Εκλάμψεις Φωτός στους Αποστολικούς Χρόνους

«Φως σπείρεται [έχει λάμψει, ΜΝΚ] δια τον δίκαιον και ευφροσύνη δια τους ευθείς την καρδίαν».—ΨΑΛΜΟΣ 97:11.

1. Πώς μοιάζουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα με τους πρώτους Χριστιανούς;

ΠΟΣΟ εκτιμούμε, ως αληθινοί Χριστιανοί, τα λόγια του εδαφίου Ψαλμός 97:11! ‘Φως έχει λάμψει’ για εμάς επανειλημμένα. Πράγματι, μερικοί από εμάς βλέπουν επί δεκαετίες τον αστραποβόλο φωτισμό που προσφέρει ο Ιεχωβά. Όλα αυτά μας θυμίζουν το εδάφιο Παροιμίαι 4:18, το οποίο αναφέρει: «Η οδός . . . των δικαίων είναι ως το λαμπρόν φως, το φέγγον επί μάλλον και μάλλον, εωσού γείνη τελεία ημέρα». Εφόσον εκτιμούμε τις Γραφές και όχι την παράδοση, εμείς οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μοιάζουμε με τους πρώτους Χριστιανούς. Η στάση τους μπορεί να φανεί ξεκάθαρα από τα ιστορικά βιβλία των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών καθώς και από τις επιστολές που βρίσκονται σε αυτές, συγγράμματα τα οποία γράφτηκαν υπό θεϊκή έμπνευση.

2. Ποιες ήταν μερικές από τις αρχικές εκλάμψεις φωτός τις οποίες έλαβαν οι ακόλουθοι του Ιησού;

² Μερικές από τις αρχικές εκλάμψεις φωτός τις οποίες έλαβαν οι πρώτοι ακόλουθοι του Ιησού Χριστού ήταν εκείνες που αφορούσαν τον Μεσσία. Ο Ανδρέας είπε στον αδελφό του, τον Σίμωνα Πέτρο: «Έχουμε βρει τον Μεσσία». (Ιωάννης 1:41) Λίγο καιρό αργότερα, ο Πατέρας που είναι στον ουρανό έδωσε στον απόστολο Πέτρο τη δυνατότητα να το πιστοποιήσει αυτό όταν είπε στον Ιησού Χριστό: «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Γιος του ζωντανού Θεού».—Ματθαίος 16:16, 17· Ιωάννης 6:68, 69.

Φως στην Αποστολή που Είχαν να Κηρύξουν

3, 4. Μετά την ανάστασή του, ποια διαφώτιση έδωσε ο Ιησούς στους ακολούθους του αναφορικά με τη μελλοντική δραστηριότητά τους;

³ Μετά την ανάστασή του, ο Ιησούς Χριστός έδωσε εκλάμψεις φωτός αναφορικά με μια υποχρέωση που είχαν επιφορτιστεί όλοι οι ακόλουθοί του. Πιθανότατα, οι 500 μαθητές που είχαν συγκεντρωθεί στη Γαλιλαία ήταν εκείνοι στους οποίους είπε: «Πηγαίνετε, λοιπόν, και κάντε μαθητές από όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του αγίου πνεύματος, διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα σας έχω παραγγείλει. Και να! εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων». (Ματθαίος 28:19, 20· 1 Κορινθίους 15:6) Από τότε και έπειτα, όλοι οι ακόλουθοι του Χριστού έπρεπε να είναι κήρυκες, και η αποστολή που είχαν να κηρύξουν δεν έπρεπε να περιοριστεί «στα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ». (Ματθαίος 10:6) Ούτε έπρεπε να κάνουν το βάφτισμα του Ιωάννη ως σύμβολο μετάνοιας για συγχώρηση αμαρτιών. Αντίθετα έπρεπε να βαφτίζουν ανθρώπους «στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του αγίου πνεύματος».

⁴ Μόλις προτού αναληφτεί ο Ιησούς στον ουρανό, οι 11 πιστοί απόστολοί του ρώτησαν: «Κύριε, μήπως αυτόν τον καιρό αποκαθιστάς τη βασιλεία στον Ισραήλ;» Αντί να απαντήσει σε εκείνη την ερώτηση, ο Ιησούς έδωσε περαιτέρω οδηγίες σχετικά με την αποστολή που είχαν να κηρύξουν, λέγοντας: «Θα λάβετε δύναμη όταν το άγιο πνεύμα έρθει πάνω σας, και θα είστε μάρτυρές μου τόσο στην Ιερουσαλήμ όσο και σε όλη την Ιουδαία και τη Σαμάρεια και ως το πιο απομακρυσμένο μέρος της γης». Μέχρι τότε, εκείνοι ήταν μάρτυρες αποκλειστικά και μόνο του Ιεχωβά, αλλά τώρα θα ήταν επίσης μάρτυρες του Χριστού.—Πράξεις 1:6-8.

5, 6. Ποιες εκλάμψεις φωτός έλαβαν οι μαθητές του Ιησού την Πεντηκοστή;

⁵ Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, τι λαμπρές εκλάμψεις φωτός έλαβαν οι ακόλουθοι του Ιησού! Την ημέρα της Πεντηκοστής του 33 Κ.Χ., για πρώτη φορά, κατανόησαν πλήρως τη σημασία των εδαφίων Ιωήλ 2:28, 29: «[Εγώ ο Ιεχωβά] θέλω εκχέει το πνεύμα μου επί πάσαν σάρκα· και θέλουσι προφητεύσει οι υιοί σας και αι θυγατέρες σας· οι πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ενυπνιασθή ενύπνια, οι νεανίσκοι σας θέλουσιν ιδεί οράσεις. Και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμα μου». Οι μαθητές του Ιησού είδαν το άγιο πνεύμα, με τη μορφή γλωσσών που έμοιαζαν να ήταν πύρινες, να κάθεται πάνω στα κεφάλια όλων—περίπου 120 αντρών και γυναικών—που ήταν συγκεντρωμένοι στην Ιερουσαλήμ.—Πράξεις 1:12-15· 2:1-4.

⁶ Επίσης, την ημέρα της Πεντηκοστής, οι μαθητές κατανόησαν για πρώτη φορά ότι τα λόγια του εδαφίου Ψαλμός 16:10 εφαρμόζονταν στον αναστημένο Ιησού Χριστό. Ο ψαλμωδός είχε πει: «[Ιεχωβά Θεέ] δεν θέλεις εγκαταλείψει την ψυχήν μου εν τω άδη, ουδέ θέλεις αφήσει τον Όσιόν σου να ίδη διαφθοράν». Οι μαθητές αντιλήφτηκαν ότι εκείνα τα λόγια δεν μπορούσαν να εφαρμόζονται στον Βασιλιά Δαβίδ, διότι το μνήμα του ήταν κοντά τους μέχρι εκείνη την ημέρα. Δεν προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι περίπου 3.000 από αυτούς που άκουσαν να εξηγείται αυτό το νέο φως πείστηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε βαφτίστηκαν εκείνη την ίδια ημέρα!—Πράξεις 2:14-41.

