Άνθρωπος Πίστης. Ο Μαροδοχαίος ήταν άνθρωπος πίστης, όπως αυτοί για τους οποίους μιλάει ο απόστολος Παύλος στο 11ο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής, μολονότι δεν αναφέρεται εκεί ονομαστικά. Εκδήλωσε θάρρος, αποφασιστικότητα, ακεραιότητα και οσιότητα στον Θεό και στο λαό του, και ακολούθησε την αρχή που διατύπωσε μετέπειτα ο Ιησούς: «Αποδώστε, λοιπόν, αυτά που είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα, αλλά αυτά που είναι του Θεού στον Θεό». (Ματ 22:21) Αυτός και η Εσθήρ ήταν από τη φυλή του Βενιαμίν, σχετικά με τον οποίο ο πατριάρχης Ιακώβ είχε προφητεύσει: «Ο Βενιαμίν θα κατασπαράζει σαν λύκος. Το πρωί θα τρώει το ζώο που έχει πιάσει και το βράδυ θα μοιράζει λάφυρα». (Γε 49:27) Η δράση των συγκεκριμένων Βενιαμιτών έλαβε χώρα το «βράδυ» του έθνους του Ισραήλ, τότε που οι βασιλιάδες του είχαν χάσει πια το θρόνο τους και ο Ισραήλ είχε περιέλθει υπό την κυριαρχία Εθνικών. Ο Μαροδοχαίος και η Εσθήρ είχαν ενδεχομένως το προνόμιο να εξολοθρεύσουν τους τελευταίους από τους μισητούς Αμαληκίτες. Το ενδιαφέρον που έδειξε ο Μαροδοχαίος για την ευημερία των συμπατριωτών του υποδηλώνει ότι πίστευε πράγματι πως από τα παιδιά του Ισραήλ θα ερχόταν το Σπέρμα του Αβραάμ που θα ευλογούσε όλες τις οικογένειες της γης.—Γε 12:2· 22:18.

Οι περισσότερες Γραφικές αναφορές στο λύκο είναι αλληγορικές. Στην προφητεία που εξήγγειλε ο Ιακώβ στην επιθανάτια κλίνη του, παρομοίασε το γιο του τον Βενιαμίν με λύκο, αναφερόμενος αναμφίβολα στις πολεμικές ικανότητες της συγκεκριμένης φυλής. (Γε 49:27· βλέπε ΒΕΝΙΑΜΙΝ Αρ. 2.) Οι αδίστακτοι άρχοντες του Ιούδα (Ιεζ 22:27), οι ψευδοπροφήτες (Ματ 7:15), τα άτομα που εναντιώνονται με αγριότητα στη Χριστιανική διακονία (Ματ 10:16· Λου 10:3), καθώς και οι ψευδοδιδάσκαλοι που θα έθεταν σε κίνδυνο τη Χριστιανική εκκλησία εκ των έσω (Πρ 20:29, 30), παραβάλλονται με λύκους. Σε αντίθεση με τις πασίγνωστες λεηλασίες των λύκων (Ιερ 5:6), ο λύκος και το αρνί απεικονίζονται να συμβιώνουν ειρηνικά κατά τη διακυβέρνηση του Μεσσία και να βόσκουν μαζί. Αυτή η προφητική εικόνα δεν εκπληρώνεται μόνο σε σχέση με αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων, αλλά αναμφίβολα καταδεικνύει ότι ανάλογη ειρήνη θα επικρατεί και ανάμεσα στα ζώα.—Ησ 11:6· 65:25.