Καθώς κάποιος εξετάζει τα ευρήματα και τα συμπεράσματα των επιστημόνων, θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι οι περισσότεροι δεν αποδίδουν τη ζωή σε κάποιον Δημιουργό. Μέσα από τις δικές τους προσπάθειες, ελπίζουν να ανακαλύψουν το μυστικό της γήρανσης και του θανάτου ώστε να παρατείνουν την ανθρώπινη ζωή επ’ άπειρον. Παραβλέπουν το γεγονός ότι ο ίδιος ο Δημιουργός όρισε την ποινή του θανάτου για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, επιβάλλοντας αυτή την ποινή με τρόπο που ο άνθρωπος δεν κατανοεί πλήρως. Παρόμοια, επιφυλάσσει το βραβείο της αιώνιας ζωής σε όσους ασκούν πίστη στον Γιο του.—Γε 2:16, 17· 3:16-19· Ιωα 3:16.

Η εβραϊκή λέξη που αποδίδεται «μύτη» ή «ρουθούνια» (’αφ) χρησιμοποιείται συχνά αναφερόμενη σε όλο το πρόσωπο. Ο Αδάμ καταδικάστηκε να βγάζει τα προς το ζην από τη γη “με τον ιδρώτα του προσώπου του [κατά κυριολεξία, «μύτη» ή «ρουθούνια»]”. (Γε 3:19) Ο Λωτ προσκύνησε με το πρόσωπό του (τη μύτη του) μέχρις εδάφους τους αγγέλους που τον επισκέφτηκαν.—Γε 19:1.