αγράμματοι.» Μια έρευνα του 1970 απεκάλυψε ότι το ίδιο συνέβαινε και με 18,5 εκατομμύρια Αμερικανούς ηλικίας από 16 ετών και πάνω.

Μερικοί κατηγορούν την τηλεόρασι ως υπεύθυνη για ένα μέρος του προβλήματος. Αλλ’ αυτή δεν μπορεί ν’ αποτελή μεγάλο παράγοντα στις πτωχότερες χώρες. Ένας παράγων που συχνά παραβλέπεται είναι η θρησκεία. Αποτελεί ιστορικό γεγονός ότι οι θρησκείες συχνά έφεραν ενοχή διότι εμπόδισαν τη μόρφωσι μεταξύ του κοινού λαού για να κρατούν τους ανθρώπους σε υποταγή και φόβο απέναντι του ιερατείου των. Σε πλήρη αντίθεσι, η Αγία Γραφή σαφώς απαιτεί όλοι οι αληθινοί λάτρεις να είναι εγγράμματοι, διότι με πολλές παροτρύνσεις η Γραφή καλεί όλους εκείνους στους οποίους απευθύνεται να διαβάζουν και να γράφουν. (Δευτ. 6:6, 9· Αββακ. 2:2· Ματθ. 24:15) Ιστορικώς, εκεί όπου ο σεβασμός της Γραφής υπήρξε υψηλός, και το ποσοστόν των εγγραμμάτων υπήρξε υψηλό.

Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Υπάρχει πραγματική αντίρρησις για έναν μάρτυρα του Ιεχωβά να πηγαίνη «ραντεβού» με ένα άτομο που δεν είναι Μάρτυς αλλά σέβεται τις Χριστιανικές πεποιθήσεις;—Η.Π.Α.

Η Αγία Γραφή δεν δίνει σχόλια για τα «ραντεβού,» που είναι μια κοινή συνήθεια σήμερα, αλλά περιέχει καθοδηγητικές αρχές.

Οι αφιερωμένοι Χριστιανοί δεν θεωρούν τα «ραντεβού» απλώς σαν ψυχαγωγία. Αντιθέτως, τα βλέπουν σαν μια μορφή ερωτοτροπίας, ένα σοβαρό βήμα προς τον γάμο. Όσον αφορά τον γάμο, οι Γραφές ενθαρρύνουν την εκλογή ενός συντρόφου που είναι «εν Κυρίω,» που είναι ένα άτομο πιστό και όχι απλώς να ‘σέβεται τις πεποιθήσεις των άλλων.’ (1 Κορ. 7:39) Επομένως, εκείνος που πηγαίνει «ραντεβού» μ’ έναν άπιστο με τη σκέψι να βρη ένα γαμήλιο σύντροφο ενεργεί αντίθετα στη συμβουλή της Γραφής.

Έπειτα, ενώ μερικοί άπιστοι μπορεί να σέβωνται τις πεποιθήσεις των άλλων, οι ίδιοι δεν ακολουθούν τη συμβουλή του λόγου του Θεού. Επειδή συμβαίνει αυτό, μπορεί να έχουν την τάσι να παίρνουν ωρισμένες ελευθερίες μ’ ένα άτομο του αντιθέτου φύλου. Επειδή δεν είμεθα απρόσβλητοι στις επιθυμίες της σαρκός, ένας Χριστιανός μπορεί να υποκύψη στον πειρασμό όταν βρίσκεται μ’ έναν άπιστο. «Μη πλανάσθε,» προειδοποιεί η Γραφή. «Φθείρουσι τα καλά ήθη αι κακαί συναναστροφαί.»—1 Κορ. 15:33.

Ακόμη και αν αποφεύγεται μια ανήθικη διαγωγή, ένας άπιστος δεν αποτελεί καλή συναναστροφή. Ένα άτομο που δεν είναι ένας αφοσιωμένος λάτρης του Ιεχωβά Θεού δεν μπορεί να είναι μια πηγή πραγματικής ενθαρρύνσεως σ’ εκείνον που είναι λάτρης του. Ένας άπιστος, ενώ φαίνεται ότι είναι ένα ‘καλό άτομο’ και ότι σέβεται τις πεποιθήσεις του πιστού, εν τούτοις δεν εκτιμά τα πνευματικά πράγματα. Επειδή στερείται πνευματικότητος αυτό το άτομο δεν μπορεί να ενισχύση τον πιστό στην απόφασί του να παραμείνη πιστός στον Θεό. Εξ άλλου, εφόσον ο άπιστος πιθανόν να σκέπτεται τον γάμο, θα ενθαρρύνη τον Χριστιανό να μη σεβασθή τη συμβουλή του Θεού να ‘νυμφεύεται μόνον εν Κυρίω.’

Είναι, λοιπόν, φρόνιμο για ένα αφιερωμένο Χριστιανό να ψάχνη για πιθανούς γαμήλιους συντρόφους μόνον ανάμεσα σ’ εκείνους που είναι πιστοί και που έχουν πνευματικότητα.—Παράβαλε Δευτερονόμιον 7:3, 4· Νεεμίας 13:26, 27· Μαλαχίας 2:10-12.

● Ποια είναι η άποψις των μαρτύρων του Ιεχωβά σχετικά με τον γάμο μεταξύ διαφόρων φυλών;—Γαλλία.

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά πάντοτε ζητούν να εκφράζουν τη Βιβλική άποψι των πραγμάτων. Η Αγία Γραφή δεν εξετάζει ειδικά τον γάμο μεταξύ των φυλών. Δείχνει όμως πώς ο Ιεχωβά θεός βλέπει την ανθρωπότητα και παρέχει κατευθυντικές αρχές για κείνους που έχουν υπ’ όψι τον γάμο.

Ανωτερότης φυλής δεν διδάσκεται ούτε υπονοείται σε κανένα μέρος της Αγίας Γραφής. Ο Ιεχωβά Θεός δέχεται ως επιδοκιμασμένους δούλους του ανθρώπους απ’ όλες τις φυλές, χωρίς διάκρισι. Η Αγία Γραφή μάς λέγει: «[Ο Θεός] έκαμεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων, διά να κατοικώσιν εφ’ όλου του προσώπου της γης, και διώρισε τους προδιατεταγμένους καιρούς και τα οροθέσια της κατοικίας αυτών διά να ζητώσι τον Κύριον, ίσως δυνηθώσι να ψηλαφήσωσιν αυτόν και να εύρωσιν.» (Πράξ. 17:26, 27) «Δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός· αλλ’ εν παντί έθνει όστις φοβείται αυτόν και εργάζεται δικαιοσύνην, είναι δεκτός εις αυτόν.»—Πράξ. 10:34, 35.

Η Αγία Γραφή, λοιπόν, πουθενά δεν υπονοεί ότι οι φυλετικές διαφορές έχουν κάποια σχέσι με την καταλληλότητα του γάμου. Ο απόστολος Παύλος έγραψε τα εξής για τις χήρες αν μπορούσαν να ξαναπαντρεφτούν: «Η γυνή είναι δεδεμένη διά του νόμου εφόσον καιρόν ζη ο ανήρ αυτής· εάν δε ο ανήρ αυτής αποθάνη, είναι ελευθέρα να υπανδρευθή