Θαυματουργική Γέννηση. Το 3 Π.Κ.Χ., την περίοδο κατά την οποία ήταν διορισμένη να υπηρετεί η υποδιαίρεση του Αβιά, ήρθε η σειρά του Ζαχαρία να απολαύσει το σπάνιο προνόμιο του να προσφέρει θυμίαμα στο αγιαστήριο. Καθώς στεκόταν μπροστά στο θυσιαστήριο του θυμιάματος, εμφανίστηκε ο άγγελος Γαβριήλ και του ανήγγειλε ότι θα αποκτούσε γιο ο οποίος επρόκειτο να ονομαστεί Ιωάννης. Αυτός ο γιος θα ήταν Ναζηραίος εφ’ όρου ζωής, όπως ο Σαμψών. Θα ήταν «μεγάλος ενώπιον του Ιεχωβά» και θα πήγαινε μπροστά από Αυτόν «για να ετοιμάσει για τον Ιεχωβά λαό προπαρασκευασμένο». Η γέννηση του Ιωάννη επρόκειτο να είναι ένα θαύμα από τον Θεό, εφόσον και ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ βρίσκονταν σε προχωρημένη ηλικία.—Λου 1:7-17.

Η καύση του θυμιάματος πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο θεωρούνταν πιθανότατα η πιο αξιότιμη από τις καθημερινές υπηρεσίες και γινόταν μετά την προσφορά της θυσίας. Κατά την καύση του θυμιάματος ο λαός ήταν συγκεντρωμένος έξω από το αγιαστήριο και προσευχόταν. Η ραβινική παράδοση λέει ότι για αυτή την υπηρεσία γινόταν κλήρωση, αλλά εκείνος που είχε υπηρετήσει με αυτόν τον τρόπο στο παρελθόν δεν επιτρεπόταν να συμμετάσχει εκτός αν όλοι οι παρόντες είχαν εκτελέσει προηγουμένως τη συγκεκριμένη υπηρεσία. (Ο Ναός, σ. 135, 137, 138) Αν είναι έτσι, ένας ιερέας θα είχε συνήθως αυτή την τιμή μόνο μία φορά στη ζωή του. Αυτή την υπηρεσία εκτελούσε ο Ζαχαρίας όταν εμφανίστηκε σε αυτόν ο άγγελος Γαβριήλ για να αναγγείλει ότι ο Ζαχαρίας και η σύζυγός του η Ελισάβετ θα αποκτούσαν γιο. Όταν ο Ζαχαρίας βγήκε από το αγιαστήριο, το πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο εκεί διέκρινε από την όψη του και από το ότι δεν μπορούσε να μιλήσει ότι είχε δει κάποιο υπερφυσικό θέαμα μέσα στο αγιαστήριο, και έτσι το γεγονός έγινε ευρέως γνωστό.—Λου 1:8-23.