αυξάνη σε κάθε επίπεδο της ανθρώπινης κοινωνίας, μερικές φορές μέχρι το χείλος της αναρχίας. Κάθε ομάδα με στενά ενδιαφέροντα κραυγάζει για τα δικαιώματά της, όπως ισχυρίζεται, αγνοώντας τα ευρύτερα εθνικά συμφέροντα. Τα έθνη δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να συνάψουν συμφωνίες και εύκολα τις καταπατούν.

Απ’ αυτή την άποψι, η ενεργειακή κρίσις αυξάνει περισσότερο την «στενοχωρία εθνών εν απορία» για τα προβλήματα που ο Ιησούς προείπε ότι θα κατέκλυζαν τον κόσμο αυτό τον αιώνα. (Λουκ. 21:25) Οι σπασμωδικές προσπάθειες των ηγετών των εθνών να λύσουν το ενεργειακό πρόβλημα παραλύουν. Η αποτυχία τους επιβεβαιώνει αναμφίβολα τη Βιβλική δήλωσι ότι ο άνθρωπος δεν έχει την ικανότητα να αυτοκυβερνηθή. (Ιερ. 10:23) Τα προβλήματα είναι πολύ μεγάλα γι’ αυτόν. Μόνο μέσω της διακυβερνήσεως της γης από τη βασιλεία του Θεού θα έλθη η λύσις στα ανθρώπινα προβλήματα, περιλαμβανομένου και του ενεργειακού.

Η Βίβλος δείχνει ότι ‘ο φόβος και η προσδοκία των επερχομένων δεινών εις την οικουμένην’ έχουν γερά θεμέλια. (Λουκάς 21:26) Τα ‘επερχόμενα’ περιλαμβάνουν το πλήρες τέλος των πολιτικών, οικονομικών και θρησκευτικών οργανώσεων του ανθρώπου, για ν’ ανοίξη ο δρόμος για τη διακυβέρνησι της γης από τη βασιλεία του Ιεχωβά υπό τον Χριστό.

Ενέργεια στον Παράδεισο

Αν είσθε άτομο που δέχεται τις απόψεις της Βίβλου, το ερώτημα για τις μελλοντικές πηγές ενέργειας έχει για σας μια σημασία που πηγαίνει πολύ μακρύτερα από την άμεση κρίσι. Ενδιαφέρεσθε για το τι θα χρησιμοποιή ο άνθρωπος για 1.000 χρόνια στο μέλλον, ακόμη και στην αιωνιότητα.

Δεν σκοπεύαμε εδώ να κάνωμε υποθέσεις σε λεπτομέρειες που μόνο το μέλλον θα αποκαλύψη. Ωστόσο, ο συλλογισμός πάνω στις αρχές της Βίβλου δείχνει ότι μερικές μορφές ενέργειας ταιριάζουν περισσότερο από άλλες στον τρόπο ζωής που αναμέναμε να επικρατή στο νέο σύστημα πραγμάτων.

Πρώτα-πρώτα, λάβετε υπ’ όψιν σας ότι η γη πρόκειται να γίνη παράδεισος. Τίποτε δεν θα επιτραπή να αμαυρώση την ομορφιά ή να προκαλέση μόλυνσι αυτού του παγγήινου Εδεμικού κήπου.—Λουκ. 23:43· Αποκ. 11:18.

Έχομε δει πώς η εκτεταμένη χρήσις του κάρβουνου παραμορφώνει τον χώρο, και εκεί όπου εξορύσσεται και εκεί που καίγεται. Επίσης, η εμπορική εξόρυξις κάρβουνου είναι σωματικώς επικίνδυνη και δηλητηριώδης για την υγεία των ανθρακωρύχων. Η σημερινή ρύπανσις του αέρα προκαλείται κατά μέγα μέρος από υπερβολική χρήσι καυσίμων από πετρέλαιο. Οι χημικοί ανακάλυψαν ότι η μεγάλη ποικιλία και πολυπλοκότητα των μορίων των υδρογονανθράκων στο πετρέλαιο παρέχουν το έναυσμα για τη σύνθεσι όλων των χρήσιμων και θαυμάσιων ουσιών. Πράγματι, δείχνει μια πλήρη έλλειψι εκτιμήσεως για τους φυσικούς θησαυρούς η καταστροφή τους με την αλύπητη καύσι τους.

Μην ξεχνάτε, επίσης, ότι τίποτε δεν θα επιτραπή να προκαλή βλάβη ή έστω και τον φόβο της καταστροφής στους κατοίκους της γης. (Μιχ. 4:4) Η δυνατότητα για βλάβη που ενυπάρχει στη χρήσι της πυρηνικής ενέργειας θα φαινόταν να την καθιστά ανεπιθύμητη για τη νέα γη.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι ο άνθρωπος πρόκειται να ζήση για πάντα στη γη, θα περιμέναμε ότι η ενέργειά του θα αντλήται από πηγές που δεν θα εξαντλούνται ταχύτερα απ’ όσο σχηματίζονται. (Ψαλμ. 37:29· Εκκλ. 1:4) Αυτό, επίσης, θα απέκλειε την εκτεταμένη καύσι κάρβουνου ή πετρελαίου όπως και τη σχάσι του ουρανίου. Αντίθετα, είναι υπέρ της χρήσεως πηγών ενέργειας που μπορούν να ανανεώνωνται. Στον Εκκλησιαστή 1:5-7, τονίζονται οι κύκλοι της φύσεως με τους οποίους διατηρείται και ανανεώνεται το κάθε τι. Η ενέργεια του ανθρώπου πρέπει λογικά να εξασφαλίζεται από πράγματα που συνδέονται με αυτούς τους φυσικούς κύκλους, πράγματα που δεν θα εξαντληθούν ποτέ. Παρατηρήστε ότι σ’ αυτά τα εδάφια του Εκκλησιαστού, το ηλιακό φως, ο άνεμος και το τρεχούμενο νερό αναφέρονται το καθένα ειδικά σαν πράγματα που είναι συνεχώς διαθέσιμα. (Βλέπε, επίσης, Ιώβ 38:24-27.) Το καθένα απ’ αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθή σαν πηγή ενέργειας που ανανεώνεται σταθερά. Επί πλέον, είναι καθαρά. Δεν μολύνουν το φυσικό περιβάλλον. Τα μέσα εκμεταλλεύσεώς τους μπορούν να ενσωματωθούν αρμονικά στο τοπίο.