7. Ποιο λαμπρό φως έλαβε ο απόστολος Πέτρος στη διάρκεια της επίσκεψης που έκανε στον Ρωμαίο αξιωματικό Κορνήλιο;

⁷ Επί πολλούς αιώνες, οι Ισραηλίτες δέχονταν αυτό που είχε πει ο Θεός για εκείνους: «Εσάς μόνον εγνώρισα εκ πάντων των γενών της γης». (Αμώς 3:2) Επομένως, ήταν πράγματι λαμπρή έκλαμψη φωτός αυτή που έλαβαν ο απόστολος Πέτρος και εκείνοι που τον συνόδευαν στο σπίτι του Ρωμαίου αξιωματικού Κορνήλιου όταν το άγιο πνεύμα για πρώτη φορά κατέβηκε πάνω σε απερίτμητους εθνικούς πιστούς. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αυτή ήταν η μοναδική φορά που το άγιο πνεύμα δόθηκε πριν από το βάφτισμα. Όμως, έτσι έπρεπε να συμβεί. Διαφορετικά, ο Πέτρος δεν θα γνώριζε ότι αυτοί οι απερίτμητοι εθνικοί είχαν τα κατάλληλα προσόντα για το βάφτισμα. Κατανοώντας πλήρως τη σημασία αυτού του φαινομένου, ο Πέτρος ρώτησε: «Μπορεί κανείς να εμποδίσει το νερό ώστε να μη βαφτιστούν αυτοί [οι εθνικοί] που έλαβαν το άγιο πνεύμα όπως και εμείς;» Φυσικά, κανείς από τους παρόντες δεν μπορούσε ορθά να φέρει αντίρρηση, και έτσι πραγματοποιήθηκε το βάφτισμα αυτών των εθνικών.—Πράξεις 10:44-48· παράβαλε Πράξεις 8:14-17.

Όχι Πια Περιτομή

8. Γιατί το βρήκαν δύσκολο μερικοί από τους πρώτους Χριστιανούς να εγκαταλείψουν την περιτομή;

⁸ Μια επιπρόσθετη λαμπρή έκλαμψη αλήθειας έγινε ορατή σε συσχετισμό με το ζήτημα της περιτομής. Η συνήθεια της περιτομής άρχισε το 1919 Π.Κ.Χ. με τη διαθήκη που σύναψε ο Ιεχωβά με τον Αβραάμ. Ο Θεός πρόσταξε τότε τον Αβραάμ να περιτμηθεί εκείνος καθώς και όλα τα άλλα αρσενικά άτομα του σπιτικού του. (Γένεσις 17:9-14, 23-27) Έτσι, η περιτομή έγινε διακριτικό γνώρισμα των απογόνων του Αβραάμ. Μάλιστα, πόσο υπερήφανοι ήταν για αυτή τη συνήθεια! Ως αποτέλεσμα, η λέξη «απερίτμητος» κατέληξε να αποτελεί όρο περιφρόνησης. (Ησαΐας 52:1· 1 Σαμουήλ 17:26, 27) Είναι εύκολο να διακρίνει κανείς τους λόγους για τους οποίους ορισμένοι από τους πρώτους Ιουδαίους Χριστιανούς ήθελαν να διατηρήσουν αυτό το σύμβολο. Μερικοί από αυτούς έκαναν αρκετή συζήτηση με τον Παύλο και τον Βαρνάβα σχετικά με αυτό το θέμα. Για την επίλυσή του, ο Παύλος και άλλοι πήγαν στην Ιερουσαλήμ προκειμένου να συμβουλευτούν το Χριστιανικό κυβερνών σώμα.—Πράξεις 15:1, 2.

9. Ποιες εκλάμψεις φωτός αποκαλύφτηκαν στο πρώτο κυβερνών σώμα, όπως καταγράφεται στο 15ο κεφάλαιο των Πράξεων;

⁹ Αυτή τη φορά, δεν ήταν ένα ξεκάθαρο θαύμα το μέσο με το οποίο εκείνοι οι πρώτοι Χριστιανοί έλαβαν το φως ότι η περιτομή δεν αποτελούσε πλέον απαίτηση για τους υπηρέτες του Ιεχωβά. Αντίθετα, έλαβαν εκείνο το αυξημένο φως ερευνώντας τις Γραφές, αποβλέποντας στο άγιο πνεύμα για καθοδηγία και ακούγοντας τις εμπειρίες του Πέτρου και του Παύλου αναφορικά με τη μεταστροφή απερίτμητων εθνικών. (Πράξεις 15:6-21) Η απόφαση διατυπώθηκε σε μια επιστολή η οποία εν μέρει ανέφερε: «Το άγιο πνεύμα και εμείς οι ίδιοι θεωρήσαμε καλό να μην προσθέσουμε παραπάνω βάρος σε εσάς, εκτός από αυτά τα αναγκαία πράγματα, να εξακολουθήσετε να απέχετε από πράγματα θυσιασμένα σε είδωλα και από αίμα και από πνιχτά και από πορνεία». (Πράξεις 15:28, 29) Οι πρώτοι Χριστιανοί ελευθερώθηκαν έτσι από την εντολή να κάνουν περιτομή καθώς και από τις άλλες απαιτήσεις του Μωσαϊκού Νόμου. Γι’ αυτό, ο Παύλος μπορούσε να πει στους Γαλάτες Χριστιανούς: «Για τέτοια ελευθερία μάς ελευθέρωσε ο Χριστός».—Γαλάτες 5:1.

Φως στα Ευαγγέλια

10. Ποιες ήταν μερικές από τις εκλάμψεις φωτός που αποκαλύφτηκαν με το Ευαγγέλιο του Ματθαίου;

¹⁰ Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, το οποίο γράφτηκε περίπου το 41 Κ.Χ., περιέχει πολλές εκλάμψεις φωτός προς όφελος των αναγνωστών του. Συγκριτικά λίγοι από τους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα είχαν ακούσει προσωπικά τον Ιησού να αναπτύσσει τις διδασκαλίες Του. Συγκεκριμένα, το Ευαγγέλιο του Ματθαίου τόνισε ότι το θέμα του κηρύγματος του Ιησού ήταν η Βασιλεία. Μάλιστα, πόσο έντονη έμφαση είχε δώσει ο Ιησούς στη σπουδαιότητα του να έχει κάποιος το σωστό κίνητρο! Τι εκλάμψεις φωτός υπήρξαν στην Επί του Όρους Ομιλία του, στις παραβολές του (όπως εκείνες που καταγράφονται στο κεφάλαιο 13), καθώς και στη μεγάλη προφητεία του που αναφέρεται στα κεφάλαια 24 και 25! Όλα αυτά φέρθηκαν στην προσοχή των πρώτων Χριστιανών με την αφήγηση του Ευαγγελίου του Ματθαίου, η οποία γράφτηκε μόνο οχτώ περίπου χρόνια μετά την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ.

11. Τι μπορεί να ειπωθεί σχετικά με το περιεχόμενο των Ευαγγελίων του Λουκά και του Μάρκου;

¹¹ Περίπου 15 χρόνια αργότερα, ο Λουκάς έγραψε το Ευαγγέλιό του. Αν και μεγάλο μέρος του μοιάζει με την αφήγηση του Ματθαίου, το 59 τοις εκατό είναι επιπρόσθετο. Ο Λουκάς κατέγραψε έξι θαύματα του Ιησού και περισσότερες από διπλάσιες παραβολές Του που δεν αναφέρονται από τους άλλους συγγραφείς των Ευαγγελίων. Προφανώς μόλις λίγα χρόνια αργότερα, ο Μάρκος έγραψε το Ευαγγέλιό του, δίνοντας έμφαση στον Ιησού Χριστό ως άνθρωπο δράσης, ως άτομο που εκτελούσε θαύματα. Ενώ ο Μάρκος αφηγήθηκε κυρίως γεγονότα τα οποία είχαν καλύψει προηγουμένως ο Ματθαίος και ο Λουκάς, ωστόσο κατέγραψε μία παραβολή την οποία δεν ανέφεραν αυτοί. Σε εκείνη την παραβολή, ο Ιησούς παρομοίασε τη Βασιλεία του Θεού με σπόρο ο οποίος βλαστάνει, ψηλώνει και φέρνει καρπό σταδιακά.a—Μάρκος 4:26-29.

