Επίθεση των Χεριών. Εκτός από την απλή χρήση των χεριών για πιάσιμο, τα χέρια τοποθετούνταν πάνω σε ένα άτομο ή αντικείμενο για διάφορους σκοπούς. Η γενική σημασία, ωστόσο, της πράξης αυτής ήταν ότι το εν λόγω άτομο ή πράγμα προσδιοριζόταν ή υποδεικνυόταν ως αναγνωρισμένο ή εγκεκριμένο με έναν ορισμένο τρόπο. Κατά την τελετή της καθιέρωσης του ιερατείου, ο Ααρών και οι γιοι του έθεσαν τα χέρια τους πάνω στο κεφάλι του ταύρου και των δύο κριαριών που επρόκειτο να θυσιαστούν, αναγνωρίζοντας έτσι ότι αυτά τα ζώα θυσιάζονταν για λογαριασμό τους, για να γίνουν αυτοί ιερείς του Ιεχωβά Θεού. (Εξ 29:10, 15, 19· Λευ 8:14, 18, 22) Όταν ο Μωυσής διόρισε τον Ιησού του Ναυή διάδοχό του κατά προσταγή του Θεού, έθεσε πάνω του το χέρι του, με αποτέλεσμα να γεμίσει εκείνος «πνεύμα σοφίας» και έτσι να μπορεί να καθοδηγεί κατάλληλα τον Ισραήλ. (Δευ 34:9) Έθεταν τα χέρια πάνω σε άτομα όταν τα προσδιόριζαν ως αποδέκτες μιας ευλογίας. (Γε 48:14· Μαρ 10:16) Ο Ιησούς Χριστός άγγιξε κάποια άτομα που γιάτρεψε, ή αλλιώς έθεσε τα χέρια του πάνω τους. (Ματ 8:3· Μαρ 6:5· Λου 13:13) Το δώρο του αγίου πνεύματος χορηγήθηκε σε ορισμένες περιπτώσεις μέσω της επίθεσης των χεριών των αποστόλων.—Πρ 8:14-20· 19:6.

Τα Κριάρια που Προσφέρθηκαν ως Θυσία. Κατόπιν ο Ααρών και οι γιοι του έθεσαν τα χέρια τους πάνω στο κριάρι του ολοκαυτώματος, το οποίο και σφάχτηκε, ενώ μέρος από το αίμα του χρησιμοποιήθηκε για να ραντιστεί το θυσιαστήριο. Μετά ο Μωυσής τεμάχισε το κριάρι στα μέλη του, το έπλυνε και το έκαψε πάνω στο θυσιαστήριο, χωρίς όμως τα κόπρανα και το δέρμα του. (Λευ 7:8) Όπως αυτό το κριάρι του ολοκαυτώματος προσφέρθηκε ολοκληρωτικά, χωρίς να απομείνει τίποτα αναλώσιμο από άνθρωπο, έτσι και αυτοί οι ιερείς αγιάστηκαν πλήρως για την άγια, ιερατική υπηρεσία του Ιεχωβά.—Λευ 8:18-21· παράβαλε Λευ 1:3-9.