• «Θα Εγείρω . . . Έναν και Μόνο Ποιμένα»
    Η Αγνή Λατρεία του Ιεχωβά Επιτέλους Αποκαθίσταται!

    • 5. Ποια είναι η ουσία του αινίγματος;

      5 Διαβάστε Ιεζεκιήλ 17:3-10. Η ουσία του αινίγματος έχει ως εξής: Ένας «μεγάλος αετός» κόβει το πιο ψηλό κλωνάρι ενός κέδρου και το βάζει «σε μια πόλη εμπόρων». Έπειτα ο αετός παίρνει «λίγο από τον σπόρο εκείνης της γης» και τον φυτεύει σε έναν εύφορο αγρό «δίπλα σε άφθονα νερά». Ο σπόρος βλαστάνει και γίνεται «απλωμένο κλήμα». Κατόπιν εμφανίζεται ένας δεύτερος «μεγάλος αετός». Οι ρίζες του κλήματος απλώνονται «με λαχτάρα» προς τον δεύτερο αετό, ώστε αυτός να τις μεταφυτεύσει σε ένα άλλο σημείο με άφθονα νερά. Ο Ιεχωβά καταδικάζει τις πράξεις του κλήματος, δείχνοντας ότι κάποιος θα το τραβήξει από τη ρίζα και ότι θα «ξεραθεί εντελώς».

      Ένας αετός μεταφέρει ένα κλωνάρι κέδρου.

      Ο πρώτος μεγάλος αετός αντιπροσώπευε τον βασιλιά Ναβουχοδονόσορα της Βαβυλώνας (Βλέπε παράγραφο 6)

      6. Εξηγήστε τι σήμαινε το αίνιγμα.

      6 Τι σήμαινε το αίνιγμα; (Διαβάστε Ιεζεκιήλ 17:11-15) Το 617 Π.Κ.Χ., ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ της Βαβυλώνας (ο πρώτος «μεγάλος αετός») πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ. «Έκοψε» τον βασιλιά Ιωαχίν του Ιούδα (το «πιο ψηλό κλωνάρι») από τον θρόνο του και τον έφερε στη Βαβυλώνα («μια πόλη εμπόρων»). Ο Ναβουχοδονόσορ ενθρόνισε στην Ιερουσαλήμ τον Σεδεκία (ο οποίος ήταν από τον βασιλικό «σπόρο εκείνης της γης»). Ο νέος βασιλιάς του Ιούδα υποχρεώθηκε να ορκιστεί στο όνομα του Θεού ότι θα είναι πιστός ως υποτελής βασιλιάς. (2 Χρον. 36:13) Ωστόσο, ο Σεδεκίας καταφρόνησε τον όρκο του. Στασίασε εναντίον της Βαβυλώνας και στράφηκε στον Φαραώ της Αιγύπτου (τον δεύτερο “μεγάλο αετό”) για στρατιωτική βοήθεια, αλλά μάταια. Ο Ιεχωβά καταδίκασε τις ανόσιες πράξεις του επίορκου Σεδεκία. (Ιεζ. 17:16-21) Ο Σεδεκίας εκθρονίστηκε και πέθανε φυλακισμένος στη Βαβυλώνα.​—Ιερ. 52:6-11.