«Μαρτυρία για την Αλήθεια». Στην ερώτηση του Πιλάτου: «Είσαι, λοιπόν, βασιλιάς;» ο Ιησούς απάντησε: «Εσύ ο ίδιος λες ότι είμαι βασιλιάς. Εγώ για αυτό έχω γεννηθεί και για αυτό έχω έρθει στον κόσμο, ώστε να δώσω μαρτυρία για την αλήθεια. Όποιος είναι με το μέρος της αλήθειας ακούει τη φωνή μου». (Ιωα 18:37· βλέπε ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ [Η Δίκη του Ιησού].) Όπως δείχνουν οι Γραφές, η αλήθεια για την οποία έδωσε ο Ιησούς μαρτυρία δεν ήταν η αλήθεια με γενική έννοια. Ήταν η υψίστης σημασίας αλήθεια που αφορούσε το ποιοι ήταν και ποιοι είναι οι σκοποί του Θεού, μια αλήθεια βασισμένη στη θεμελιώδη πραγματικότητα του υπέρτατου θελήματος του Θεού και της ικανότητας που έχει Αυτός να εκπληρώνει το θέλημά του. Μέσω της διακονίας του, ο Ιησούς αποκάλυψε ότι αυτή η αλήθεια, η οποία περιέχεται στο «ιερό μυστικό», είναι η Βασιλεία του Θεού με ενθρονισμένο Βασιλιά-Ιερέα τον Ιησού Χριστό, το “γιο του Δαβίδ”. Αυτή άλλωστε ήταν και η ουσία του αγγέλματος που διακήρυξαν οι άγγελοι πριν από τη γέννησή του στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, την πόλη του Δαβίδ, καθώς και όταν γεννήθηκε.—Λου 1:32, 33· 2:10-14· 3:31.

Για να επιτελέσει ο Ιησούς τη διακονία του δίνοντας μαρτυρία για την αλήθεια απαιτούνταν περισσότερα πράγματα από το να μιλάει, να κηρύττει και να διδάσκει απλώς. Εκτός του ότι χρειάστηκε να απεκδυθεί την ουράνια δόξα του για να γεννηθεί ως άνθρωπος, έπρεπε επίσης να εκπληρώσει όλα όσα είχαν προφητευτεί για αυτόν, μεταξύ των οποίων ήταν οι σκιές, ή αλλιώς οι τύποι, που περιέχονταν στη διαθήκη του Νόμου. (Κολ 2:16, 17· Εβρ 10:1) Για να υποστηρίξει την αλήθεια του προφητικού λόγου και των υποσχέσεων του Πατέρα του, ο Ιησούς έπρεπε να ζήσει με τέτοιον τρόπο ώστε να κάνει αυτή την αλήθεια πραγματικότητα, εκπληρώνοντάς την με όσα είπε και έκανε, με το πώς έζησε και το πώς πέθανε. Επομένως, αυτός έπρεπε να είναι η αλήθεια, ουσιαστικά, η προσωποποίηση της αλήθειας, όπως ο ίδιος είπε ότι ήταν.—Ιωα 14:6.

Γι’ αυτό και ο απόστολος Ιωάννης μπορούσε να γράψει ότι ο Ιησούς ήταν «πλήρης παρ’ αξία καλοσύνης και αλήθειας» και ότι, αν και «ο Νόμος δόθηκε μέσω του Μωυσή, η παρ’ αξία καλοσύνη και η αλήθεια έγιναν πραγματικότητα μέσω του Ιησού Χριστού». (Ιωα 1:14, 17) Μέσω της ανθρώπινης γέννησής του, της παρουσίασης του εαυτού του στον Θεό με το βάφτισμά του στο νερό, της δημόσιας υπηρεσίας του διάρκειας τριάμισι ετών για χάρη της Βασιλείας του Θεού, του θανάτου του με πιστότητα στον Θεό, της ανάστασής του στον ουρανό—μέσω όλων αυτών των ιστορικών γεγονότων—ήρθε, ή αλλιώς «έγινε πραγματικότητα», η αλήθεια του Θεού. (Παράβαλε Ιωα 1:18· Κολ 2:17.) Όλη η σταδιοδρομία του Ιησού Χριστού αποτέλεσε επομένως “μαρτυρία για την αλήθεια”, για αυτά που είχε ορκιστεί ο Θεός. Άρα λοιπόν, ο Ιησούς δεν ήταν σκιά του Μεσσία, ή αλλιώς του Χριστού—ήταν ο πραγματικός, ο υποσχεμένος Μεσσίας. Δεν ήταν σκιά του Βασιλιά-Ιερέα—ήταν, κατ’ ουσίαν και κατά τεκμήριο, ο αληθινός Βασιλιάς-Ιερέας που είχε προεικονιστεί.—Ρω 15:8-12· παράβαλε Ψλ 18:49· 117:1· Δευ 32:43· Ησ 11:10.

