Συμβολική Σημασία. Στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές γίνονται νύξεις για τη διευθέτηση του Ιωβηλαίου. Ο Ιησούς Χριστός είπε ότι ήρθε να “κηρύξει απελευθέρωση στους αιχμάλωτους”. (Λου 4:16-18) Αργότερα, είπε σχετικά με την απελευθέρωση από τα δεσμά της αμαρτίας: «Αν ο Γιος σάς ελευθερώσει, θα είστε πραγματικά ελεύθεροι». (Ιωα 8:36) Επειδή οι χρισμένοι με το πνεύμα Χριστιανοί ανακηρύχτηκαν δίκαιοι για ζωή και γεννήθηκαν ως γιοι του Θεού, αρχής γενομένης από την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ., ο απόστολος Παύλος μπορούσε μετέπειτα να γράψει: «Ο νόμος εκείνου του πνεύματος που δίνει ζωή σε ενότητα με τον Χριστό Ιησού σάς έχει ελευθερώσει από το νόμο της αμαρτίας και του θανάτου». (Ρω 8:2) Στη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας του Χριστού και άλλοι επίσης, όπως δείχνουν τα εδάφια Ρωμαίους 8:19-21, “θα ελευθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά” και, αφού αποδείξουν την οσιότητά τους στον Ιεχωβά υπό δοκιμή, θα “έχουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού”. Θα απελευθερωθούν από την έμφυτη αμαρτία και από το θάνατο στον οποίο αυτή οδηγεί. Η φύλαξη της γης θα ξαναδοθεί στους αληθινούς λάτρεις, οι οποίοι θα τη φροντίζουν σε αρμονία με τον αρχικό σκοπό του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα.—Απ 21:4· Γε 1:28· Ησ 65:21-25.

Επίγεια ζωή χωρίς φθορά. Τι θα λεχθεί για τους υπόλοιπους από την ανθρωπότητα που δεν λαβαίνουν ουράνια ζωή; Ο απόστολος Ιωάννης αναφέρει τα λόγια του Ιησού, ο οποίος είπε: «Διότι ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ, ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο, για να μην καταστραφεί όποιος ασκεί πίστη σε αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή». (Ιωα 3:16) Στην παραβολή του Ιησού για τα πρόβατα και τα κατσίκια, όσοι από τα έθνη ξεχωρίζονται στα δεξιά του ως πρόβατα εισέρχονται «σε αιώνια ζωή». (Ματ 25:46) Ο Παύλος μιλάει για τους “γιους του Θεού” και “συγκληρονόμους με τον Χριστό” και λέει ότι «με έντονη λαχτάρα η δημιουργία περιμένει την αποκάλυψη των γιων του Θεού». Κατόπιν λέει ότι «η ίδια η δημιουργία θα ελευθερωθεί από την υποδούλωση στη φθορά και θα έχει την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού». (Ρω 8:14-23) Όταν ο Αδάμ δημιουργήθηκε ως τέλειος άνθρωπος, ήταν “γιος [ή παιδί] του Θεού”. (Λου 3:38) Το προφητικό όραμα των εδαφίων Αποκάλυψη 21:1-4 υποδεικνύει έναν μελλοντικό «νέο ουρανό» και «νέα γη» και υπόσχεται ότι τότε «ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια». Εφόσον αυτή η υπόσχεση δίνεται, όχι σε πνευματικά πλάσματα, αλλά ειδικά στους «ανθρώπους», μας παρέχει τη διαβεβαίωση ότι μια νέα επίγεια κοινωνία ανθρώπων που θα ζουν υπό το «νέο ουρανό» θα γευτούν αποκατάσταση της διάνοιας και του σώματος σε πληρότητα υγείας και αιώνια ζωή ως επίγεια «παιδιά του Θεού».

Εφόσον ο Παύλος λέει ότι «η δημιουργία» περιμένει αυτή την αποκάλυψη και κατόπιν «θα ελευθερωθεί από την υποδούλωση στη φθορά και θα έχει την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού», είναι φανερό ότι και άλλοι εκτός από αυτούς τους ουράνιους “γιους του Θεού” ωφελούνται από την ένδοξη αποκάλυψή τους. (Ρω 8:19-23) Η λέξη κτίσις του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου, που αποδίδεται «δημιουργία», μπορεί να αναφέρεται σε οποιοδήποτε πλάσμα—άνθρωπο ή ζώο—ή στη δημιουργία γενικά. Ο Παύλος λέει εδώ ότι η δημιουργία έχει «έντονη λαχτάρα», ότι «περιμένει», ότι «υποτάχθηκε στη ματαιότητα, [αν και] όχι με τη θέλησή της», ότι θα «ελευθερωθεί από την υποδούλωση στη φθορά [για να] έχει την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού» και ότι «όλη μαζί . . . στενάζει» όπως στενάζουν μέσα τους και οι Χριστιανοί «γιοι». Όλες αυτές οι εκφράσεις υποδεικνύουν σαφώς την ανθρώπινη δημιουργία, την ανθρώπινη οικογένεια, και επομένως όχι τη δημιουργία γενικά, στην οποία περιλαμβάνονται τα ζώα, τα φυτά και άλλα δημιουργήματα, έμψυχα και άψυχα. (Παράβαλε Κολ 1:23.) Αυτό πρέπει να σημαίνει, λοιπόν, ότι η ένδοξη αποκάλυψη των γιων του Θεού ανοίγει το δρόμο έτσι ώστε και άλλα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας να αποκτήσουν σχέση πραγματικών γιων ως προς τον Θεό και να απολαύσουν την ελευθερία που συνεπάγεται αυτή η σχέση.—Βλέπε ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΩ ΔΙΚΑΙΟ (Άλλοι Δίκαιοι)· ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Εφόσον ο Χριστός Ιησούς είναι εκείνος που προειπώθηκε ότι θα γινόταν ο «Αιώνιος Πατέρας» (Ησ 9:6) και εφόσον οι Χριστιανοί «γιοι του Θεού» γίνονται “αδελφοί” του (Ρω 8:29), έπεται ότι πρέπει να υπάρχουν και άλλα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας που αποκτούν ζωή μέσω του Χριστού Ιησού ενώ δεν είναι συγκληρονόμοι, συμβασιλείς και συνιερείς του, αλλά υπήκοοί του στους οποίους αυτός βασιλεύει.—Παράβαλε Ματ 25:34-40· Εβρ 2:10-12· Απ 5:9, 10· 7:9, 10, 14-17· 20:4-9· 21:1-4.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον Ιάκωβο (1:18) αυτοί οι γεννημένοι από το πνεύμα «γιοι του Θεού» είναι «μερικοί πρώτοι καρποί» από τα πλάσματα του Θεού. Παρόμοια έκφραση με αυτήν χρησιμοποιείται για τους «εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες» οι οποίοι “αγοράζονται ανάμεσα από την ανθρωπότητα” όπως περιγράφεται στα εδάφια Αποκάλυψη 14:1-4. Ο όρος «πρώτοι καρποί» υπονοεί ότι ακολουθούν και άλλοι καρποί, άρα λοιπόν η λέξη «δημιουργία» των εδαφίων Ρωμαίους 8:19-22 εφαρμόζεται προφανώς σε τέτοιους “μεταγενέστερους” ή “δευτερεύοντες καρπούς” από την ανθρωπότητα οι οποίοι, μέσω πίστης στον Χριστό Ιησού, αποκτούν τελικά την ιδιότητα του γιου ως προς τον Θεό στην παγκόσμια οικογένειά Του.