ΠΡΟΜΕΤΩΠΙΔΙΑ ΚΟΡΔΕΛΑ

Κορδέλα που φοριέται στο μέτωπο.

Μολονότι στους Ισραηλίτες ειπώθηκε ότι έπρεπε “να δέσουν το νόμο του Θεού ως σημείο πάνω στο χέρι τους” και να τον έχουν ως “προμετωπίδια κορδέλα ανάμεσα στα μάτια τους”, αυτό προφανώς δεν σήμαινε ότι έπρεπε κατά κυριολεξία να έχουν πάνω τους Γραφικές περικοπές. (Δευ 6:6-8· 11:18) Είναι αλήθεια ότι τους δόθηκε η εντολή να έχουν κατά γράμμα κρόσσια στα ενδύματά τους ως υπενθύμιση των εντολών του Θεού. (Αρ 15:38-40) Ωστόσο, το γεγονός ότι το «σημείο» και η «προμετωπίδια κορδέλα» επρόκειτο να είναι συμβολικά γίνεται αντιληπτό από τις οδηγίες που τους έδωσε ο Θεός σχετικά με τον αναμνηστικό εορτασμό της απελευθέρωσης που τους χάρισε. Αυτός ο αναμνηστικός εορτασμός έπρεπε επίσης να είναι “σημείο πάνω στο χέρι τους και ενθύμημα ανάμεσα στα μάτια τους”, καθώς και “προμετωπίδια κορδέλα ανάμεσα στα μάτια τους”.—Εξ 13:9, 14-16.

Με ποια έννοια έπρεπε να έχουν οι Ισραηλίτες το νόμο του Θεού ως προμετωπίδια κορδέλα ανάμεσα στα μάτια τους;

Φαίνεται πως ο Ιεχωβά εννοούσε ότι έπρεπε να έχουν ξεκάθαρα προ οφθαλμών το Νόμο και να τον ακολουθούν πολύ προσεκτικά σαν να ήταν γραμμένος σε μια πλάκα ανάμεσα στα μάτια τους και σαν να ήταν σημείο πάνω στα χέρια τους, έτσι ώστε να τον έχουν πάντοτε μπροστά τους, οπουδήποτε κοίταζαν και οτιδήποτε έκαναν. Ωστόσο, μετά την επιστροφή τους από τη Βαβυλώνα, οι Ιουδαίοι ανέπτυξαν τυπολατρική θρησκεία βασισμένη σε παραδόσεις ανθρώπων (Ματ 15:3, 9), στα πλαίσια της οποίας προσέδωσαν σε αυτόν το νόμο κυριολεκτική εφαρμογή. Χρησιμοποιούσαν λωρίδες περγαμηνής στις οποίες ήταν γραμμένα τέσσερα Βιβλικά χωρία—τα εδάφια Έξοδος 13:1-10, 11-16· Δευτερονόμιο 6:4-9· 11:13-21. Τουλάχιστον μεταγενέστερα, τύλιγαν τις περγαμηνές και τις έβαζαν σε μικρές θήκες από δέρμα μοσχαριού, τις οποίες στερέωναν στο μέτωπο και στον αριστερό βραχίονα. Οι άρρενες Ιουδαίοι φορούσαν αυτές τις θήκες κατά την πρωινή προσευχή, με εξαίρεση τις ημέρες των γιορτών και το Σάββατο.

Ο Ιεχωβά είπε στους Ισραηλίτες ότι έπρεπε να δέσουν τα λόγια του «ως σημείο πάνω στο χέρι» τους (Δευ 6:6-8· 11:18) και ότι είχε χαράξει τη Σιών πάνω στις παλάμες του (Ησ 49:14-16), πράγμα που υποδηλώνει συνεχή υπενθύμιση και προσοχή. Με παρόμοια σημασία, ο Ιεχωβά λέει στους ευνούχους που κρατούν τη διαθήκη του ότι θα τους δώσει στον οίκο του «μνημείο» (ή τόπο· κατά κυριολεξία, «χέρι»). (Ησ 56:4, 5) Αναφερόμενη σε λάτρεις του Θεού, η Αγία Γραφή λέει ότι γράφουν πάνω στα χέρια τους, συμβολικά, τις λέξεις «Ανήκω στον Ιεχωβά», υποδηλώνοντας έτσι ότι είναι δούλοι του. (Ησ 44:5) Ανάλογα, το «σημάδι» «του θηρίου» στο δεξί χέρι συμβολίζει ότι κάποιος δίνει την προσοχή, την αφοσίωση και την ενεργή υποστήριξή του στο «θηρίο» και στην «εικόνα» του, δεδομένου ότι ένα άτομο χρησιμοποιεί τα χέρια του προκειμένου να εργαστεί για λογαριασμό εκείνου τον οποίο υπηρετεί.—Απ 13:16, 17· 14:9, 10· 20:4.