Άλλες Χρήσεις. Υφασμάτινες λωρίδες χρησιμοποιούνταν ως σπάργανα για τα νεογέννητα μωρά. (Λου 2:7) Οι Ιουδαίοι είχαν επίσης το έθιμο να ετοιμάζουν τα σώματα για την ταφή τυλίγοντάς τα με επιδέσμους από καθαρό λινό ύφασμα μαζί με μυρωδικά (δεν επρόκειτο για διαδικασία ταρίχευσης σαν αυτήν που εφάρμοζαν οι Αιγύπτιοι). (Ιωα 19:40· Ματ 27:59) Μετά την ανάσταση του Ιησού, ο Ιωάννης και ο Πέτρος βρήκαν τους επιδέσμους, καθώς και το πανί που υπήρχε πάνω στο κεφάλι του Ιησού τυλιγμένο χωριστά κάπου μέσα στο μνήμα. (Ιωα 20:5-7) Όταν ο Λάζαρος αναστήθηκε, βγήκε από το μνήμα με το πρόσωπό του περιτυλιγμένο ακόμη με το πανί που είχαν βάλει στο κεφάλι του κατά την ταφή—προφανώς ένα μακρύ κομμάτι λινού υφάσματος.—Ιωα 11:44.

Όταν πέθανε ο Ιησούς Χριστός, ο Νικόδημος έφερε «έναν ρόλο από σμύρνα και αλόη, περίπου εκατό λίτρες», και αναφέρονται τα εξής: «Έτσι λοιπόν, πήραν το σώμα του Ιησού και το τύλιξαν με επιδέσμους μαζί με τα μυρωδικά, όπως έχουν έθιμο οι Ιουδαίοι να κάνουν τις προετοιμασίες για την ταφή». (Ιωα 19:39, 40) Ωστόσο, η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν αποκαλείται συγκεκριμένα «ταρίχευση» και δεν έμοιαζε με τις διαδικασίες ταρίχευσης που εφάρμοζαν οι Αιγύπτιοι. Επρόκειτο για τον εθιμικό τρόπο με τον οποίο προετοίμαζαν ένα σώμα για ταφή, όπως αναμφίβολα προετοίμασαν και τον Λάζαρο για τον ενταφιασμό του. Η περίπτωσή του δείχνει ότι το Ιουδαϊκό έθιμο δεν περιλάμβανε κάποια περίπλοκη διαδικασία ταρίχευσης η οποία αποσκοπούσε στη διατήρηση του σώματος επί μακρόν, διότι όταν ο Ιησούς είπε: «Μετακινήστε την πέτρα», η Μάρθα παρατήρησε: «Κύριε, τώρα πια θα πρέπει να μυρίζει, γιατί πάνε τέσσερις ημέρες». Η Μάρθα δεν θα ανέμενε να συμβαίνει κάτι τέτοιο αν ο Λάζαρος είχε όντως ταριχευτεί. Τα πόδια και τα χέρια του Λαζάρου ήταν δεμένα με περικαλύμματα, και «το πρόσωπό του ήταν περιτυλιγμένο με ένα πανί», προφανώς όμως όχι για να προστατευτεί το σώμα του από τη σήψη.—Ιωα 11:39, 44· βλέπε ΤΑΦΗ, ΤΑΦΟΣ.