πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδε εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως. . . . Ομοίως αι γυναίκες υποτάσσεστε εις τους άνδρας υμών.»—1 Πέτρ. 2:23-3:1.

Παραδεχόμεθα ότι αυτό δεν είναι εύκολο να γίνη, όπως δεν ήταν εύκολο στον Ιησού να υπομένη τον διωγμό. Όμως, το να έχετε έναν ‘άπιστο σύζυγο’ δεν είναι λόγος διαζυγίου. (1 Κορ. 7:13) Αλλ’ όπως στην περίπτωσι του Ιησού, μια σύζυγος μπορεί να παραμείνη στη δίκαιη οδό έχοντας την ευχαρίστησι και ικανοποίησι που έρχεται γνωρίζοντας ότι πράττει αυτό που ευαρεστεί τον Παντοδύναμο Θεό. Και μπορεί να είναι βέβαιη ότι την πιστότητα της θα ενθυμηθή και θα ανταμείψη ο Θεός στο δίκαιο νέο του σύστημα.—2 Πέτρ. 3:13· Αποκάλ. 21:3, 4.

Αυτά, λοιπόν, μπορεί να κάμη η σύζυγος χειριζόμενη τα οικογενειακά προβλήματα επιτυχώς. Για μια πιο ολοκληρωμένη λύσι των προβλημάτων χρειάζεται τη συνεργασία του συζύγου της.

Τι Μπορούν οι Σύζυγοι να Κάμουν

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ στο γάμο εξαρτάται από τις προσπάθειες και των δύο συντρόφων. Ο σύζυγος, όμως, φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την κατάστασι που επικρατεί στην οικογένεια. Αυτό οφείλεται στη θέσι του. Ο Λόγος του Θεού, η Γραφή, λέγει: «Ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός.»—Εφεσ. 5:23.

Ένας σύζυγος μπορεί να νομίζη ότι η γυναίκα του είναι κυρίως η αιτία των προβλημάτων. Αλλά ακόμη και αν είναι, δεν είναι ένα σημάδι καλής αρχηγίας ότι μπορεί να χειρίζεται επιτυχώς προβλήματα εκείνων που είναι υπό την φροντίδα του;

Κάποιος μπορεί ν’ αντικρούση: ‘Η συνεργασία με τη γυναίκα μου είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ευκολώτερο να διευθύνω εκατό άνδρες στη δουλειά μου παρά να συνεννοηθώ ειρηνικά μαζί της.’

Ίσως υπάρχει κάποια αλήθεια σ’ αυτό, διότι, κατά κανόνα, τα οικογενειακά προβλήματα είναι τα δυσκολώτερα για να χειρίζωνται οι άνδρες. Αναμφιβόλως, αυτός είναι ο λόγος που ο Δημιουργός της οικογενείας έδωσε στους άνδρες πολλές συμβουλές για το πώς να φέρωνται κατάλληλα στις συζύγους των. Αφού ο Θεός τις έχει κάμει, ασφαλώς γνωρίζει καλύτερα πώς πρέπει να φέρωνται στις γυναίκες οι άνδρες.

Το Μυστικό να Θερμάνετε τις Στενές Γαμήλιες Σχέσεις

Ο Δημιουργός προώρισε ώστε ν’ απολαμβάνωνται θερμές γαμήλιες σχέσεις στο γάμο, κι έτσι σχεδίασε τη γυναίκα «ως συμπλήρωμα» του ανδρός. Οι σύντροφοι, λοιπόν, δεν επρόκειτο απλώς να ζουν στη ίδια κατοικία ως γνώριμοι, έπρεπε να είναι «μία σαρξ.» (Γέν. 2:18, 24) Οι αντίστοιχες ιδιότητές των θα ισορροπούσαν, θα συνεπληρώνοντο τόσο καλά ώστε μια αληθινά χαρούμενη σχέσις θα ήταν δυνατή. Είναι όμως πολύ σπάνιο να βρεθή τέτοια στενή θέρμη μεταξύ δύο συντρόφων.

Οι σύζυγοι, παραδείγματος χάριν, συχνά παραπονούνται ότι οι γυναίκες τους είναι πολύ ψυχρές ώστε να είναι κατάλληλοι σύντροφοι στο σεξ. Αλλά γιατί; Πού βρίσκεται η ανωμαλία; Ως κεφαλή της οικογενείας, ο σύζυγος βέβαια πρέπει με νοημοσύνη να χειρισθή το πρόβλημα.