12. Σε ποια έκταση παρείχε περαιτέρω διαφώτιση το Ευαγγέλιο του Ιωάννη;

¹² Ακολούθησε το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, το οποίο γράφτηκε 30 χρόνια και πλέον αφότου έγραψε ο Μάρκος την αφήγησή του. Τι χείμαρρο φωτός έριξε ο Ιωάννης στη διακονία του Ιησού, ιδιαίτερα με τις πολλές αναφορές που έκανε στην προανθρώπινη ύπαρξή Του! Μόνο ο Ιωάννης παρέχει την αφήγηση της ανάστασης του Λαζάρου, και μόνο αυτός μας δίνει πολλά από τα θαυμάσια σχόλια του Ιησού προς τους πιστούς αποστόλους του, καθώς επίσης τη συγκινητική προσευχή που έκανε τη νύχτα κατά την οποία προδόθηκε, όπως καταγράφεται στα κεφάλαια 13 ως 17. Μάλιστα, λέγεται ότι το 92 τοις εκατό του Ευαγγελίου του Ιωάννη είναι μοναδικό.

Εκλάμψεις Φωτός στις Επιστολές του Παύλου

13. Γιατί μερικοί θεωρούν την επιστολή του Παύλου προς τους Ρωμαίους σαν Ευαγγέλιο;

¹³ Ο απόστολος Παύλος χρησιμοποιήθηκε με ειδικό τρόπο για να φερθούν εκλάμψεις αλήθειας στους Χριστιανούς που ζούσαν στους αποστολικούς χρόνους. Για παράδειγμα, υπάρχει η επιστολή του Παύλου προς τους Ρωμαίους, η οποία γράφτηκε γύρω στο 56 Κ.Χ.—περίπου τον ίδιο καιρό κατά τον οποίο έγραψε ο Λουκάς το Ευαγγέλιό του. Σε αυτή την επιστολή, ο Παύλος τονίζει το γεγονός ότι η δικαιοσύνη χορηγείται ως αποτέλεσμα της παρ’ αξία καλοσύνης του Θεού και μέσω πίστης στον Ιησού Χριστό. Η έμφαση που έδωσε ο Παύλος σε αυτή την πτυχή των καλών νέων έχει κάνει μερικούς να βλέπουν την επιστολή του προς τους Ρωμαίους σαν πέμπτο Ευαγγέλιο.

14-16. (α) Στην πρώτη του επιστολή προς τους Χριστιανούς στην Κόρινθο, ποιο φως έριξε ο Παύλος στην ανάγκη για ενότητα; (β) Ποιο επιπρόσθετο φως όσον αφορά τη διαγωγή περιέχει η Πρώτη προς τους Κορινθίους;

¹⁴ Ο Παύλος έγραψε σχετικά με συγκεκριμένα ζητήματα που αναστάτωναν τους Χριστιανούς στην Κόρινθο. Η επιστολή του προς τους Κορινθίους περιλαμβάνει πολλές θεόπνευστες συμβουλές οι οποίες έχουν ωφελήσει τους Χριστιανούς μέχρι τις ημέρες μας. Κατ’ αρχάς, έπρεπε να διαφωτίσει τους Κορινθίους όσον αφορά το σφάλμα που έκαναν να σχηματίζουν ομάδες που αφοσιώνονταν σε προσωπικότητες ατόμων, επικεντρώνοντας την προσοχή σε αυτά τα άτομα. Ο απόστολος τους διόρθωσε, λέγοντάς τους με τόλμη: «Σας παρακαλώ . . . αδελφοί, μέσω του ονόματος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να είστε όλοι ομόφωνοι σε αυτά που λέτε και να μην υπάρχουν διαιρέσεις μεταξύ σας, αλλά να είστε κατάλληλα ενωμένοι με τον ίδιο νου και με τον ίδιο τρόπο σκέψης».—1 Κορινθίους 1:10-15.

¹⁵ Η χονδροειδής ανηθικότητα γινόταν ανεκτή στη Χριστιανική εκκλησία που βρισκόταν στην Κόρινθο. Ένας άντρας εκεί είχε πάρει τη σύζυγο του πατέρα του, διαπράττοντας έτσι ‘τέτοια πορνεία που δεν υπήρχε ούτε ανάμεσα στα έθνη’. Χωρίς περιστροφές, ο Παύλος έγραψε: «Να απομακρύνετε τον πονηρό άνθρωπο από ανάμεσά σας». (1 Κορινθίους 5:1, 11-13) Αυτό ήταν κάτι καινούριο για τη Χριστιανική εκκλησία—η αποκοπή. Ένα άλλο ζήτημα σχετικά με το οποίο χρειαζόταν διαφώτιση η εκκλησία της Κορίνθου αφορούσε το γεγονός ότι μερικά από τα μέλη της πήγαιναν τους πνευματικούς αδελφούς τους στα κοσμικά δικαστήρια προκειμένου να επιλύσουν τις διαφορές τους. Ο Παύλος τούς επέπληξε έντονα για αυτό.—1 Κορινθίους 6:5-8.

¹⁶ Ένα ακόμη ζήτημα που βασάνιζε την εκκλησία στην Κόρινθο αφορούσε τις σεξουαλικές σχέσεις. Στο 7ο κεφάλαιο της Πρώτης προς τους Κορινθίους, ο Παύλος έδειξε ότι, εξαιτίας της επικράτησης της σεξουαλικής ανηθικότητας, θα ήταν καλό κάθε άντρας να έχει τη δική του σύζυγο και κάθε γυναίκα να έχει το δικό της σύζυγο. Ο Παύλος έδειξε επίσης ότι, ενώ τα άγαμα άτομα είναι σε θέση να υπηρετούν τον Ιεχωβά με λιγότερους περισπασμούς, δεν είχαν όλοι το χάρισμα της αγαμίας. Επίσης, αν ο σύζυγος μιας γυναίκας πέθαινε, εκείνη θα ήταν ελεύθερη να ξαναπαντρευτεί αλλά «μόνο εν Κυρίω».—1 Κορινθίους 7:39.

17. Ποιο φως έριξε ο Παύλος στη διδασκαλία της ανάστασης;

¹⁷ Τι εκλάμψεις φωτός σχετικά με την ανάσταση έριξε ο Κύριος χρησιμοποιώντας τον Παύλο! Με τι είδους σώμα θα εγερθούν οι χρισμένοι Χριστιανοί; «Σπέρνεται φυσικό σώμα, εγείρεται πνευματικό σώμα», έγραψε ο Παύλος. Δεν θα παρθούν σάρκινα σώματα στον ουρανό, διότι «σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού». Ο Παύλος πρόσθεσε ότι δεν θα κοιμηθούν όλοι οι χρισμένοι τον ύπνο του θανάτου, αλλά ότι, στη διάρκεια της παρουσίας του Ιησού, μερικοί θα εγερθούν σε αθάνατη ζωή αμέσως μόλις πεθάνουν.—1 Κορινθίους 15:43-53.

