Η θεωρία περί προκαθορισμού. Η θεωρία ότι ο Θεός ασκεί την πρόγνωσή του απεριόριστα και ότι όντως προορίζει την πορεία και την τελική κατάληξη όλων των ατόμων είναι γνωστή ως προκαθορισμός. Οι υπέρμαχοι της θεωρίας αυτής προβάλλουν το επιχείρημα ότι η Θειότητα και η τελειότητα του Θεού απαιτούν από εκείνον να είναι παντογνώστης, όχι μονάχα για το παρελθόν και για το παρόν, αλλά και για το μέλλον. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, θα φανέρωνε ατέλεια από μέρους του το να μην προγνωρίζει όλα τα ζητήματα ως την παραμικρή τους λεπτομέρεια. Ως απόδειξη του ότι ο Θεός προορίζει τα πλάσματά του προτού αυτά γεννηθούν καν, παρουσιάζονται κάποια παραδείγματα όπως των δίδυμων γιων του Ισαάκ, του Ησαύ και του Ιακώβ (Ρω 9:10-13), ενώ περικοπές όπως τα εδάφια Εφεσίους 1:4, 5 παρατίθενται ως απόδειξη του ότι ο Θεός προγνώρισε και προόρισε το μέλλον όλων των πλασμάτων του προτού καν αρχίσει η δημιουργία.

Παρόμοια, στην περίπτωση του Ησαύ και του Ιακώβ, η πρόγνωση του Θεού δεν παγίωσε την αιώνια κατάληξή τους, αλλά μάλλον κατέδειξε, ή αλλιώς προόρισε, ποια από τις εθνότητες που θα κατάγονταν από τους δύο γιους θα αποκτούσε κυρίαρχη θέση έναντι της άλλης. (Γε 25:23-26) Η προϊδωμένη αυτή κυριαρχία υποδείκνυε επίσης ότι ο Ιακώβ θα αποκτούσε το δικαίωμα του πρωτοτόκου, ένα δικαίωμα που συνοδευόταν από το προνόμιο της συμμετοχής στη γενεαλογική γραμμή μέσω της οποίας θα ερχόταν το «σπέρμα» του Αβραάμ. (Γε 27:29· 28:13, 14) Με τον τρόπο αυτόν, ο Ιεχωβά Θεός κατέστησε σαφές πως, όταν επιλέγει άτομα για συγκεκριμένους σκοπούς, δεν δεσμεύεται από τα συνήθη έθιμα ή τις συνήθεις διαδικασίες συμμορφούμενος με τις προσδοκίες των ανθρώπων. Ούτε χορηγούνται τα θεόδοτα προνόμια αποκλειστικά βάσει έργων, πράγμα που θα μπορούσε να κάνει κάποιον να πιστεύει ότι “κέρδισε το δικαίωμα” να λάβει τέτοια προνόμια και ότι “του οφείλονται”. Ο απόστολος Παύλος τόνισε το σημείο αυτό δείχνοντας γιατί ο Θεός, μέσω της παρ’ αξία καλοσύνης του, μπορούσε να χορηγήσει στους Εθνικούς προνόμια που κάποτε φαινόταν ότι επιφυλάσσονταν μόνο για το λαό του Ισραήλ.—Ρω 9:1-6, 10-13, 30-32.