4-6. (α) Πώς δείχνει παρόμοια ο Ψαλμός 2 ότι ο Ιησούς δεν χρειαζόταν να περιμένει για τη μεταστροφή του κόσμου προτού αρχίσει την εξουσία του σαν «Άρχων ειρήνης»; (β) Πότε εκπληρώθηκε ο Ψαλμός 2:7;

⁴ Σαφώς, λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός, σαν Γιος του Δαβίδ, δεν επρόκειτο ν’ αρχίσει να βασιλεύει μετά τη μεταστροφή του κόσμου. Μάλλον, αυτός επρόκειτο ν’ αρχίσει να βασιλεύει ανάμεσα στους εχθρούς του τους οποίους ο Ιεχωβά Θεός θα έκανε τελικά με πόλεμο υποπόδιο των ποδιών για τον ενθρονισμένο Γιο του. Ο Ψαλμός 2:παρόμοια, δείχνει στα επόμενα λόγια την αρχή της βασιλείας του σαν του ‘Άρχοντα ειρήνης’ ανάμεσα στους εχθρούς:

⁵ «Διά τι εφρύαξαν τα έθνη και οι λαοί εμελέτησαν μάταια; Παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συνήχθησαν ομού, κατά του Κυρίου, και κατά του χριστού αυτού, λέγοντες, Ας διασπάσωμεν τους δεσμούς αυτών, και ας απορρίψωμεν αφ’ ημών τας αλύσεις αυτών. Ο καθήμενος εν ουρανοίς θέλει γελάσει· ο Κύριος θέλει εκμυκτηρίσει αυτούς· Τότε θέλει λαλήσει προς αυτούς εν τη οργή αυτού, και εν τω θυμώ αυτού θέλει συνταράξει αυτούς. Αλλ’ εγώ, θέλω ειπεί, έχρισα τον Βασιλέα μου επί Σιών, το όρος το άγιόν μου.

7. Ποια αναφορά στον Ψαλμό 2 έκαναν οι απόστολοι του Ιησού Χριστού μετά από την ημέρα της Πεντηκοστής;

⁷ Σύμφωνα με το Πράξεις 4:24-27, οι απόστολοι του Ιησού Χριστού αναφέρθηκαν σ’ αυτόν το δεύτερο Ψαλμό μετά από την ημέρα της Πεντηκοστής του 33 μ.Χ.: «Οι δε ακούσαντες ομοθυμαδόν ύψωσαν την φωνήν προς τον Θεόν και είπον· Δέσποτα, συ είσαι ο Θεός, όστις έκαμες τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτοίς, όστις είπας διά στόματος Δαβίδ του δούλου σου· Διά τι εφρύαξαν τα έθνη και οι λαοί εμελέτησαν μάταια; Παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συνήχθησαν ομού κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού. Διότι συνήχθησαν επ’ αληθείας εναντίον του αγίου Παιδός σου Ιησού, τον οποίον έχρισας, και ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος μετά των εθνών και των λαών του Ισραήλ».

Η Μεγαλύτερη Εκπλήρωση του Ψαλμού 2

8. (α) Πότε έλαβε χώρα η πρώτη εκπλήρωση του Ψαλμού 2:1, 2; (β) Από πότε λαβαίνει χώρα η μεγαλύτερη εκπλήρωση του Ψαλμού 2;

⁸ Το έτος 33 του πρώτου αιώνα είδε την πρώτη εκπλήρωση εκείνων των προφητικών λόγων του Ψαλμού 2:1, 2. Αυτή είχε σχέση με τον άνθρωπο Ιησού Χριστό στη γη. Αυτός είχε χριστεί με το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά στον καιρό του βαφτίσματός του από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή. Αλλά η μεγαλύτερη εκπλήρωση του Ψαλμού 2 λαβαίνει χώρα από το τέλος των Καιρών των Εθνών το έτος 1914. (Λουκάς 21:24) Έχει πλήρως επιβεβαιωθεί ότι ‘οι διορισμένοι καιροί των εθνών’, που άρχισαν στην πρώτη καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 607 π.Χ., τελείωσαν το έτος 1914.a Τότε ακούστηκε το θανατικό προμήνυμα για τα έθνη αυτού του κόσμου, περιλαμβανομένων και εκείνων του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου.

9. Τι συνέβη στην πρώτη καταστροφή της Ιερουσαλήμ σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού όπως εκπροσωπούνταν από τη βασιλική γραμμή του Βασιλιά Δαβίδ;

⁹ Στην πρώτη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, από τους Βαβυλώνιους, η Βασιλεία του Ιεχωβά Θεού πάνω στο έθνος του Ισραήλ, όπως εκπροσωπούνταν από τη βασιλική γραμμή του Βασιλιά Δαβίδ, έφτασε στο τέλος της. Από τότε, οι φυσικοί Ιουδαίοι δεν είχαν βασιλιά στη γραμμή του βασιλικού οίκου του Δαβίδ. Αλλά η Βασιλεία του Ύψιστου Θεού στα χέρια ενός απόγονου του Δαβίδ, με τον οποίο ο Ιεχωβά έκανε μια διαθήκη για μια αιώνια Βασιλεία στη γενεαλογική του γραμμή, δεν επρόκειτο να παραμείνει σε αδράνεια για πάντα.

