά ο μεγαλύτερος Φαραώ ο ίδιος θα αλυσοδεθή και θα ριφθή στην άβυσσο από τον Στρατάρχη των ουρανίων δυνάμεων του Θεού, Χριστόν Ιησού. (Αποκάλ. 20:1-3) Τι νίκη θα είναι αυτή, αξία της μεγαλύτερος εντάσεως αίνου και ευγνωμοσύνης στον Θεό ο οποίος αποδεικνύει πέραν από κάθε αμφιβολία ότι ‘ουδείς είναι όμοιος αυτού εν πάση τη γη’!

27. Πώς μπορεί ο καθένας να εξασφαλίση για τον εαυτό του μερίδα σ’ αυτή την μεγαλειώδη νίκη;

²⁷ Αλλά πού θα είσθε σεις στη ζωτική εκείνη ημέρα της εκτελέσεως της κρίσεως που πλησιάζει τώρα γοργά; Μήπως θα έχετε αναβάλει τη διαφυγή σας από την αντιτυπική Αίγυπτο ωσότου είναι πάρα πολύ αργά; Ή, θα είσθε ένας από το ανάμικτο πλήθος που έχουν ενωθή με την παρέλασι του νικηφόρου πλήθους του απηλευθερωμένου λαού του Ιεχωβά; Θα σαλπίζετε από την καρδιά τους αίνους του Ελευθερωτού και θ’ αναγγέλλετε με παρρησία την καταστροφή του Σατανά, του ‘θεού του κόσμου τούτου’ και ολοκλήρου του κόσμου του; Είθε να είναι ο κλήρος σας να συμμετάσχετε στην αιωνία νίκη που θα επιτύχη ο Θεός μέσω του Χριστού! Εξαρτάται από σας το ν’ αποφασίσετε και να ενεργήσετε με τρόπο που να εξασφαλίσετε για τον εαυτό σας αυτό το ευτυχισμένο μέλλον.

Γιατί Διδάσκεται η Τριάς

◆ Μια γυναίκα στη Ράιντσβιλ, της Βορείου Καρολίνας, είχε αρχίσει να μελετά τη Βίβλο μαζί με τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Ύστερ’ από μελέτη ενός μηνός πήγε στον ιερέα της και του έθεσε διάφορες ερωτήσεις, που μερικές είχαν σχέσι με τη διδασκαλία της Τριάδος. Η συνομιλία των περί Τριάδος διεξήχθη ως εξής:

«Εδίδασκαν την Τριάδα οι απόστολοι;» ερώτησε η γυναίκα.

«Όχι,» απήντησε ο λειτουργός.

«Αλλά, μήπως εδίδαξε ο Ιησούς την Τριάδα;»

«Όχι,» απήντησε και πάλιν ο λειτουργός.

«Γιατί, τότε, διδάσκετε σεις την Τριάδα;» ρώτησε εκείνη. Η απάντησις του κληρικού σ’ αυτό ήταν ότι, εφόσον η εκκλησία είχε υιοθετήσει την διδασκαλία της Τριάδος ύστερ’ από αρκετούς αιώνες, αυτό αποτελούσε την αιτία για την οποία αυτός την εδίδασκε.

Αλλά η Βίβλος λέγει ότι «Πας όστις . . . δεν μένει εν τη διδαχή του Χριστού, Θεόν δεν έχει.»—2 Ιωάν. 9.