18. Ποιο φως αναφορικά με το μέλλον περιείχε η πρώτη επιστολή του Παύλου προς τους Θεσσαλονικείς;

¹⁸ Στην επιστολή του προς τους Χριστιανούς στη Θεσσαλονίκη, ο Παύλος χρησιμοποιήθηκε για να ρίξει φως στο μέλλον. Η ημέρα του Ιεχωβά θα ερχόταν όπως ένας κλέφτης τη νύχτα. Ο Παύλος εξήγησε επίσης: «Όταν θα λένε: ‘Ειρήνη και ασφάλεια!’ τότε ξαφνική καταστροφή θα έρθει αμέσως πάνω τους ακριβώς όπως ο βασανιστικός πόνος σε μια έγκυο γυναίκα· και δεν πρόκειται να ξεφύγουν».—1 Θεσσαλονικείς 5:2, 3.

19, 20. Ποιες εκλάμψεις φωτός έλαβαν οι Χριστιανοί στην Ιερουσαλήμ και στην Ιουδαία με την επιστολή του Παύλου προς τους Εβραίους;

¹⁹ Γράφοντας την επιστολή του προς τους Εβραίους, ο Παύλος μεταβίβασε εκλάμψεις φωτός στους πρώτους Χριστιανούς που βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ και στην Ιουδαία. Με πόσο ισχυρό τρόπο έδειξε την ανωτερότητα του Χριστιανικού συστήματος λατρείας σε σύγκριση με το Μωσαϊκό σύστημα λατρείας! Αντί να ακολουθούν το Νόμο που μεταδόθηκε μέσω αγγέλων, οι Χριστιανοί έχουν πίστη σε μια σωτηρία για την οποία πρώτα μίλησε ο Γιος του Θεού, ο οποίος είναι πολύ ανώτερος από αυτούς τους αγγελικούς αγγελιοφόρους. (Εβραίους 2:2-4) Ο Μωυσής ήταν ένας απλός υπηρέτης στον οίκο του Θεού. Όμως, ο Ιησούς Χριστός προΐσταται σε ολόκληρο τον οίκο. Ο Χριστός είναι αρχιερέας κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, έχοντας θέση πολύ ανώτερη από αυτήν που είχε το Ααρωνικό ιερατείο. Ο Παύλος έδειξε επίσης ότι οι Ισραηλίτες δεν ήταν σε θέση να εισέλθουν στην ανάπαυση του Θεού λόγω απιστίας και ανυπακοής, αλλά οι Χριστιανοί εισέρχονται σε αυτήν λόγω της πιστότητας και της υπακοής τους.—Εβραίους 3:1–4:11.

²⁰ Επίσης, η νέα διαθήκη είναι πολύ ανώτερη από τη διαθήκη του Νόμου. Όπως προφητεύτηκε 600 χρόνια νωρίτερα σύμφωνα με τα εδάφια Ιερεμίας 31:31-34, εκείνοι που περιλαμβάνονται στη νέα διαθήκη έχουν το νόμο του Θεού γραμμένο στην καρδιά τους και απολαμβάνουν αληθινή συγχώρηση αμαρτιών. Αντί να έχουν αρχιερέα ο οποίος θα έπρεπε να προσφέρει κάθε χρόνο θυσίες για τις δικές του αμαρτίες και για τις αμαρτίες του λαού, οι Χριστιανοί έχουν ως Αρχιερέα τους τον Ιησού Χριστό, που είναι χωρίς αμαρτία, και ο οποίος πρόσφερε μία φορά για πάντα θυσία για αμαρτίες. Αντί να μπει σε κάποιον άγιο χώρο φτιαγμένο από χέρια για να παρουσιάσει την προσφορά του, αυτός μπήκε στον ίδιο τον ουρανό, για να εμφανιστεί εκεί μπροστά στο πρόσωπο του Ιεχωβά. Επιπλέον, οι θυσίες ζώων υπό τη διαθήκη του Μωσαϊκού Νόμου δεν μπορούσαν να αφαιρέσουν πλήρως τις αμαρτίες, ειδάλλως δεν θα προσφέρονταν κάθε χρόνο. Αλλά η θυσία του Χριστού, η οποία προσφέρθηκε μία φορά για πάντα, αφαιρεί τις αμαρτίες. Όλα αυτά ρίχνουν φως στο μεγάλο πνευματικό ναό, στις αυλές του οποίου το χρισμένο υπόλοιπο και τα «άλλα πρόβατα» υπηρετούν σήμερα.—Ιωάννης 10:16· Εβραίους 9:24-28.

21. Τι έχει καταδείξει αυτή η εξέταση όσον αφορά την εκπλήρωση των εδαφίων Ψαλμός 97:11 και Παροιμίαι 4:18 στους αποστολικούς χρόνους;

²¹ Ο χώρος δεν επιτρέπει να δώσουμε περισσότερα παραδείγματα, όπως είναι οι εκλάμψεις φωτός που βρίσκονται στις επιστολές του αποστόλου Πέτρου καθώς και στις επιστολές των μαθητών Ιακώβου και Ιούδα. Όμως, τα παραπάνω θα πρέπει να αρκούν για να καταδειχτεί ότι τα εδάφια Ψαλμός 97:11 και Παροιμίαι 4:18 εκπληρώθηκαν με εντυπωσιακό τρόπο στους αποστολικούς χρόνους. Η αλήθεια άρχισε να προχωρεί από τους τύπους και τις σκιές στις εκπληρώσεις και στις πραγματικότητες.—Γαλάτες 3:23-25· 4:21-26.

22. Τι συνέβη μετά το θάνατο των αποστόλων, και τι θα δείξει το επόμενο άρθρο;

²² Μετά το θάνατο των αποστόλων του Ιησού και την έναρξη της προειπωμένης αποστασίας, το φως της αλήθειας έφεγγε πολύ αχνά. (2 Θεσσαλονικείς 2:1-11) Ωστόσο, σε εκπλήρωση της υπόσχεσης του Ιησού, έπειτα από πολλούς αιώνες ο Κύριος επέστρεψε και βρήκε ‘τον πιστό και φρόνιμο δούλο’ να δίνει στο «υπηρετικό προσωπικό» την τροφή τους στον κατάλληλο καιρό. Ως αποτέλεσμα, ο Ιησούς Χριστός διόρισε εκείνον το δούλο «πάνω σε όλα τα υπάρχοντά του». (Ματθαίος 24:45-47) Ποιες εκλάμψεις φωτός ακολούθησαν; Αυτό θα εξεταστεί στο επόμενο άρθρο.

[Υποσημειώσεις]

Εκλάμψεις Φωτός—Μεγάλες και Μικρές (Μέρος Πρώτο)

«Η οδός . . . των δικαίων είναι ως το λαμπρόν φως, το φέγγον επί μάλλον και μάλλον, εωσού γείνη τελεία ημέρα».—ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 4:18.

