1, 2. Από πού προέρχεται ο αίνος που αποδίδεται στον Ιεχωβά, και ποιοι παροτρύνονται να ενώσουν τη φωνή τους;

Ο ΔΑΒΙΔ, ο γιος του Ιεσσαί, μεγάλωσε ως νεαρός ποιμένας στην περιοχή της Βηθλεέμ. Πόσο συχνά πρέπει να ατένιζε τους αχανείς έναστρους ουρανούς μέσα στη γαλήνη της νύχτας ενόσω πρόσεχε τα ποίμνια του πατέρα του σε εκείνα τα μοναχικά βοσκοτόπια! Αναμφίβολα, τέτοιες ζωηρές εντυπώσεις έρχονταν στο μυαλό του όταν, υπό την έμπνευση του αγίου πνεύματος του Θεού, συνέθεσε και έψαλε τα εξαίσια λόγια του 19ου Ψαλμού: «Οι ουρανοί διακηρύττουν τη δόξα του Θεού, και για το έργο των χεριών του μιλάει το εκπέτασμα. Σε όλη τη γη έφτασε το μετρικό τους σχοινί και ως τα πέρατα των παραγωγικών εδαφών τα λόγια τους».—Ψαλμός 19:1, 4.

² Χωρίς να ακούγονται λόγια ή λέξεις ή φωνή, οι ουρανοί του Ιεχωβά, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί με τρόπο που εμπνέει δέος, διακηρύττουν τη δόξα του, τη μια ημέρα μετά την άλλη, τη μια νύχτα μετά την άλλη. Η δημιουργία ποτέ δεν παύει να διακηρύττει τη δόξα του Θεού, και νιώθει κανείς ταπεινός καθώς συλλογίζεται πώς αυτή η σιωπηλή μαρτυρία φτάνει «σε όλη τη γη» ώστε να τη βλέπουν όλοι οι κάτοικοί της. Ωστόσο, η σιωπηλή μαρτυρία της δημιουργίας δεν είναι αρκετή. Οι πιστοί άνθρωποι παροτρύνονται να ακολουθήσουν και αυτοί ώστε να ακουστεί η φωνή τους. Κάποιος ανώνυμος ψαλμωδός απευθύνθηκε στους πιστούς λάτρεις με τα εξής θεόπνευστα λόγια: «Αποδώστε στον Ιεχωβά δόξα και ισχύ. Αποδώστε στον Ιεχωβά τη δόξα που ανήκει στο όνομά του». (Ψαλμός 96:7, 8) Όσοι έχουν στενή σχέση με τον Ιεχωβά ανταποκρίνονται με ενθουσιασμό σε αυτή την προτροπή. Τι περιλαμβάνεται, όμως, στο να αποδίδουμε δόξα στον Θεό;

6. Πώς εφάρμοσε ο Παύλος το εδάφιο Ψαλμός 19:4;

⁶ Κατόπιν ο Παύλος ρωτάει λογικά: «Πώς θα επικαλεστούν εκείνον στον οποίο δεν έχουν θέσει πίστη; Και πώς θα θέσουν πίστη σε εκείνον για τον οποίο δεν έχουν ακούσει; Και πώς θα ακούσουν αν δεν τους κηρύξει κάποιος;» (Ρωμαίους 10:14) Σχετικά με τον Ισραήλ, ο Παύλος λέει: «Δεν υπάκουσαν όλοι στα καλά νέα». Γιατί δεν υπάκουσε ο Ισραήλ; Η έλλειψη ανταπόκρισης που επέδειξαν οφειλόταν σε έλλειψη πίστης, όχι σε έλλειψη ευκαιριών. Ο Παύλος το δείχνει αυτό παραθέτοντας το εδάφιο Ψαλμός 19:4 και εφαρμόζοντάς το στο Χριστιανικό έργο κηρύγματος και όχι στη σιωπηλή μαρτυρία της δημιουργίας: «Στην πραγματικότητα, “σε όλη τη γη έφτασε ο ήχος τους και ως τα πέρατα της κατοικημένης γης τα λόγια τους”». (Ρωμαίους 10:16, 18) Ναι, όπως η άψυχη δημιουργία δοξάζει τον Ιεχωβά, έτσι και οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα κήρυτταν τα καλά νέα της σωτηρίας παντού, αινώντας με αυτόν τον τρόπο τον Θεό σε «όλη τη γη». Στην επιστολή του προς τους Κολοσσαείς, ο Παύλος περιέγραψε επίσης πόσο πολύ είχαν διαδοθεί τα καλά νέα. Είπε ότι τα καλά νέα είχαν κηρυχτεί «σε όλη τη δημιουργία που είναι κάτω από τον ουρανό».—Κολοσσαείς 1:23.