Στην προφητεία του Αμώς (περ. 804 Π.Κ.Χ.) προλέχθηκε ήττα για τον ηγεμόνα της Ασκαλών. (Αμ 1:8) Η ιστορία δείχνει ότι τον επόμενο αιώνα ο Θεγλάθ-φελασάρ Γ΄ της Ασσυρίας κατέστησε την Ασκαλούνα (Ασκαλών) υποτελή σε αυτόν. Ο Ιερεμίας (μετά το 647 Π.Κ.Χ.) εξέφερε δύο προφητείες αναφορικά με την Ασκαλών. Παρότι τα εδάφια Ιερεμίας 47:2-7 είναι δυνατόν να είχαν μερική εκπλήρωση όταν ο Ναβουχοδονόσορ λεηλάτησε την πόλη στις αρχές της βασιλείας του (περ. 624 Π.Κ.Χ.), η προφητεία των εδαφίων Ιερεμίας 25:17-20, 28, 29 δείχνει καθαρά ότι η εκπλήρωση έλαβε χώρα μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ το 607 Π.Κ.Χ. Η προφητεία του Σοφονία (η οποία γράφτηκε πριν από το 648 Π.Κ.Χ.) προείπε και αυτή ότι πλησίαζε η ερήμωση της Ασκαλών και άλλων φιλισταϊκών πόλεων και ότι, ακολούθως, το υπόλοιπο του Ιούδα θα καταλάμβανε τα «σπίτια της Ασκαλών». (Σοφ 2:4-7) Τελικά, γύρω στο 518 Π.Κ.Χ., ο Ζαχαρίας εξήγγειλε καταδικαστική κρίση για την Ασκαλών την οποία συνέδεσε με τον καιρό κατά τον οποίο θα ερημωνόταν η Τύρος (332 Π.Κ.Χ.).—Ζαχ 9:3-5.

Η δημιουργία τομών στη σάρκα ή εκδορών στους βραχίονες, στα χέρια και στο πρόσωπο σε περιόδους πένθους αποτελούσε προφανώς κοινή συνήθεια μεταξύ των ανθρώπων στην αρχαιότητα. (Ιερ 47:5· 48:37) Σκοπός τους ίσως ήταν να κατευνάσουν ή να εξευμενίσουν τις θεότητες που πίστευαν ότι προΐσταντο των νεκρών. Ο ιστορικός Ηρόδοτος (Δ΄, 71), περιγράφοντας πώς ακολουθούσαν αυτή τη συνήθεια οι Σκύθες κατά το θάνατο του βασιλιά τους, έγραψε: «Κόβουν ένα κομμάτι από το αφτί τους, κουρεύουν ολόγυρα τα μαλλιά τους, κάνουν τομές στους βραχίονές τους, καταπληγώνουν το μέτωπο και τη μύτη τους και τρυπούν το αριστερό τους χέρι με βέλη».