Στο εδάφιο Λουκάς 3:1 μας λέγεται ότι κατά το 15ο έτος του Τιβέριου Καίσαρα (28/29 Κ.Χ.) η περιφέρεια διοικούνταν από τον Λυσανία. Αυτό το γεγονός επιβεβαιώνεται από μια επιγραφή που βρέθηκε στην Άβιλα, η οποία μνημονεύει την αφιέρωση κάποιου ναού και ανάγεται στην εποχή του Τιβέριου. Αυτή η επιγραφή φέρει το όνομα “Λυσανίας ο τετράρχης”. Προηγουμένως, η Αβιληνή ανήκε στο βασίλειο του Ηρώδη του Μεγάλου, αλλά μετά το θάνατό του, γύρω στο 1 Π.Κ.Χ., συμπεριλήφθηκε στην επαρχία της Συρίας. Ο Ιώσηπος αναφέρει ότι το 37 Κ.Χ. η τετραρχία του Λυσανία προσαρτήθηκε στην Παλαιστίνη η οποία τελούσε υπό τη διακυβέρνηση του Ηρώδη Αγρίππα Α΄ και ότι αργότερα, το 53 Κ.Χ., ο Κλαύδιος την παραχώρησε στον Ηρώδη Αγρίππα Β΄.

Μια τέτοια χρονολογία, η οποία συμφωνεί τόσο με τη Βιβλική όσο και με τη μη Βιβλική ιστορία, είναι το έτος 29 Κ.Χ., οι πρώτοι μήνες του οποίου περιλαμβάνονταν στο 15ο έτος του Τιβέριου Καίσαρα που ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο στις 15 Σεπτεμβρίου του 14 Κ.Χ. (κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο). Στη διάρκεια του 29 Κ.Χ., ο Ιωάννης ο Βαφτιστής άρχισε να κηρύττει και επίσης, πιθανώς γύρω στους έξι μήνες αργότερα, βάφτισε τον Ιησού.—Λου 3:1-3, 21, 23· 1:36.

Ο Ιησούς εμφανίστηκε ως ο Μεσσίας ακριβώς το έτος που είχε προειπωθεί, ίσως γύρω στους έξι μήνες αφότου ο Ιωάννης ο Βαφτιστής άρχισε το κήρυγμά του «το δέκατο πέμπτο έτος της διακυβέρνησης του Τιβέριου Καίσαρα». (Λου 1:36· 3:1, 2, 21-23) Εφόσον η Ρωμαϊκή Σύγκλητος ανακήρυξε τον Τιβέριο αυτοκράτορα στις 15 Σεπτεμβρίου του 14 Κ.Χ., το 15ο έτος του άρχισε κατά το τελευταίο τμήμα του 28 Κ.Χ. και έληξε το τελευταίο τμήμα του 29 Κ.Χ. (Βλέπε ΤΙΒΕΡΙΟΣ.) Τα στοιχεία, λοιπόν, δείχνουν ότι ο Ιησούς βαφτίστηκε και χρίστηκε το φθινόπωρο του έτους 29 Κ.Χ.

Όρια. (ΧΑΡΤΗΣ, Τόμ. 2, σ. 738) Τα εδαφικά όρια της Γαλιλαίας δεν παρέμεναν σταθερά στο διάβα των ετών. Η μέγιστη έκτασή της φαίνεται να ήταν περίπου 100 επί 50 χλμ. και περιλάμβανε την αρχαία εδαφική περιοχή των φυλών Ασήρ, Ισσάχαρ, Νεφθαλί και Ζαβουλών. Ωστόσο, στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του Ιησού Χριστού, η Γαλιλαία, ενόσω υπαγόταν στη δικαιοδοσία του Ηρώδη Αντίπα (Λου 3:1), είχε έκταση μόλις 40 χλμ. περίπου από την Α προς τη Δ και περίπου 60 χλμ. από το Β προς το Ν.

Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδεικνύουν ότι ο Ηρώδης πέθανε μάλλον το 1 Π.Κ.Χ. Ο Βιβλικός ιστορικός Λουκάς μάς λέει ότι ο Ιωάννης άρχισε να βαφτίζει το 15ο έτος του Τιβέριου Καίσαρα. (Λου 3:1-3) Ο Αύγουστος πέθανε στις 17 Αυγούστου του 14 Κ.Χ. Στις 15 Σεπτεμβρίου η Ρωμαϊκή Σύγκλητος αναγόρευσε αυτοκράτορα τον Τιβέριο. Οι Ρωμαίοι δεν χρονολογούσαν με βάση το έτος ανάρρησης, συνεπώς το 15ο έτος θα άρχισε κατά το τελευταίο τμήμα του 28 Κ.Χ. και θα ολοκληρώθηκε κατά το τελευταίο τμήμα του 29 Κ.Χ. Ο Ιωάννης ήταν έξι μήνες μεγαλύτερος από τον Ιησού και άρχισε τη διακονία του (προφανώς την άνοιξη) πριν από τον Ιησού ως πρόδρομός του, προετοιμάζοντας την οδό. (Λου 1:35, 36) Ο Ιησούς, ο οποίος σύμφωνα με τις ενδείξεις της Αγίας Γραφής γεννήθηκε φθινόπωρο, ήταν περίπου 30 χρονών όταν πήγε στον Ιωάννη για να βαφτιστεί. (Λου 3:21-23) Πιθανότατα, λοιπόν, βαφτίστηκε το φθινόπωρο, κατά τον Οκτώβριο του 29 Κ.Χ. Αν μετρήσουμε 30 χρόνια προς τα πίσω καταλήγουμε ότι ο Γιος του Θεού γεννήθηκε ως άνθρωπος το φθινόπωρο του 2 Π.Κ.Χ. (Παράβαλε τα εδάφια Λου 3:1, 23 με την προφητεία του Δανιήλ για τις «εβδομήντα εβδομάδες» στα εδάφια Δα 9:24-27.)—Βλέπε ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ.

Το όνομα του Φιλίππου μνημονεύεται μία φορά στην Αγία Γραφή, με αφορμή τη χρονολόγηση της διακονίας του Ιωάννη του Βαφτιστή. (Λου 3:1) Αυτό το εδάφιο, σε συνδυασμό με ιστορικές πληροφορίες γύρω από τη διακυβέρνηση του Αυγούστου και του Τιβέριου, δείχνει ότι η διακονία του Ιωάννη άρχισε το 29 Κ.Χ.