Επομένως, αν και ο Θεός δεν είχε δώσει κάποιον λεπτομερή νομικό κώδικα, όπως έκανε αργότερα με τους Ισραηλίτες, οι άνθρωποι διέθεταν κάποια μέσα που τους βοηθούσαν να καθορίζουν ποια διαγωγή ήταν σωστή και ποια εσφαλμένη. Η ειδωλολατρία, για παράδειγμα, δεν είχε ακόμη καταδικαστεί συγκεκριμένα από κάποιον ρητό νόμο. Ωστόσο, όπως δείχνει ο απόστολος Παύλος, μια τέτοια πράξη θα ήταν αδικαιολόγητη εφόσον «οι αόρατες ιδιότητες του [Θεού], δηλαδή η αιώνια δύναμη και η Θειότητά του, βλέπονται καθαρά από τη δημιουργία του κόσμου και έπειτα, επειδή γίνονται αντιληπτές μέσω των πραγμάτων που έχουν φτιαχτεί». Η εκδήλωση ευλάβειας και η απόδοση “ιερής υπηρεσίας στη δημιουργία μάλλον παρά σε Εκείνον που δημιούργησε” ήταν αντίθετη σε κάθε λογική. Εκείνοι που ακολουθούσαν τέτοια άμυαλη πορεία θα παρέκκλιναν στη συνέχεια και σε άλλες άδικες πράξεις, όπως η ομοφυλοφιλία, αλλάζοντας «τη φυσική χρήση του εαυτού τους σε χρήση που είναι αντίθετη στη φύση». Και σε αυτή την περίπτωση, αν και δεν είχε δοθεί κανένας συγκεκριμένος νόμος, αυτή η συνήθεια ήταν καταφανώς αντίθετη με την οδό του Θεού και Δημιουργού, όπως έδειχνε η ίδια η κατασκευή του αρσενικού και του θηλυκού. Ο άνθρωπος, εφόσον δημιουργήθηκε αρχικά κατά την εικόνα του Θεού, είχε επαρκή νοημοσύνη για να διακρίνει αυτά τα πράγματα. Ως εκ τούτου, ήταν υπεύθυνος ενώπιον του Θεού αν ενεργούσε αντίθετα με την οδό του Θεού. Αμάρτανε, “αστοχούσε”, ακόμη και χωρίς να υπάρχει κάποιος ρητός νόμος που να τον ενοχοποιεί.—Ρω 1:18-27· παράβαλε Ρω 5:13.

Ιδιαίτερα σοβαρά είναι τα θρησκευτικά ψέματα, καθώς θέτουν σε κίνδυνο τη μελλοντική ζωή των ανθρώπων που έχουν εξαπατηθεί από αυτά. Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Αλίμονο σε εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές! Επειδή διασχίζετε θάλασσα και στεριά για να κάνετε έναν προσήλυτο, και όταν αυτός γίνει προσήλυτος, τον κάνετε υποψήφιο για τη Γέεννα δύο φορές περισσότερο από τον εαυτό σας». (Ματ 23:15) Όταν κάποιος ανταλλάσσει την αλήθεια του Θεού με «το ψέμα», με το ψεύδος της ειδωλολατρίας, μπορεί να οδηγηθεί σε εξαχρειωτικές και απαίσιες συνήθειες.—Ρω 1:24-32.

Η λατρεία τέτοιων “θεών της φύσης” από τους Ισραηλίτες συνιστούσε αποστασία, κατάπνιξη της αλήθειας χάρη ενός ψέματος και παράλογη λατρεία της δημιουργίας μάλλον παρά Εκείνου που τη δημιούργησε. Αυτό δηλώνει ο απόστολος Παύλος στα εδάφια Ρωμαίους 1:18-25. Αν και ο Ιεχωβά Θεός είναι αόρατος, είχε φανερώσει τις ιδιότητές του ανάμεσα στους ανθρώπους. Όπως λέει ο Παύλος, «οι αόρατες ιδιότητές του, δηλαδή η αιώνια δύναμη και η Θειότητά του, βλέπονται καθαρά από τη δημιουργία του κόσμου και έπειτα, επειδή γίνονται αντιληπτές μέσω των πραγμάτων που έχουν φτιαχτεί, ώστε αυτοί είναι αδικαιολόγητοι».

Η μαρτυρία της δημιουργίας. Τα δημιουργικά έργα πιστοποιούν το γεγονός της ύπαρξης του Θεού. Σύμφωνα με τον Παύλο, όμως, ακόμη και μερικοί από εκείνους που «γνώρισαν τον Θεό» έχουν καταπνίξει αυτή την αλήθεια. Αντί να υπηρετήσουν τον Θεό σε αρμονία με την αλήθεια που σχετίζεται με την αιώνια δύναμη και τη Θειότητά του, έφτιαξαν είδωλα και τα λάτρεψαν. Εφόσον δεν είναι αληθινοί θεοί, τα είδωλα αποτελούν αναλήθεια, ψεύδος, φενάκη. (Ιερ 10:14) Ως εκ τούτου, αυτά τα άτομα, αν και είχαν την αλήθεια του Θεού, την αντάλλαξαν «με το ψέμα και έδειξαν ευλάβεια και απέδωσαν ιερή υπηρεσία στη δημιουργία μάλλον παρά σε Εκείνον που δημιούργησε». Η στροφή τους προς το ψεύδος της ειδωλολατρίας τούς οδήγησε σε κάθε είδους εξαχρειωτικές συνήθειες.—Ρω 1:18-31.