10, 11. (α) Τι είπε ο Θεός μέσω του προφήτη του Ιεζεκιήλ σχετικά με το θρόνο του Δαβίδ; (β) Ποιος ήρθε που είχε ‘το νομικό δικαίωμα’ στο θρόνο του Δαβίδ; (γ) Τι φώναζε το πλήθος των Ιουδαίων όταν παρουσίασε τον εαυτό του σαν τον νόμιμο κληρονόμο;

¹⁰ Ο Ιεχωβά έκανε τον προφήτη του Ιεζεκιήλ να απευθύνει αυτά τα λόγια, στο βασιλιά της αρχαίας Ιερουσαλήμ, λίγο πριν από την πρώτη της καταστροφή: «Και συ, βέβηλε ασεβή, ηγεμών του Ισραήλ, του οποίου ήλθεν η ημέρα, ότε η ανομία έφθασεν εις πέρας, ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Σήκωσον το διάδημα και αφαίρεσον το στέμμα· αυτό δεν θέλει είσθαι τοιούτον· ο ταπεινός θέλει υψωθή και ο υψηλός θέλει ταπεινωθή. Θέλω ανατρέψει, ανατρέψει, ανατρέψει αυτό, και δεν θέλει υπάρχει εωσού έλθη εκείνος, εις ον ανήκει· και εις τούτον θέλω δώσει αυτό».—Ιεζεκιήλ 21:25-27.

¹¹ Εκείνος που είχε ‘το νομικό δικαίωμα’ ήταν ο Ιησούς Χριστός, και η γενεαλογική του γραμμή από τον Δαβίδ αναγράφεται στο Ματθαίος 1:1-16 και στο Λουκάς 3:23-31. Γενικά τον αποκαλούσαν ‘Γιο του Δαβίδ’. Την ημέρα της θριαμβευτικής του πορείας στην Ιερουσαλήμ, καθισμένος σ’ ένα γαϊδουράκι σ’ εκπλήρωση προφητείας, το ενθουσιασμένο πλήθος των Ιουδαίων που συνόδευαν αυτόν και τους αποστόλους του φώναζαν από χαρά: «Ωσαννά τω υιώ Δαβίδ· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου· Ωσαννά εν τοις υψίστοις».—Ματθαίος 21:9.

‘Ο Γιος του Δαβίδ’ Είναι Ενθρονισμένος στον Ουρανό

12. Όταν τελείωσαν οι Καιροί των Εθνών το 1914, πού ενθρονίστηκε ο Ιησούς Χριστός σαν μόνιμος κληρονόμος του Δαβίδ;

¹² Τα 2.520 χρόνια για το καταπάτημα της Βασιλείας του Θεού στα χέρια του οίκου του Δαβίδ από τα Έθνη τελείωσαν το 1914. Τότε ήρθε ο καιρός για τον Ιησού Χριστό, ‘τον Γιο του Δαβίδ’, να ενθρονιστεί, όχι εδώ κάτω σ’ έναν επίγειο θρόνο, αλλά ψηλά στους ουρανούς στα δεξιά του Ιεχωβά Θεού!—Δανιήλ 7:9, 10, 13, 14.

13. (α) Από ποια ημερομηνία είχε υποδειχθεί το έτος 1914 σαν το τέλος των Καιρών των Εθνών, και από ποιους; (β) Ποια ήταν η στάση των εθνών της γης προς τον νεοενθρονισμένο ‘Γιο του Δαβίδ’;

¹³ Εκείνη η βαρυσήμαντη ημερομηνία είχε υποδειχθεί από το 1876 από εκείνους που είχαν συνταυτιστεί με τη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά. Αλλά τα έθνη της γης, ακόμη και εκείνα του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου, αρνήθηκαν να την αναγνωρίσουν σαν τον καιρό για να παραδώσουν τις επίγειες κυριαρχίες τους στον νεοενθρονισμένο ‘Γιο του Δαβίδ’. Δεν αναγνώρισαν ότι αυτός είχε το θεόδοτο δικαίωμα στην κυριαρχία πάνω σ’ όλη τη γη, που είναι το υποπόδιο του Ιεχωβά Θεού. (Ματθαίος 5:35) Έδειξαν την κατάφωρη απόρριψή τους για τον δικαιωματικό Βασιλιά με το να εμπλακούν στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.