⁶ Ωστόσο, ο Βαλτάσαρ σκόπευε να προβεί σε μια ακόμη πιο προσβλητική ενέργεια. “Ο βασιλιάς και οι μεγιστάνες του, οι παλλακίδες του και οι δευτερεύουσες σύζυγοί του ήπιαν κρασί και αίνεσαν τους θεούς τους χρυσούς και τους ασημένιους, τους χάλκινους, τους σιδερένιους, τους ξύλινους και τους πέτρινους”. (Δανιήλ 5:3, 4) Άρα, ο Βαλτάσαρ ήθελε να εξυψώσει τους ψεύτικους θεούς του πάνω από τον Ιεχωβά! Φαίνεται ότι αυτή η νοοτροπία ήταν συνηθισμένη στους Βαβυλωνίους. Περιφρονούσαν τους Ιουδαίους αιχμαλώτους τους ενώ παράλληλα χλεύαζαν τη λατρεία τους και δεν τους έδιναν καμιά ελπίδα επιστροφής στην αγαπημένη τους πατρίδα. (Ψαλμός 137:1-3· Ησαΐας 14:16, 17) Ο μεθυσμένος μονάρχης ίσως νόμιζε ότι, ταπεινώνοντας εκείνους τους αιχμαλώτους και προσβάλλοντας τον Θεό τους, θα εντυπωσίαζε τις γυναίκες του και τους αξιωματούχους του, και θα φαινόταν ισχυρός.a Αλλά έστω και αν ο Βαλτάσαρ ένιωσε ως έναν βαθμό συνεπαρμένος από την αίσθηση της εξουσίας, αυτό δεν κράτησε πολύ.