1. Γιατί αποκαλύπτεται σταδιακά η αλήθεια;

ΑΠΟΤΕΛΕΙ απόδειξη θεϊκής σοφίας το γεγονός ότι, σε αρμονία με το εδάφιο Παροιμίαι 4:18, η αποκάλυψη των πνευματικών αληθειών λαβαίνει χώρα σταδιακά μέσω εκλάμψεων φωτός. Στο προηγούμενο άρθρο, είδαμε πώς εκπληρώθηκε αυτή η περικοπή στους αποστολικούς χρόνους. Αν το σύνολο της Γραφικής αλήθειας αποκαλυπτόταν μεμιάς, θα ήταν εκτυφλωτικό και θα προκαλούσε σύγχυση—πράγμα που θα έμοιαζε πολύ με αυτό που νιώθει κάποιος βγαίνοντας από ένα σκοτεινό σπήλαιο στο λαμπρό φως του ήλιου. Επιπλέον, η αλήθεια που αποκαλύπτεται σταδιακά ενισχύει την πίστη των Χριστιανών με συνεχή τρόπο. Καθιστά όλο και πιο λαμπρή την ελπίδα τους και όλο και πιο ευδιάκριτη την οδό στην οποία πρέπει να προχωρούν.

«Ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος»

2. Ποιον κατέδειξε ο Ιησούς ότι θα χρησιμοποιούσε για να φέρνει πνευματικό φως στους ακολούθους του, και από ποιους αποτελείται αυτό το όργανο;

² Στους αποστολικούς χρόνους ο Ιησούς Χριστός θεώρησε κατάλληλο να χρησιμοποιήσει υπερφυσικά μέσα για να δώσει στους ακολούθους του τις πρώτες εκλάμψεις φωτός. Έχουμε δύο παραδείγματα σχετικά με αυτό: Την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ. καθώς και τη μεταστροφή του Κορνήλιου το 36 Κ.Χ. Κατόπιν, ο Χριστός θεώρησε κατάλληλο να χρησιμοποιήσει ένα ανθρώπινο μέσο, ακριβώς όπως προείπε: «Ποιος είναι πράγματι ο πιστός και φρόνιμος δούλος τον οποίο διόρισε ο κύριός του πάνω στο υπηρετικό προσωπικό του για να τους δίνει την τροφή τους στον κατάλληλο καιρό; Ευτυχισμένος είναι εκείνος ο δούλος αν ο κύριός του, όταν έρθει, τον βρει να ενεργεί έτσι! Αληθινά σας λέω: Θα τον διορίσει πάνω σε όλα τα υπάρχοντά του». (Ματθαίος 24:45-47) Αυτός ο δούλος δεν θα μπορούσε να είναι μόνο ένα άτομο, διότι επρόκειτο να παρέχει πνευματική τροφή από τότε που ξεκίνησε η Χριστιανική εκκλησία την Πεντηκοστή μέχρις ότου ήρθε ο Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, για να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς. Τα γεγονότα καταδεικνύουν ότι αυτή η τάξη του πιστού και φρόνιμου δούλου αποτελείται από όλους τους χρισμένους Χριστιανούς ως ομάδα πάνω στη γη σε κάθε δεδομένη στιγμή.

3. Ποιοι περιλαμβάνονταν στα πρώτα μέλη της τάξης του δούλου;

³ Ποιοι περιλαμβάνονταν στα πρώτα μέλη της τάξης του πιστού και φρόνιμου δούλου; Ένας ήταν ο απόστολος Πέτρος, ο οποίος έδωσε προσοχή στην εντολή του Ιησού: «Τρέφε τα προβατάκια μου». (Ιωάννης 21:17) Στα υπόλοιπα πρώτα μέλη της τάξης του δούλου περιλαμβανόταν ο Ματθαίος, ο οποίος έγραψε το Ευαγγέλιο που φέρει το όνομά του, καθώς και ο Παύλος, ο Ιάκωβος και ο Ιούδας, οι οποίοι έγραψαν θεόπνευστες επιστολές. Ο απόστολος Ιωάννης, ο οποίος έγραψε το βιβλίο της Αποκάλυψης, το Ευαγγέλιό του και τις επιστολές του, ήταν και εκείνος μέλος της τάξης του πιστού και φρόνιμου δούλου. Αυτοί οι άντρες έγραψαν ενεργώντας σε αρμονία με την αποστολή που είχαν από τον Ιησού.

4. Ποιοι είναι το «υπηρετικό προσωπικό»;

⁴ Αν όλοι οι χρισμένοι ως ομάδα, ανεξάρτητα από το μέρος της γης στο οποίο ζουν, είναι μέλη της τάξης του δούλου, τότε ποιοι αποτελούν το «υπηρετικό προσωπικό»; Αυτοί είναι οι ίδιοι οι χρισμένοι, αν τους δούμε όμως από διαφορετική άποψη—ως άτομα. Ναι, ως άτομα θα ανήκαν στο ‘δούλο’ ή θα ήταν το «υπηρετικό προσωπικό», ανάλογα με το αν χορηγούσαν πνευματική τροφή ή λάβαιναν από αυτήν. Ας το δείξουμε με παράδειγμα: Όπως αναφέρεται στα εδάφια 2 Πέτρου 3:15, 16, ο απόστολος Πέτρος κάνει μνεία στις επιστολές του Παύλου. Όταν τις διάβαζε, ο Πέτρος θα ανήκε στο υπηρετικό προσωπικό τρεφόμενος από την πνευματική τροφή την οποία παρείχε ο Παύλος ως εκπρόσωπος της τάξης του δούλου.

5. (α) Τι συνέβη στο δούλο στη διάρκεια των αιώνων που ακολούθησαν μετά τους αποστόλους; (β) Ποιες εξελίξεις έλαβαν χώρα στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα;

⁵ Σε σχέση με αυτό, το βιβλίο Η Χιλιετής Βασιλεία του Θεού Έχει Πλησιάσει δήλωσε: ‘Για το πώς ακριβώς η τάξη του «πιστού και φρόνιμου δούλου» εξακολούθησε να υπάρχει και να υπηρετεί στο πέρασμα των αιώνων μετά το θάνατο των αποστόλων του Κυρίου Ιησού Χριστού, δεν έχουμε συγκεκριμένη ιστορική εικόνα. Προφανώς η μια γενιά της τάξης του «δούλου» έτρεφε την επόμενη γενιά. (2 Τιμόθεο 2:2) Αλλά στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα υπήρχαν θεοφοβούμενα άτομα που αγαπούσαν την πνευματική τροφή της Αγίας Γραφής και τα οποία επιθυμούσαν . . . να τραφούν από αυτήν . . . Σχηματίστηκαν τάξεις Βιβλικής μελέτης . . . και προόδευσαν στην κατανόηση των βασικών αληθειών των Ιερών Γραφών. Οι ειλικρινείς ανιδιοτελείς ανάμεσα σε αυτούς τους σπουδαστές της Γραφής ήταν πρόθυμοι να μεταδώσουν αυτές τις ζωτικές μερίδες της πνευματικής τροφής σε άλλους. Είχαν το πιστό πνεύμα του «δούλου» που ήταν διορισμένος να δίνει στο «υπηρετικό προσωπικό» την αναγκαία πνευματική «τροφή στον κατάλληλο καιρό». Αυτοί ήταν «φρόνιμοι» στο να διακρίνουν ότι τότε ήταν ο κατάλληλος καιρός, καθώς και ποιο ήταν το καλύτερο μέσο για να προσφέρουν την τροφή. Αυτοί αγωνίστηκαν να την προσφέρουν’.—Σελίδα 344.a

Πρώτες Εκλάμψεις Φωτός στους Σύγχρονους Καιρούς

6. Ποιο γεγονός ξεχωρίζει έντονα σε σχέση με τη σταδιακή αποκάλυψη της αλήθειας;

