Η αποστολή του Ιωάννη ήταν να «επιστρέψει τις καρδιές» των ατόμων στον Ιεχωβά, στις διαθήκες του, στο “προνόμιο να αποδίδουν άφοβα ιερή υπηρεσία σε αυτόν με οσιότητα και δικαιοσύνη”, ετοιμάζοντας έτσι για τον Ιεχωβά «λαό προπαρασκευασμένο». (Λου 1:16, 17, 72-75) Είπε στο λαό ξεκάθαρα ότι αντιμετώπιζαν έναν καιρό κρίσης από τον Θεό, ότι “η βασιλεία των ουρανών είχε πλησιάσει”, και επομένως ήταν επείγον να μετανοήσουν και να εγκαταλείψουν την πορεία ανυπακοής στο θέλημα και στο νόμο του Θεού την οποία ακολουθούσαν. Αυτό έδινε και πάλι έμφαση στον κανόνα που έχει θέσει ο Ιεχωβά να έχει μόνο πρόθυμους υπηκόους, άτομα που αναγνωρίζουν και εκτιμούν την ορθότητα των οδών και των νόμων του.—Ματ 3:1, 2, 7-12.

Η βασική έννοια της δύναμης η οποία υποκινεί και σπρώχνει ή ωθεί κάποιον σε ορισμένες πράξεις και λόγια διαφαίνεται επίσης στο χαρακτηρισμό του Ιησού του Ναυή ως «άντρα στον οποίο υπάρχει πνεύμα» (Αρ 27:18), καθώς και στην αναφορά στον Χάλεβ ως κάποιον που επέδειξε «διαφορετικό πνεύμα» από αυτό των περισσότερων Ισραηλιτών, οι οποίοι αποθαρρύνθηκαν εξαιτίας της κακής αναφοράς των δέκα κατασκόπων. (Αρ 14:24) Ο Ηλίας ένιωθε μέσα του μια έντονη ώθηση, μια δύναμη που τον υποκινούσε, καθώς υπηρετούσε με ζήλο τον Θεό, ο δε Ελισαιέ, ως ο διάδοχός του, ζήτησε δύο μέρη από το πνεύμα του Ηλία. (2Βα 2:9, 15) Ο Ιωάννης ο Βαφτιστής έδειξε ότι υποκινούνταν και αυτός από την ίδια σφοδρή ώθηση και τον ίδιο σθεναρό ζήλο που ένιωθε ο Ηλίας, γι’ αυτό και ασκούσε δυναμική επίδραση στους ακροατές του. Εύλογα, λοιπόν, είχε ειπωθεί σχετικά με αυτόν ότι θα εξερχόταν «με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία». (Λου 1:17) Σε αντίθεση, ο πλούτος και η σοφία του Σολομώντα είχαν τέτοια καταλυτική και συγκλονιστική επίδραση στη βασίλισσα της Σεβά, ώστε «δεν έμεινε πια πνοή [ρούαχ] μέσα της». (1Βα 10:4, 5) Με αυτή την ίδια θεμελιώδη έννοια, το πνεύμα κάποιου μπορεί να “υποκινηθεί” ή να “διεγερθεί” (1Χρ 5:26· Εσδ 1:1, 5· Αγγ 1:14· παράβαλε Εκ 10:4), να “ταραχτεί” ή να “παροξυνθεί” (Γε 41:8· Δα 2:1, 3· Πρ 17:16), να “ηρεμήσει” (Κρ 8:3), να είναι “στενοχωρημένο”, να “σβήνει” (Ιωβ 7:11· Ψλ 142:2, 3· παράβαλε Ιωα 11:33· 13:21), να «αναζωογονηθεί» ή να νιώσει «ανακούφιση» (Γε 45:27, 28· Ησ 57:15, 16· 1Κο 16:17, 18· 2Κο 7:13· παράβαλε 2Κο 2:13).

Ο Ιωάννης ο Βαφτιστής ήρθε «με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία». Είχε το «πνεύμα» του Ηλία, την ώθηση και τη δυναμική του. Το πνεύμα του Ιεχωβά επίσης κατηύθυνε τον Ιωάννη, ώστε αυτός έλεγε τα λόγια του Θεού, λόγια που ασκούσαν ισχυρή δύναμη, και έτσι μπόρεσε με μεγάλη επιτυχία να «επιστρέψει τις καρδιές των πατέρων στα παιδιά και τους ανυπάκουους στην πρακτική σοφία των δικαίων, για να ετοιμάσει για τον Ιεχωβά λαό προπαρασκευασμένο».—Λου 1:17.