“Ο Νόμος του Θεού”. Ο απόστολος Παύλος αναφέρει ότι ο αγώνας του Χριστιανού επηρεάζεται από δύο παράγοντες: αφενός από το «νόμο του Θεού», ή “το νόμο εκείνου του πνεύματος που δίνει ζωή”, και αφετέρου από «το νόμο της αμαρτίας», ή «το νόμο της αμαρτίας και του θανάτου». Ο Παύλος περιγράφει αυτή τη σύγκρουση, λέγοντας ότι η ξεπεσμένη σάρκα που έχει μολυνθεί από την αμαρτία είναι υποδουλωμένη στο «νόμο της αμαρτίας». «Το φρόνημα της σάρκας σημαίνει θάνατο», αλλά «ο Θεός, στέλνοντας τον ίδιο του τον Γιο κατά την ομοιότητα της αμαρτωλής σάρκας και σχετικά με την αμαρτία, καταδίκασε την αμαρτία στη σάρκα». Με τη βοήθεια του πνεύματος του Θεού, ο Χριστιανός μπορεί να κερδίσει τον αγώνα—ασκώντας πίστη στον Χριστό, θανατώνοντας τις πράξεις του σώματος και ζώντας σύμφωνα με την κατεύθυνση του πνεύματος—και μπορεί να αποκτήσει ζωή.—Ρω 7:21–8:13.

«Ο Εσωτερικός μας Άνθρωπος». Μιλώντας για τη μάχη που διεξάγει ο Χριστιανός, περιλαμβανομένης και της μάχης με την ξεπεσμένη, αμαρτωλή σάρκα, η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί τις εκφράσεις “ο άνθρωπος ο οποίος είμαι εσωτερικά”, «ο εσωτερικός μας άνθρωπος» και άλλες παρόμοιες. (Ρω 7:22· 2Κο 4:16· Εφ 3:16) Πρόκειται για κατάλληλες εκφράσεις επειδή οι Χριστιανοί έχουν “ανανεωθεί στη δύναμη που ενεργοποιεί το νου” τους. (Εφ 4:23) Η υποκινούσα δύναμη, ή αλλιώς η τάση, της διάνοιάς τους έχει πνευματικό προσανατολισμό. Αυτοί προσπαθούν να “βγάλουν από πάνω τους την παλιά προσωπικότητα [τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον, Κείμενο]” και να ντυθούν «τη νέα προσωπικότητα [τὸν νέον, Κείμενο]». (Κολ 3:9, 10· Ρω 12:2) Εφόσον οι χρισμένοι Χριστιανοί είναι βαφτισμένοι στον Χριστό, “έχουν βαφτιστεί στο θάνατό του”, η δε παλιά προσωπικότητα έχει κρεμαστεί στο ξύλο “για να αδρανοποιηθεί το αμαρτωλό σώμα”. Αλλά μέχρι να επέλθει ο θάνατός τους στη σάρκα και η ανάστασή τους, το σάρκινο σώμα εξακολουθεί να πολεμάει τον “πνευματικό άνθρωπο”. Είναι ένας δύσκολος αγώνας, σχετικά με τον οποίο ο Παύλος λέει: «Σε αυτό το σπίτι στο οποίο κατοικούμε στενάζουμε». Αλλά η λυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού καλύπτει τις αμαρτίες της παλιάς προσωπικότητας με τις σαρκικές επιθυμίες που δρουν στα μέλη της, εκτός αν αυτοί οι Χριστιανοί ενδώσουν και ακολουθήσουν εσκεμμένα την οδό της σάρκας.—Ρω 6:3-7· 7:21-25· 8:23· 2Κο 5:1-3.