⁶ Ένα γεγονός που ξεχωρίζει έντονα σε σχέση με εκείνους τους οποίους χρησιμοποίησε ο Ιεχωβά για να φέρει αυτή τη σταδιακή αύξηση του πνευματικού φωτός είναι το ότι αυτοί δεν απέδωσαν καμιά τιμή στον εαυτό τους. Η στάση του Κ. Τ. Ρώσσελ, πρώτου προέδρου της Εταιρίας Σκοπιά, ήταν ότι ο Κύριος ευαρεστούνταν να χρησιμοποιεί τα ταπεινά τους ταλέντα. Αναφορικά με διάφορα επίθετα τα οποία είχαν την τάση να χρησιμοποιούν οι εχθροί του, ο αδελφός Ρώσσελ γνωστοποίησε με κατηγορηματικό τρόπο ότι ποτέ δεν είχε γνωρίσει κάποιο «Ρωσσελιστή» και ότι δεν υπήρχε καν «Ρωσσελισμός». Όλη η τιμή αποδιδόταν στον Θεό.

7. Ποια απόδειξη έδωσε ο αδελφός Ρώσσελ και οι συνεργάτες του για το ότι πράγματι ταυτίζονταν με τον πιστό και φρόνιμο δούλο;

⁷ Αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα, δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία ότι το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά κατηύθυνε τις προσπάθειες του αδελφού Ρώσσελ καθώς και εκείνων που ήταν συνταυτισμένοι μαζί του. Αυτοί απέδειξαν ότι ταυτίζονταν με τον πιστό και φρόνιμο δούλο. Μολονότι πολλοί κληρικοί εκείνης της εποχής ομολογούσαν ότι πίστευαν πως η Αγία Γραφή ήταν ο εμπνευσμένος Λόγος του Θεού και πως ο Ιησούς ήταν ο Γιος του Θεού, αυτοί υιοθετούσαν ψεύτικα, Βαβυλωνιακά δόγματα, όπως είναι η Τριάδα, η αθανασία της ανθρώπινης ψυχής και τα αιώνια βάσανα. Σε αρμονία με την υπόσχεση του Ιησού, αληθινά χάρη στο άγιο πνεύμα οι ταπεινές προσπάθειες του αδελφού Ρώσσελ και των συνεργατών του έκαναν την αλήθεια να λάμψει όπως ποτέ προηγουμένως. (Ιωάννης 16:13) Εκείνοι οι χρισμένοι Σπουδαστές της Γραφής απέδειξαν ότι πράγματι αποτελούσαν μέρος της τάξης του πιστού και φρόνιμου δούλου, της οποίας η αποστολή είναι να παρέχει πνευματική τροφή για το υπηρετικό προσωπικό του Κυρίου. Οι προσπάθειές τους αποτέλεσαν μεγάλη βοήθεια για τη σύναξη των χρισμένων.

8. Ποια βασικά γεγονότα αναφορικά με τον Ιεχωβά, την Αγία Γραφή, τον Ιησού Χριστό και το άγιο πνεύμα κατανόησαν ξεκάθαρα οι Σπουδαστές της Γραφής;

⁸ Αξίζει να δει κανείς πόσο πολύ ευνόησε ο Ιεχωβά, μέσω του αγίου πνεύματος, αυτούς τους πρώτους Σπουδαστές της Γραφής παρέχοντάς τους εκλάμψεις φωτός. Πρώτα-πρώτα, αυτοί απέδειξαν με ακλόνητο τρόπο ότι ο Δημιουργός υπάρχει και ότι έχει το μοναδικό όνομα Ιεχωβά. (Έξοδος 6:3· Ρωμαίους 1:20) Διέκριναν ότι ο Ιεχωβά έχει τέσσερις βασικές ιδιότητες—τη δύναμη, τη δικαιοσύνη, τη σοφία και την αγάπη. (Γένεσις 17:1, ΜΝΚ· Δευτερονόμιον 32:4, ΜΝΚ· Ρωμαίους 11:33· 1 Ιωάννη 4:8) Αυτοί οι χρισμένοι Χριστιανοί απέδειξαν ξεκάθαρα ότι η Αγία Γραφή είναι ο εμπνευσμένος Λόγος του Θεού και ότι είναι η αλήθεια. (Ιωάννης 17:17· 2 Τιμόθεο 3:16, 17) Επιπλέον, υποστήριξαν ότι ο Γιος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, δημιουργήθηκε και ότι έδωσε τη ζωή του ως λύτρο για όλη την ανθρωπότητα. (Ματθαίος 20:28· Κολοσσαείς 1:15) Το άγιο πνεύμα, αντί να αποτελεί το τρίτο πρόσωπο μιας Τριάδας, κατανοήθηκε ότι είναι η ενεργός δύναμη του Θεού.—Πράξεις 2:17.

9. (α) Ποιες αλήθειες κατανόησαν ξεκάθαρα οι Σπουδαστές της Γραφής όσον αφορά τη φύση του ανθρώπου καθώς και τους προορισμούς που παρουσιάζονται στην Αγία Γραφή; (β) Ποιες άλλες αλήθειες διέκριναν ξεκάθαρα οι υπηρέτες του Ιεχωβά;

⁹ Οι Σπουδαστές της Γραφής διέκριναν ξεκάθαρα ότι ο άνθρωπος δεν έχει αθάνατη ψυχή αλλά είναι θνητή ψυχή. Αντιλήφτηκαν ότι «ο μισθός που πληρώνει η αμαρτία είναι θάνατος», όχι αιώνια βάσανα, καθώς δεν υπάρχει καμιά πύρινη κόλαση. (Ρωμαίους 5:12· 6:23· Γένεσις 2:7· Ιεζεκιήλ 18:4) Επιπλέον, διέκριναν ξεκάθαρα ότι η θεωρία της εξέλιξης δεν είναι μόνο αντιγραφική, αλλά επίσης δεν έχει καμιά απολύτως τεκμηριωμένη βάση. (Γένεσις, κεφάλαια 1 και 2) Επίσης διέκριναν ότι η Αγία Γραφή παρουσιάζει δύο προορισμούς—έναν ουράνιο για τους 144.000 χρισμένους που ακολουθούν τα ίχνη του Χριστού, και μια παραδεισένια γη για ένα αναρίθμητο «μεγάλο πλήθος» ‘άλλων προβάτων’. (Αποκάλυψη 7:9· 14:1· Ιωάννης 10:16) Εκείνοι οι πρώτοι Σπουδαστές της Γραφής αναγνώρισαν ότι η γη παραμένει για πάντα και ότι δεν θα κατακαεί, όπως διδάσκουν πολλές θρησκείες. (Εκκλησιαστής 1:4· Λουκάς 23:43) Έμαθαν επίσης ότι η επιστροφή του Χριστού θα ήταν αόρατη και ότι εκείνος θα εκτελούσε τότε κρίση στα έθνη και θα έφερνε έναν επίγειο παράδεισο.—Πράξεις 10:42· Ρωμαίους 8:19-21· 1 Πέτρου 3:18.

