εκεί γύρω. Πρέπει να είναι έντιμοι σ’ όλες τις συναλλαγές τους. Μεταξύ τους δεν πρέπει να υπάρχη απάτη, εξαπάτησις, κλοπή ή ψεύδος. Το να διαπράξη κανείς ένα απ’ αυτά τα πράγματα, θα εσήμαινε αποτυχία ν’ αντανακλά την αγιότητα του Θεού. Αυτά τα πράγματα απαγορεύονται επίσης από τον νόμο του Θεού.—Λευιτ. 19:11-13.

Η εκδήλωσις ενδιαφέροντος για τους αναπήρους αποτελεί έναν ακόμη τρόπο με τον οποίον μπορούμε να είμεθα ‘άγιοι, καθώς ο Ιεχωβά Θεός είναι άγιος.’ Ο Νόμος του δηλώνει: «Δεν θέλεις κακολογήσει τον κωφόν, και έμπροσθεν του τυφλού δεν θέλεις βάλει πρόσκομμα.»—Λευιτ. 19:14.

Το άτομο που εχλεύαζε ή κακολογούσε κάποιον κωφόν, έδειχνε ασφαλώς άκαρδη στάσι. Ο κωφός βρίσκεται στο έλεος της ταπεινωτικής ομιλίας άλλων, ανίκανος να υπερασπίση τον εαυτόν του από δηλώσεις που δεν μπορεί ν’ ακούση. Επίσης, θα ήταν μισητό, εντελώς αντίθετο με τον ελεήμονα τρόπο που εκδηλώνει ο Θεός, το να θέση κανείς πρόσκομμα μπροστά σ’ έναν τυφλό, κάνοντάς τον να πέση.

Τα ανωτέρω περιλαμβάνουν λίγους μόνον από τους πολλούς τομείς της ζωής στους οποίους ο Ιεχωβά Θεός απαιτούσε από τον αρχαίο λαό της διαθήκης του, τον Ισραήλ, να είναι άγιος. Η εφαρμογή, που έκανε ο απόστολος Πέτρος, της δηλώσεως που εδόθη κατ’ αρχήν στους αρχαίους Ισραηλίτας δείχνει ότι και οι Χριστιανοί, επίσης, πρέπει να συμπεριφέρωνται μ’ ένα καθαρό ή αγνό τρόπο. Για τον Χριστιανό, καμμιά πλευρά της ζωής δεν εξαιρείται από τη θεία απαίτησι περί αγιότητος.

Έτσι, αν θέλωμε να είμεθα άγιοι από την άποψι του Θεού, πρέπει πρώτα ν’ αυξήσωμε τη γνώσι μας γι’ αυτόν. Πρέπει να κατανοήσωμε τι εκείνος επιδοκιμάζει ή αποδοκιμάζει, και γιατί. Αυτό απαιτεί προσεκτική μελέτη των Γραφών. Κατόπιν, πρέπει να ζούμε σε αρμονία με την ακριβή γνώσι.

Ο μαθητής Ιάκωβος τόνισε με ισχυρό τρόπο το σημείο αυτό, λέγοντας: «Γίνεσθε δε εκτελεσταί του λόγου, και μη μόνον ακροαταί, απατώντες εαυτούς.»—Ιακ. 1:22.

Το να παρακολουθή κανείς Χριστιανικές συναθροίσεις και ν’ ακούη με σεβασμό αυτά που λέγονται, δεν είναι αρκετό για να τον κάνη άγιο. Ένα άτομο θα μπορούσε στην πραγματικότητα ν’ απατά τον εαυτό του, σκεπτόμενο ότι το να κάνη αυτά τα πράγματα είναι, βασικά, όλο εκείνο που απαιτείται για να είναι Χριστιανός. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό. Πρέπει να εξετάσωμε τον εαυτό μας προσεκτικά στο φως των Γραφών, για να δούμε αν πραγματικά εναρμονιζώμεθα με τις αρχές του Θεού περί αγιότητος. Κατόπιν, όταν διακρίνωμε τομείς της ζωής όπου υστερούμε, θα πρέπει να προσπαθήσωμε να βελτιωθούμε.

Αυτό το ζήτημα του να είμεθα άγιοι, καθαροί ή αγνοί, δεν είναι φορτίο. Είναι έκφρασις της αγάπης μας για τον Θεό. (1 Ιωάν. 5:3) Καλούμεθα να μετέχωμε ολοκάρδια στην εκπλήρωσι των λόγων του Ιησού: «Πρέπει πρώτον να κηρυχθή το ευαγγέλιον εις πάντα τα έθνη.»—Μάρκ. 13:10.

Η συμμόρφωσις με τις αρχές του Θεού περί αγιότητος, είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε ν’ απολαμβάνωμε τη ζωή στο πλήρες, διότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε έτσι ώστε να μπορή ν’ αντανακλά την εικόνα του Θεού. (Γέν. 1:26) Όταν οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να εκδηλώνουν τις θαυμαστές ιδιότητες του Θεού στη ζωή των, επιφέρουν βλάβη και στον εαυτό τους και σε άλλους. Αλλά το άτομο που ακολουθεί τις Γραφές θα είναι ευτυχισμένο.—Ιακ. 1:25.

Αν επιθυμήτε αυτή την ευτυχία, αφιερώστε χρόνο για να μελετήσετε τον Λόγο του Θεού και κατόπιν εφαρμόστε τον σε όλους τους τομείς της ζωής σας. Μάθετε από πείρα ότι, το να είσθε άγιος, αγνός ή καθαρός από την άποψι του Θεού, είναι πραγματικά ο καλύτερος τρόπος διαβιώσεως. Επίσης, να είσθε πρόθυμοι να βοηθήτε άλλους να ζουν σε αρμονία με την Αγία Γραφή.

Ένας Πιστός Δούλος Λαμβάνει την Αμοιβή Του

Ο αδελφός Φρανζ Τσούρτσερ γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1891, βαπτίσθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1918, και εισήλθε στην υπηρεσία Μπέθελ της Ελβετίας στις 15 Ιουνίου 1923. Επί 55 σχεδόν χρόνια εργάσθηκε πιστά στο γραφείο της Εταιρίας Σκοπιά στην Ελβετία, υπηρετώντας επί αρκετά χρόνια ως επίσκοπος τμήματος. Μετά από αρκετούς μήνες ασθενείας, ο αδελφός Τσούρτσερ τερμάτισε την επίγεια πορεία του στις 13 Μαΐου 1978. Ήταν πολύ γνωστός και αγαπάτο από πολλούς Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη και όλοι χαίρονται για την πιστή υπηρεσία του και για το ότι έχει λάβει τώρα την αμοιβή του.—Αποκάλ. 14:13.