Ο αυλικός που ήταν υπεύθυνος για το θησαυροφυλάκιο της βασίλισσας της Αιθιοπίας στον οποίο κήρυξε ο Φίλιππος αποκαλείται ευνούχος. Αυτός ήταν προσήλυτος στην Ιουδαϊκή θρησκεία και είχε πάει στην Ιερουσαλήμ για να λατρέψει τον Θεό. Αλλά, εφόσον υπό το Νόμο οι ευνουχισμένοι δεν ήταν δεκτοί στην εκκλησία του Ισραήλ, η λέξη εὐνοῦχος στην περίπτωση αυτή δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιείται κατά γράμμα, αλλά με την έννοια του «αυλικού». (Πρ 8:26-39· Δευ 23:1) Ο Αβδέ-μέλεχ, ο Αιθίοπας που έσωσε τον προφήτη Ιερεμία βγάζοντάς τον από τη στέρνα στην οποία τον είχαν φυλακίσει, ήταν ευνούχος στην αυλή του Βασιλιά Σεδεκία. Φαίνεται ότι και στην προκειμένη περίπτωση η λέξη χρησιμοποιείται, όπως συμβαίνει συχνά, με την έννοια του «αξιωματούχου». Ο Αβδέ-μέλεχ πρέπει να ήταν άνθρωπος με εξουσία. Έκανε απευθείας έκκληση στον Βασιλιά Σεδεκία για χάρη του Ιερεμία, και του δόθηκαν 30 άντρες οι οποίοι ανέλαβαν υπό τις διαταγές του την επιχείρηση διάσωσης.—Ιερ 38:7-13.

Πύλη του Βενιαμίν. Μερικοί ταυτίζουν την Πύλη του Βενιαμίν με την Πύλη των Προβάτων. Αυτή η τοποθεσία φαίνεται να ταιριάζει στην περιγραφή της απόπειρας που έκανε ο Ιερεμίας να φύγει προς την περιοχή του Βενιαμίν, προφανώς προς την Αναθώθ, ΒΑ της Ιερουσαλήμ. (Ιερ 37:11-13) Ο Σεδεκίας καθόταν στην Πύλη του Βενιαμίν όταν τον πλησίασε ο Αβδέ-μέλεχ για να μεσολαβήσει υπέρ του Ιερεμία. (Ιερ 38:7, 8) Είναι λογικό να βρισκόταν ο βασιλιάς κοντά στο πιο κρίσιμο σημείο κατά τη βαβυλωνιακή πολιορκία. Η Πύλη των Προβάτων στα Β της πόλης θα ήταν αυτή που απειλούνταν περισσότερο από τους επιτιθέμενους Βαβυλωνίους. Εντούτοις, ορισμένοι πιστεύουν ότι η Πύλη του Βενιαμίν ήταν η Πύλη της Επιθεώρησης.