10. Ποιες αλήθειες έμαθαν οι Σπουδαστές της Γραφής σχετικά με το βάφτισμα, το διαχωρισμό ανάμεσα σε κληρικούς και λαϊκούς, καθώς και την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού;

¹⁰ Οι Σπουδαστές της Γραφής έμαθαν ότι το Γραφικό βάφτισμα δεν είναι ζήτημα ραντίσματος βρεφών, αλλά ότι, σε αρμονία με την εντολή του Ιησού που αναφέρεται στα εδάφια Ματθαίος 28:19, 20, είναι η κατάδυση των πιστών που έχουν διδαχτεί. Έφτασαν στο σημείο να διακρίνουν ότι δεν υπάρχει Γραφική βάση για διαχωρισμό ανάμεσα σε κληρικούς και λαϊκούς. (Ματθαίος 23:8-10) Απεναντίας, όλοι οι Χριστιανοί πρέπει να είναι κήρυκες των καλών νέων. (Πράξεις 1:8) Οι Σπουδαστές της Γραφής κατανόησαν ότι η Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού θα πρέπει να γιορτάζεται μόνο μία φορά κάθε χρόνο, στις 14 Νισάν. Επιπλέον, διέκριναν ότι το Πάσχα (Ίστερ, στην αγγλική), όπως τηρείται από πολλούς κατ’ όνομα Χριστιανούς στη σύγχρονη εποχή, αποτελεί ειδωλολατρική γιορτή. Επιπρόσθετα, εκείνοι οι χρισμένοι ήταν τόσο πεπεισμένοι ότι ο Θεός υποστήριζε το έργο τους, ώστε ποτέ δεν περιέφεραν δίσκο. (Ματθαίος 10:8) Από την αρχή κιόλας, κατανόησαν ότι οι Χριστιανοί πρέπει να ζουν σύμφωνα με τις Γραφικές αρχές, οι οποίες περιλαμβάνουν την καλλιέργεια των καρπών του αγίου πνεύματος του Θεού.—Γαλάτες 5:22, 23.

Αυξανόμενες Εκλάμψεις Φωτός

11. Ποιο φως έλαμψε σε σχέση με την αποστολή του Χριστιανού και σε σχέση με την παραβολή που είπε ο Ιησούς για τα πρόβατα και τα κατσίκια;

¹¹ Ιδιαίτερα από το 1919 και έπειτα οι υπηρέτες του Ιεχωβά έχουν ευλογηθεί με αυξανόμενες εκλάμψεις φωτός. Τι λαμπρή έκλαμψη φωτός εμφανίστηκε στη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε το 1922 στο Σίνταρ Πόιντ καθώς ο Ι. Φ. Ρόδερφορντ, ο δεύτερος πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά, τόνισε έντονα ότι η πρώτιστη υποχρέωση των υπηρετών του Ιεχωβά είναι να ‘διαφημίσουν, να διαφημίσουν, να διαφημίσουν τον Βασιλιά και τη βασιλεία του’! Το αμέσως επόμενο έτος, λαμπρό φως έλαμψε σε σχέση με την παραβολή των προβάτων και των κατσικιών. Κατανοήθηκε ότι αυτή η προφητεία επρόκειτο να εκπληρωθεί στην παρούσα ημέρα του Κυρίου, όχι μελλοντικά στη διάρκεια της Χιλιετίας όπως νόμιζαν πρωτύτερα. Στη διάρκεια της Χιλιετίας, οι αδελφοί του Χριστού δεν θα ήταν άρρωστοι ούτε φυλακισμένοι. Εξάλλου, στο τέλος της Χιλιετίας, ο Ιεχωβά Θεός θα κρίνει, και όχι ο Ιησούς Χριστός.—Ματθαίος 25:31-46.

12. Ποια έκλαμψη φωτός υπήρξε αναφορικά με τον Αρμαγεδδώνα;

¹² Το 1926, μια άλλη λαμπρή έκλαμψη φωτός αποκάλυψε ότι ο πόλεμος του Αρμαγεδδώνα δεν επρόκειτο να είναι μια κοινωνική επανάσταση, όπως νόμιζαν κάποτε οι Σπουδαστές της Γραφής. Αντίθετα, θα είναι ένας πόλεμος στον οποίο ο Ιεχωβά θα εκδηλώσει τη δύναμή του τόσο ξεκάθαρα ώστε όλοι οι άνθρωποι θα πειστούν ότι αυτός είναι ο Θεός.—Αποκάλυψη 16:14-16· 19:17-21.

Χριστούγεννα—Μια Ειδωλολατρική Γιορτή

13. (α) Ποιο φως ρίχτηκε στις γιορτές των Χριστουγέννων; (β) Γιατί δεν γιορτάζονταν πλέον τα γενέθλια; (Να συμπεριλάβετε την υποσημείωση).

¹³ Λίγο αργότερα, μια έκλαμψη φωτός έκανε τους Σπουδαστές της Γραφής να πάψουν να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα. Πριν από εκείνον τον καιρό οι Σπουδαστές της Γραφής σε όλο τον κόσμο γιόρταζαν τα Χριστούγεννα, και ο εορτασμός τους στα κεντρικά γραφεία του Μπρούκλιν αποτελούσε πολύ χαρωπή περίσταση. Όμως, τότε διέκριναν ότι η γιορτή της 25ης Δεκεμβρίου στην πραγματικότητα ήταν ειδωλολατρική, και την είχε επιλέξει ο αποστάτης Χριστιανικός κόσμος για να διευκολύνει τη μεταστροφή ειδωλολατρών. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν δυνατόν να είχε γεννηθεί ο Ιησούς μέσα στο χειμώνα, εφόσον την εποχή της γέννησής του οι ποιμένες έβοσκαν τα ποίμνιά τους στους αγρούς—κάτι που δεν θα έκαναν τη νύχτα στα τέλη Δεκεμβρίου. (Λουκάς 2:8) Αντίθετα, οι Γραφές καταδεικνύουν ότι ο Ιησούς γεννήθηκε γύρω στην 1η Οκτωβρίου. Οι Σπουδαστές της Γραφής αντιλήφτηκαν επίσης ότι οι δήθεν σοφοί, οι οποίοι επισκέφτηκαν τον Ιησού περίπου δύο χρόνια μετά τη γέννησή του, ήταν ειδωλολάτρες μάγοι.b

Ένα Νέο Όνομα

14. Γιατί δεν εκπροσωπούσε κατάλληλα το λαό του Ιεχωβά το όνομα Σπουδαστές της Γραφής;

¹⁴ Το 1931, μια λαμπρή έκλαμψη αλήθειας αποκάλυψε σε εκείνους τους Σπουδαστές της Γραφής ένα κατάλληλο Γραφικό όνομα. Τα μέλη του λαού του Ιεχωβά είχαν κατανοήσει ότι δεν μπορούσαν να δεχτούν κανένα από τα παρωνύμια που τους είχαν δώσει άλλοι, όπως Ρωσσελιστές, Χιλιαστές και «αρνητές της κόλασης».c Όμως άρχισαν επίσης να κατανοούν ότι το όνομα το οποίο αυτοί οι ίδιοι είχαν πάρει—Διεθνείς Σπουδαστές της Γραφής—δεν τους εκπροσωπούσε κατάλληλα. Αυτοί ήταν κάτι πολύ περισσότερο από απλοί σπουδαστές της Γραφής. Εξάλλου, υπήρχαν ανέκαθεν τόσοι άλλοι οι οποίοι μελετούσαν τη Γραφή αλλά δεν είχαν τίποτε κοινό με τους Σπουδαστές της Γραφής.

