σοβαρή απώλεια αίματος . . . έχει εισέλθει τώρα στο βασίλειο της δυνατότητας.»

Ένα τέτοιο υποκατάστατο αίματος που έχει αναπτυχθή πρόσφατα, χρησιμοποιήθηκε μάλιστα σε ανθρώπους στην Ιαπωνία, και λέγεται ότι έσωσε τη ζωή ενός ασθενούς. Το βασικό στοιχείο αυτών των υποκατάστατων είναι ότι έχουν την ικανότητα να μεταφέρουν οξυγόνο, όμοια με την ικανότητα του αίματος.

Αυτά τα γεγονότα επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν ενεργούν ανεύθυνα ούτε παράλογα όταν, για θρησκευτικούς λόγους αρνούνται να δεχθούν μεταγγίσεις αίματος και ζητούν άλλα υποκατάστατα.—Πράξ. 15:29· 21:25.

Ψαλμοί

Η Επιβίωσις Εξαρτάται από τον Θεό

Ο ΛΑΟΣ του Θεού, σε σύγκρισι με τον πληθυσμό του κόσμου, υπήρξε πάντοτε ελάχιστος. Ωστόσο, επανειλημμένως αυτός ο λαός έγινε στόχος έντονης εχθρότητας. Χωρίς τη θεία προστασία, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να επιβιώση.

Ο ψαλμωδός Δαβίδ ήταν βέβαιος γι’ αυτό. Σ’ έναν από τους ψαλμούς του, δήλωσε: «Αν δεν ήτο ο Ιεχωβά μεθ’ ημών ας είπη τώρα ο Ισραήλ· Αν δεν ήτο ο Ιεχωβά μεθ’ ημών, ότε εσηκώθησαν άνθρωποι εφ’ ημάς, ζώντας ήθελον μάς καταπιεί τότε, ενώ ο θυμός αυτών εφλέγετο εναντίον ημών· τότε τα ύδατα ήθελον μάς καταποντίσει, ο χείμαρρος ήθελε περάσει επάνωθεν της ψυχής ημών· τότε τα ύδατα τα επηρμένα ήθελον περάσει επάνωθεν της ψυχής ημών.» (Ψαλμ. 124:1-5, ΜΝΚ) Αν ο Ιεχωβά δεν είχε βοηθήσει το λαό του, η καταστροφή που θα επέφεραν οι εχθροί τους εναντίον τους θα μπορούσε να συγκριθή μ’ αυτό που συμβαίνει στο έδαφος στη διάρκεια ενός σεισμού, όταν ανοίγη και καταπίνη κάθε ζωντανό ον στην περιοχή που έχει πληγή από το σεισμό. Θα έμοιαζε, επίσης, με τα αποτελέσματα ενός μεγάλου κατακλυσμού που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του. Τα περήφανα, φουσκωμένα κύματα θα είχαν καταποντίσει τελείως τους Ισραηλίτες.

Γνωρίζοντας τον κίνδυνο, είχαν ασφαλώς εύλογη αιτία για να ευχαριστούν τον Ύψιστο για τη βοήθειά του. Κατάλληλα, ο ψαλμωδός συνέχισε με μια έκφρασι ευγνωμοσύνης προς τον Ιεχωβά εκ μέρους του Ισραήλ: «Ευλογητός Ιεχωβά όστις δεν παρέδωκεν ημάς θήραμα εις τους οδόντας αυτών. Η ψυχή ημών ελυτρώθη ως πτηνόν από της παγίδος των θηρευτών· η παγίς συνετρίβη, και ημείς ελυτρώθημεν. Η βοήθεια ημών είναι εν τω ονόματι του Ιεχωβά, του ποιήσαντος τον ουρανόν και την γην.»—Ψαλμ. 124:6-8, ΜΝΚ.

Ο εχθρός, σαν αρπακτικό άγριο ζώο, ήθελε να καταβροχθίση τους Ισραηλίτες. Αλλά ο Ιεχωβά δεν επέτρεψε να συμβή αυτό. Οι Ισραηλίτες έμοιαζαν μ’ ένα πουλί που είχε πιασθή σε παγίδα. Έπειτα, ξαφνικά, ο Ιεχωβά το ελευθέρωσε. Πράγματι, ο λαός του Θεού είχε εύλογη αιτία για ν’ αποβλέπη στο όνομα του Ιεχωβά για βοήθεια, δηλαδή, σε κείνον που αντιπροσώπευε αυτό το όνομα. Εκείνος δεν θα απογοητεύση ποτέ το λαό του, διότι, είναι ο Παντοδύναμος Δημιουργός.

Οι δούλοι του Θεού σήμερα, όταν αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες, μπορούν να παίρνουν παρηγοριά από τα λόγια αυτού του ψαλμού. Μπορεί να φαίνεται ότι όλοι τους θα εξαλειφθούν από τη γη. Αλλά ο Ιεχωβά θεός δεν θα επιτρέψη ποτέ στον εχθρό να εξαλείψη το λαό του. Είναι βέβαιο ότι θα επέλθη ανακούφισις.