Τα Έργα και οι Ιδιότητές Του. Λόγω του ότι και «η παρ’ αξία καλοσύνη και η αλήθεια» έπρεπε να γίνουν πραγματικότητα μέσω του Ιησού Χριστού, αυτός έπρεπε να βρεθεί ανάμεσα στους ανθρώπους, να τους δώσει τη δυνατότητα να τον ακούσουν, να δουν τα έργα και τις ιδιότητές του. Ως αποτέλεσμα, θα μπορούσαν να τον αναγνωρίσουν ως τον Μεσσία και να θέσουν πίστη στη θυσία του όταν θα πέθαινε για αυτούς ως «το Αρνί του Θεού». (Ιωα 1:17, 29) Ο Ιησούς επισκέφτηκε προσωπικά πολλές περιοχές της Παλαιστίνης, διανύοντας εκατοντάδες χιλιόμετρα πεζός. Μίλησε σε ανθρώπους σε παραλίες και σε λοφοπλαγιές, σε πόλεις και σε χωριά, σε συναγωγές και στο ναό, σε αγορές, σε δρόμους και σε σπίτια (Ματ 5:1, 2· 26:55· Μαρ 6:53-56· Λου 4:16· 5:1-3· 13:22, 26· 19:5, 6), απευθύνθηκε σε μεγάλα πλήθη και μεμονωμένα άτομα, σε άντρες και γυναίκες, σε ηλικιωμένους και νέους, σε πλούσιους και φτωχούς.—Μαρ 3:7, 8· 4:1· Ιωα 3:1-3· Ματ 14:21· 19:21, 22· 11:4, 5.

Εφόσον ο Χριστός Ιησούς είναι Εκείνος στον οποίο εκπληρώνονται όλες αυτές οι προφητείες, πράγμα που τις αποδεικνύει όλες αληθινές, καθίσταται φανερό το πώς “η αλήθεια έγινε πραγματικότητα μέσω του Ιησού Χριστού”. «Διότι όσες και αν είναι οι υποσχέσεις του Θεού, έχουν γίνει Ναι μέσω αυτού». (Ιωα 1:17· 2Κο 1:20· παράβαλε Λου 18:31· 24:25, 26, 44-46.) Εύλογα είπε ο Πέτρος για τον Ιησού ότι “όλοι οι προφήτες δίνουν μαρτυρία για αυτόν”.—Πρ 3:20-24· 10:43· παράβαλε 28:23.

Όπως ο Πατέρας του ο Ιεχωβά, έτσι και ο Ιησούς Χριστός είναι «πλήρης παρ’ αξία καλοσύνης και αλήθειας». (Ιωα 1:14· Εφ 4:21) Ενόσω ήταν στη γη, πάντοτε έλεγε την αλήθεια όπως την είχε λάβει από τον Πατέρα του. (Ιωα 8:40, 45, 46) «Αυτός δεν διέπραξε αμαρτία ούτε βρέθηκε απάτη στο στόμα του». (1Πε 2:22) Ο Ιησούς παρουσίαζε τα πράγματα όπως ακριβώς ήταν. Εκτός του ότι ήταν “πλήρης αλήθειας”, ο Ιησούς ήταν ο ίδιος «η αλήθεια», και η αλήθεια ήρθε μέσω αυτού. Μάλιστα δήλωσε: «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή». (Ιωα 14:6) Ο δε απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Ο Νόμος δόθηκε μέσω του Μωυσή, η παρ’ αξία καλοσύνη και η αλήθεια έγιναν πραγματικότητα μέσω του Ιησού Χριστού».—Ιωα 1:17.

Τα λόγια του Ιωάννη δεν σημαίνουν ότι ο Νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή ήταν λανθασμένος. Και αυτός επίσης ήταν αλήθεια, σύμφωνος με τα πρότυπα αγιότητας, δικαιοσύνης και αγαθότητας του Θεού. (Ψλ 119:151· Ρω 7:10-12) Ωστόσο, ο Νόμος χρησίμευσε ως παιδαγωγός που οδήγησε στον Χριστό (Γα 3:23-25) και είχε σκιά, δηλαδή αποτελούσε προφητική εικόνα, μεγαλύτερων πραγματικοτήτων. (Εβρ 8:4, 5· 10:1-5) Προμηθεύοντας τέτοια σκιά, ο Νόμος, αν και αληθινός, δεν ήταν η πλήρης αλήθεια και γι’ αυτό έπρεπε να παραχωρήσει τη θέση του στις πραγματικότητες που προσκίαζε. Ο απόστολος Παύλος τονίζει αυτό το σημείο στην επιστολή του προς τους Κολοσσαείς: «Κανείς, λοιπόν, ας μη σας κρίνει για φαγητό και ποτό ή σχετικά με γιορτή ή με τήρηση της νέας σελήνης ή με σάββατο· διότι εκείνα τα πράγματα είναι σκιά των μελλοντικών πραγμάτων, αλλά η πραγματικότητα ανήκει στον Χριστό». (Κολ 2:16, 17) Κατά συνέπεια, “η αλήθεια έγινε πραγματικότητα μέσω του Ιησού” με την έννοια ότι εκείνος κατέστησε αληθινά όσα είχαν προσκιαστεί από το Νόμο. Εφόσον ο Ιησούς δεν ήταν σκιά αλλά η πραγματικότητα, αυτός ήταν «η αλήθεια». Επιπρόσθετα, ο Ιησούς έγινε “διάκονος για χάρη της φιλαλήθειας του Θεού” με την έννοια ότι εκπλήρωσε τις υποσχέσεις του Θεού προς τους προπάτορες των Ιουδαίων, διακονώντας τους περιτμημένους Ιουδαίους και τους προσήλυτους.—Ρω 15:8· βλέπε ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ («Μαρτυρία για την Αλήθεια»).