Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό όλων αυτών των “αγίων συνελεύσεων” ήταν ότι κατά τη διάρκειά τους ο λαός δεν έπρεπε να κάνει καμιά κοπιαστική εργασία. Για παράδειγμα, η πρώτη και η έβδομη ημέρα της Γιορτής των Άζυμων Άρτων ήταν “άγιες συνελεύσεις”, σχετικά με τις οποίες ο Ιεχωβά δήλωσε: «Καμιά εργασία δεν θα γίνεται στη διάρκειά τους. Μόνο ό,τι χρειάζεται κάθε ψυχή για να φάει, εκείνο μόνο μπορεί να γίνεται για εσάς». (Εξ 12:15, 16) Ωστόσο, τις ημέρες των “αγίων συνελεύσεων” οι ιερείς ήταν απασχολημένοι με την προσφορά θυσιών στον Ιεχωβά (Λευ 23:37, 38), κάτι το οποίο ασφαλώς δεν αποτελούσε παραβίαση της εντολής που απαγόρευε τις συνηθισμένες καθημερινές εργασίες. Επίσης, αυτές οι περιστάσεις δεν ήταν περίοδοι απραξίας για το λαό γενικά αλλά ήταν ευκαιρίες μεγάλης πνευματικής ωφέλειας. Την ημέρα του εβδομαδιαίου Σαββάτου, ο λαός συναθροιζόταν για να αποδώσει δημόσια λατρεία και να διδαχτεί. Στη συνέχεια εποικοδομούνταν από τη δημόσια ανάγνωση και την εξήγηση του γραπτού Λόγου του Θεού, κάτι το οποίο γινόταν και στις συναγωγές που ήρθαν σε ύπαρξη αργότερα. (Πρ 15:21) Έτσι λοιπόν, ενώ ο λαός δεν έκανε καμιά κοπιαστική εργασία στη διάρκεια της ημέρας του Σαββάτου ή των άλλων “αγίων συνελεύσεων”, αφοσιωνόταν στην προσευχή και στο στοχασμό γύρω από τον Δημιουργό και τους σκοπούς του.—Βλέπε ΣΥΝΑΞΗ.

Ορισμένες ημέρες αυτών των γιορτών ήταν επίσημες συνάξεις ή άγιες συνελεύσεις. Αυτές οι ημέρες ήταν σάββατα, και όπως συνέβαινε με τα εβδομαδιαία Σάββατα, απαιτούνταν κατά τη διάρκειά τους πλήρης παύση των συνηθισμένων εργασιών. Δεν έπρεπε να γίνεται καμιά κοσμική εργασία. Εξαίρεση σε σχέση με την κανονική διευθέτηση του Σαββάτου αποτελούσε το γεγονός ότι εργασία όπως η παρασκευή τροφής—που ήταν παράνομη κατά τα εβδομαδιαία Σάββατα—επιτρεπόταν στα πλαίσια των ετοιμασιών για τα γιορταστικά έθιμα. (Εξ 12:16) Από αυτή την άποψη οι “άγιες συνελεύσεις” των γιορτών διέφεραν από τα κανονικά εβδομαδιαία Σάββατα (και από το Σάββατο τη δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα, δηλαδή την Ημέρα της Εξιλέωσης, μια περίοδο νηστείας), κατά τα οποία δεν επιτρεπόταν κανενός είδους εργασία, ούτε ακόμη και το άναμμα φωτιάς «σε καμιά από τις κατοικίες» τους.—Παράβαλε Λευιτικό 23:3, 26-32 με τα εδάφια 7, 8, 21, 24, 25, 35, 36 και με τα εδάφια Έξοδος 35:2, 3.