15. Ποιο όνομα υιοθέτησαν οι Σπουδαστές της Γραφής το 1931, και γιατί αυτό είναι κατάλληλο;

¹⁵ Πώς έφτασαν οι Σπουδαστές της Γραφής στο σημείο να αποκτήσουν ένα νέο όνομα; Επί χρόνια Η Σκοπιά έδινε εξέχουσα θέση στο όνομα του Ιεχωβά. Επομένως, ήταν πολύ κατάλληλο να υιοθετήσουν οι Σπουδαστές της Γραφής το όνομα που βρίσκεται στο εδάφιο Ησαΐας 43:10: ‘Σεις είσθε μάρτυρές μου, λέγει Ιεχωβά, και ο δούλος μου, τον οποίον εξέλεξα, δια να μάθητε και να πιστεύσητε εις εμέ και να εννοήσητε ότι εγώ αυτός είμαι· προ εμού άλλος Θεός δεν υπήρξεν ουδέ θέλει υπάρχει μετ’ εμέ’.

Η Δικαίωση και το «Μεγάλο Πλήθος»

16. Γιατί δεν μπορούσαν οι προφητείες αποκατάστασης να εφαρμοστούν στην επιστροφή των κατά γράμμα Εβραίων στην Παλαιστίνη, αλλά σε ποιους εφαρμόζονται;

¹⁶ Στο δεύτερο τόμο του εντύπου Διεκδίκησις που εκδόθηκε από την Εταιρία Σκοπιά το 1932, μια έκλαμψη φωτός αποκάλυψε ότι οι προφητείες αποκατάστασης που κατέγραψε ο Ησαΐας, ο Ιερεμίας, ο Ιεζεκιήλ, καθώς και άλλοι προφήτες, δεν εφαρμόζονταν (όπως νόμιζαν κάποτε) στους σαρκικούς Εβραίους, οι οποίοι επέστρεφαν στην Παλαιστίνη έχοντας απιστία και με πολιτικά κίνητρα. Αντίθετα, αυτές οι προφητείες αποκατάστασης, οι οποίες είχαν μια μικρότερη εκπλήρωση όταν οι Ιουδαίοι επέστρεψαν από τη Βαβυλωνιακή αιχμαλωσία το 537 Π.Κ.Χ., είχαν την κύρια εκπλήρωσή τους στην απελευθέρωση και αποκατάσταση του πνευματικού Ισραήλ η οποία άρχισε το 1919, καθώς και στην επακόλουθη ευημερία που υπάρχει στον πνευματικό παράδεισο και την οποία απολαμβάνουν οι αληθινοί υπηρέτες του Ιεχωβά σήμερα.

17, 18. (α) Με τον καιρό, μέσω μιας έκλαμψης φωτός, ποιος καταδείχτηκε ότι είναι ο πρώτιστος σκοπός του Ιεχωβά; (β) Ποια έκλαμψη φωτός αναφορικά με τα εδάφια Αποκάλυψη 7:9-17 έλαβε χώρα το 1935;

¹⁷ Με τον καιρό, εκλάμψεις φωτός αποκάλυψαν ότι ο πρώτιστος σκοπός του Ιεχωβά δεν ήταν η σωτηρία των πλασμάτων, αλλά η δικαίωση της κυριαρχίας του. Κατανοήθηκε ότι το πιο σημαντικό θέμα της Αγίας Γραφής δεν ήταν το λύτρο, αλλά η Βασιλεία, διότι εκείνη θα δικαιώσει την κυριαρχία του Ιεχωβά. Τι έκλαμψη φωτός ήταν αυτή! Οι αφιερωμένοι Χριστιανοί δεν είχαν πια ως πρώτιστο μέλημά τους το να πάνε στον ουρανό.

¹⁸ Το 1935, μια λαμπρή έκλαμψη φωτός αποκάλυψε ότι το μεγάλο πλήθος που αναφέρεται στα εδάφια Αποκάλυψη 7:9-17 δεν ήταν μια δευτερεύουσα ουράνια τάξη. Υπήρχε η σκέψη ότι τα άτομα που αναφέρονται σε εκείνα τα εδάφια ήταν μερικοί από τους χρισμένους οι οποίοι δεν ήταν πλήρως πιστοί και γι’ αυτό στέκονταν μπροστά στο θρόνο αντί να κάθονται σε θρόνους ως βασιλιάδες και ιερείς μαζί με τον Ιησού Χριστό. Αλλά απλώς δεν νοείται να είναι κάποιος εν μέρει πιστός. Ένα άτομο είναι είτε πιστό είτε άπιστο. Έτσι, κατανοήθηκε ότι αυτή η προφητεία αναφερόταν στο αναρίθμητο μεγάλο πλήθος από όλα τα έθνη, τα μέλη του οποίου συνάγονται τώρα και έχουν επίγειες ελπίδες. Αυτά είναι «τα πρόβατα» των εδαφίων Ματθαίος 25:31-46 καθώς και τα «άλλα πρόβατα» του εδαφίου Ιωάννης 10:16.

Ο Σταυρός—Δεν Είναι Χριστιανικό Σύμβολο

19, 20. Γιατί δεν μπορεί ο σταυρός να αποτελεί σύμβολο της αληθινής Χριστιανοσύνης;

¹⁹ Επί πολλά χρόνια οι Σπουδαστές της Γραφής έδιναν εξέχουσα θέση στο σταυρό ως σύμβολο της Χριστιανοσύνης. Μάλιστα φορούσαν ως κόσμημα μια καρφίτσα που απεικόνιζε ένα σταυρό και ένα στέμμα. Σύμφωνα με τη Νεοελληνική Μετάφραση των Αγίων Γραφών, ο Ιησούς ζήτησε από τους ακολούθους του να σηκώσουν το ‘σταυρό’ τους, και πολλοί έφτασαν στο σημείο να πιστεύουν ότι εκείνος εκτελέστηκε πάνω σε σταυρό. (Ματθαίος 16:24· 27:32) Επί δεκαετίες αυτό το σύμβολο εμφανιζόταν επίσης στο εξώφυλλο του περιοδικού Σκοπιά.

²⁰ Το βιβλίο Πλούτη, το οποίο εκδόθηκε από την Εταιρία το 1936, κατέστησε σαφές ότι ο Ιησούς Χριστός δεν εκτελέστηκε πάνω σε σταυρό, αλλά πάνω σε όρθιο πάσσαλο, ή ξύλο. Σύμφωνα με μια αυθεντία, η λέξη σταυρός της κοινής ελληνικής «δηλώνει, κυρίως, έναν όρθιο πάσσαλο ή ένα ξύλο. [Πρέπει να] διαφοροποιηθεί από τον εκκλησιαστικό τύπο σταυρού με τα δυο ξύλα. . . . Ο τελευταίος είχε την προέλευσή του στην αρχαία Χαλδαία και χρησιμοποιούνταν ως σύμβολο του θεού Θαμμούζ ή Ταμμούζ». Αντί να ειδωλοποιείται, το όργανο πάνω στο οποίο κρεμάστηκε ο Ιησούς θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με αποστροφή.

21. Τι θα εξεταστεί στο επόμενο άρθρο;

²¹ Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα μεγάλων εκλάμψεων φωτός καθώς και εκλάμψεων που θα μπορούσαν να θεωρηθούν μικρές. Για μια εξέταση αυτών, παρακαλούμε δείτε το επόμενο άρθρο.

[Υποσημειώσεις]