Ένα άλλο σημείο που πρέπει να ληφθή υπ’ όψιν είναι ότι η εμπορική εκμετάλλευσις των φυσικών πηγών για κέρδος δεν θα επιζήση από το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων. Το κίνητρο για την ανάπτυξι διαφόρων πηγών ενέργειας θα είναι, όχι η αγάπη για χρήματα, αλλά η αγάπη για τον συνάνθρωπο. (1 Τιμ. 6:10· Ματθ. 22:39) Αυτή η αρχή θα θέση μια εντελώς διαφορετική προοπτική στην συγκριτική προτίμησι των διαφόρων ενεργειακών πηγών, απ’ αυτή που επικρατεί στο παρόν οικονομικό σύστημα.

Τελικά, και πάνω απ’ όλα, όλοι οι ζώντες θα αναγνωρίζουν την εξάρτησί τους από τον Ιεχωβά για ζωή και για όλα τα αγαθά που κάνουν τη ζωή απολαυστική. Ο Ιεχωβά είναι η τελική Πηγή κάθε είδους ενέργειας, και αυτή η πηγή είναι άπειρη και ανεξάντλητη. (Ησ. 40:28-31) Σαν ‘Πατήρ των Φώτων’ είναι ο Δημιουργός του ήλιου, που παρέχει φως και θερμότητα ακατάπαυστα σαν φιλάγαθο δώρο του για την ανθρωπότητα.—Ιακ. 1:17· Ψαλμ. 74:16,

Ο Ιεχωβά εφεύρε την πυρηνική διαδικασία που δίνει στον ήλιο την ενέργειά του. Την καταλαβαίνει και την ελέγχει τέλεια. Της παρέχει το απαραίτητο καύσιμο από δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Πριν εξαντληθή το καύσιμο, μπορεί να το αντικαταστήση τόσο εύκολα όσο εμείς βγάζομε ένα παλιό ένδυμα και φοράμε ένα καινούργιο. (Ψαλμ. 102:25, 26) Δεν θα υπάρξη κρίσις στην ηλιακή ενέργεια.

Επειδή ο Ιεχωβά είναι αιώνιος, η υπόσχεσίς του για αιώνια ζωή στους ευπειθείς υπηκόους του δεν είναι κενή. Μπορεί να συντηρήση τη δημιουργία του αιωνίως, για πάντα. (Ψαλμ. 104:5) Κάτω από την ευεργετική του διακυβέρνησι, ποτέ δεν θα χρειασθή ν’ ανησυχούμε για το πού θα βρούμε ενέργεια για το μέλλον.

Ορυκτά Καύσιμα

ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ και το κάρβουνο ονομάζονται «ορυκτά καύσιμα» διότι πιστεύεται ότι έχουν σχηματισθή από τα απομεινάρια φυτών που έζησαν σε αρχαίες εποχές. Φαίνεται ότι τα οργανικά υλικά των θαμμένων φυτών, ευρισκόμενα μακρυά από το ατμοσφαιρικό οξυγόνο, που θα προήγαγε τη συνήθη αποσύνθεσι, μετετράπησαν σε ενώσεις υδρογονανθράκων. Η μεγάλη πίεσις και οι αυξημένες θερμοκρασίες κάτω από την επιφάνεια της γης, με τη δράσι τους επί πολλές χιλιετηρίδες, αποτελούν πιθανώς τους ουσιαστικούς παράγοντες στο σχηματισμό πετρελαίου και κάρβουνου.

Οι υδρογονάνθρακες ποικίλλουν πολύ ως προς την περιεκτικότητα σε υδρογόνο. Η μεγίστη βρίσκεται στο μεθάνιο, το κύριο συστατικό του φυσικού αερίου. Υπάρχει λιγότερο υδρογόνο στους σύμπλοκους υγρούς υδρογονάνθρακες που σχηματίζουν το πετρέλαιο, και ακόμη λιγότερο στην άσφαλτο, που είναι στερεά. Τέλος, στο κάρβουνο, όλο το υδρογόνο, εκτός από ελάχιστο ποσοστό, έχει εξαχθή από υψηλότερες θερμοκρασίες και πιέσεις. Αυτές οι χημικές αντιδράσεις πρέπει να ήσαν εν εξελίξει μέσα στη γη πολύ πριν δημιουργηθή ο άνθρωπος.

Αν αυτή η αντίληψις για την προέλευση του πετρελαίου και του κάρβουνου είναι σωστή, η ενέργεια που περιέχουν προήλθε αρχικά από τον ήλιο, και δεσμεύτηκε στις οργανικές ενώσεις με τη φωτοσύνθεσι στα πράσινα μέρη των φυτών. Ωστόσο, αν ο σχηματισμός αυτών των καυσίμων συνεχίζεται τώρα, είναι βέβαιο ότι δεν συμβαδίζει με την εκμετάλλευσί τους από τον άνθρωπο.