Το Διαζύγιο που Σκόπευε να Πάρει ο Ιωσήφ. Ενόσω η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ, αλλά προτού ενωθούν, βρέθηκε να είναι έγκυος μέσω αγίου πνεύματος, και η αφήγηση λέει: «Ωστόσο, ο Ιωσήφ ο σύζυγός της, επειδή ήταν δίκαιος και δεν ήθελε να την κάνει δημόσιο θέαμα, σκόπευε να τη διαζευχθεί κρυφά». (Ματ 1:18, 19) Εφόσον ο αρραβώνας ήταν δεσμευτική διευθέτηση μεταξύ των Ιουδαίων εκείνη την εποχή, ορθά χρησιμοποιείται εδώ η λέξη “διαζεύγομαι”.

Αν ένα αρραβωνιασμένο κορίτσι ενέδιδε στο να έχει σχέσεις με άλλον άντρα, λιθοβολούνταν μέχρι θανάτου όπως η μοιχαλίδα. (Δευ 22:22-29) Σε περιπτώσεις που θα μπορούσαν να καταλήξουν στο λιθοβολισμό κάποιου ατόμου, απαιτούνταν να υπάρχουν δύο μάρτυρες για να εδραιωθεί η ενοχή του. (Δευ 17:6, 7) Είναι προφανές ότι ο Ιωσήφ δεν είχε μάρτυρες εναντίον της Μαρίας. Η Μαρία ήταν έγκυος, αλλά ο Ιωσήφ δεν καταλάβαινε το ζήτημα πλήρως ώσπου του το εξήγησε ο άγγελος του Ιεχωβά. (Ματ 1:20, 21) Αν το “κρυφό διαζύγιο” που σκόπευε να πάρει περιλάμβανε την επίδοση πιστοποιητικού διαζυγίου ή όχι δεν διευκρινίζεται. Αλλά είναι πιθανό ότι ο Ιωσήφ σκόπευε να ενεργήσει σύμφωνα με τις αρχές που εκτίθενται στα εδάφια Δευτερονόμιο 24:1-4, δίνοντάς της ίσως το διαζύγιο μπροστά σε δύο μόνο μάρτυρες ώστε το ζήτημα να τακτοποιηθεί νομικά χωρίς να της φέρει περιττή ντροπή. Μολονότι ο Ματθαίος δεν αναφέρει κάθε λεπτομέρεια σχετικά με τη διαδικασία που σκόπευε να ακολουθήσει ο Ιωσήφ, υποδεικνύει ωστόσο ότι αυτός ήθελε να φερθεί με ελεήμονα τρόπο στη Μαρία. Ο Ιωσήφ δεν θεωρείται άδικος για αυτό, αλλά απεναντίας «επειδή ήταν δίκαιος και δεν ήθελε να την κάνει δημόσιο θέαμα, σκόπευε να τη διαζευχθεί κρυφά».—Ματ 1:19.

Μεταξύ των Ιουδαίων ο αρραβώνας θεωρούνταν τόσο δεσμευτικός ώστε, αν ο γάμος δεν γινόταν, είτε επειδή άλλαζε γνώμη ο γαμπρός είτε επειδή υπήρχε κάποια εύλογη αιτία, η κοπέλα δεν μπορούσε να παντρευτεί άλλον μέχρι να κατασταθεί ελεύθερη μέσω της κατάλληλης νομικής διαδικασίας, δηλαδή με έγγραφο διαζυγίου. (Ματ 1:19) Αν μια κοπέλα πόρνευε με κάποιον ενώ ήταν μνηστευμένη με άλλον άντρα, θεωρούνταν μοιχαλίδα και καταδικαζόταν σε θάνατο. (Δευ 22:23, 24) Ακόμη και στην περίπτωση που ένας άντρας είχε σχέσεις με δούλη που είχε οριστεί για άλλον άντρα, αλλά δεν είχε απολυτρωθεί ακόμη, δηλαδή δεν είχε ελευθερωθεί, και τα δύο μέρη ήταν ένοχα και τιμωρούνταν. Ωστόσο, δεν θανατώνονταν επειδή εκείνη δεν είχε αφεθεί ελεύθερη.—Λευ 19:20-22.