Η αφήγηση του Βασιλιά Σολομώντα για τον άπειρο νέο που υποκύπτει στα δελεάσματα της ανήθικης γυναίκας καταλήγει ως εξής: «Μεμιάς αυτός την ακολουθεί, . . . ώσπου ένα βέλος ανοίγει στα δύο το συκώτι του, . . . και αυτός δεν έχει καταλάβει ότι περιλαμβάνεται η ίδια του η ψυχή». (Παρ 7:21-23) Πρόκειται για πολύ κατάλληλη περιγραφή, διότι οι γιατροί έχουν διαπιστώσει ότι σε προχωρημένα στάδια της σύφιλης (όπως και πολλών άλλων ασθενειών), οι βακτηριακοί οργανισμοί καταβάλλουν το συκώτι. Ο οργανισμός (γονόκοκκος) που ευθύνεται για τη γονόρροια, μια άλλη σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια, προκαλεί επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις οξεία φλεγμονή του συκωτιού. Μια σοβαρή βλάβη του συκωτιού μπορεί, φυσικά, να αποβεί μοιραία. Ο ουσιώδης ρόλος που παίζει το συκώτι για τη ζωή επιβεβαιώνεται από το ότι χρησιμοποιείται μεταφορικά για να περιγράψει τη βαθιά λύπη.—Θρ 2:11.

Τώρα που ο νεαρός έχει δελεαστεί μέχρι αυτού του σημείου, όπως εξηγεί ο Σολομών, δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό να αμαρτήσει μαζί της, απορρίπτοντας κάθε φρόνηση, προχωρώντας “σαν βόδι για σφάξιμο”, σαν κάποιον που είναι δεμένος με ποδόδεσμα και δεν μπορεί να αποφύγει την επικείμενη διαπαιδαγώγηση. «Ώσπου», λέει ο Σολομών, «ένα βέλος ανοίγει στα δύο το συκώτι του», δηλαδή δέχεται το μοιραίο πλήγμα, τόσο από πνευματική όσο και από σωματική άποψη, διότι όχι μόνο έχει εκθέσει το σώμα του σε θανατηφόρες, σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες (σε προχωρημένες περιπτώσεις σύφιλης, τα βακτήρια κατακλύζουν το συκώτι), αλλά και «δεν έχει καταλάβει ότι περιλαμβάνεται η ίδια του η ψυχή». Ολόκληρη η ύπαρξή του και η ζωή του επηρεάζονται καταλυτικά, και ο ίδιος έχει αμαρτήσει σοβαρά εναντίον του Θεού. Ο Σολομών ολοκληρώνει την αφήγησή του λέγοντας: «Το σπίτι της είναι δρόμοι που φέρνουν στον Σιεόλ, που κατεβαίνουν στα εσωτερικά δωμάτια του θανάτου».—Παρ 7:22, 23, 27· παράβαλε Παρ 2:16-19· 5:3-14.