Φως σε Εδάφια που Είχαν Γραφτεί Παλιότερα. Ο Παύλος ισχυροποίησε τα επιχειρήματά του χρησιμοποιώντας τις Εβραϊκές Γραφές στις θεόπνευστες επιστολές που έγραψε προς τους Κορινθίους. Εκθέτοντας την ανοησία της κοσμικής σοφίας που εκδήλωναν οι ψευδαπόστολοι, απέδειξε πόσο σπουδαία είναι η απόκτηση της ανώτερης σοφίας του Θεού. Προς αυτόν το σκοπό επικαλέστηκε τα όσα είχε πει ο ψαλμωδός σε μια γενιά που έζησε αιώνες νωρίτερα, ότι οι «σκέψεις των ανθρώπων . . . είναι σαν μια εκπνοή» (Ψλ 94:11· 1Κο 3:20), και έθεσε το ίδιο ερώτημα που είχε θέσει ο Ησαΐας στους στασιαστικούς Ιουδαίους: «Ποιος υπολόγισε τις διαστάσεις του πνεύματος του Ιεχωβά, και ποιος μπορεί . . . να του μάθει οτιδήποτε;» (Ησ 40:13· 1Κο 2:16) Ο Παύλος απέδειξε ότι ο Χριστιανός διάκονος έχει το δικαίωμα να λαβαίνει υλική βοήθεια δείχνοντας ότι το εδάφιο Δευτερονόμιο 25:4—«Δεν πρέπει να φιμώσεις ταύρο όταν αλωνίζει»—στην πραγματικότητα είχε γραφτεί πρωτίστως για χάρη των διακόνων. (1Κο 9:9, 10) Κατέδειξε ότι ο Θεός είχε δώσει από παλιά την υπόσχεση της ανάστασης, επικαλούμενος τις δηλώσεις των εδαφίων Ησαΐας 25:8 και Ωσηέ 13:14 σχετικά με το ότι ο θάνατος «καταπίνεται». (1Κο 15:54, 55) Επιπρόσθετα, έδωσε πολλές διαφωτιστικές πληροφορίες για το Δείπνο του Κυρίου αναλύοντας διεξοδικά τα λόγια που είπε ο Ιησούς όταν θέσπισε την τήρηση αυτού του δείπνου.—Λου 22:19, 20· 1Κο 11:23-34.

Η Ελπίδα της Ανταμοιβής Είναι Κατάλληλη. Η ελπίδα του υπηρέτη του Θεού για ανταμοιβή δεν είναι εγωιστική. Προκειμένου να έχει κάποιος τη σωστή εικόνα για τον Θεό και ορθή κατανόηση για αυτόν, πρέπει να γνωρίζει ότι η στοργική καλοσύνη και η γενναιοδωρία αποτελούν εξέχουσες ιδιότητές Του. Πρέπει να πιστεύει, όχι μόνο ότι ο Θεός υπάρχει, αλλά και «ότι γίνεται μισθαποδότης σε εκείνους που τον αναζητούν ένθερμα». (Εβρ 11:6) Η ελπίδα κρατάει τον Χριστιανό διάκονο ισορροπημένο και στην υπηρεσία του Θεού, επειδή αυτός γνωρίζει ότι ο Ιεχωβά θα του προμηθεύει για τις καθημερινές του ανάγκες. Ο απόστολος Παύλος το τονίζει αυτό επικαλούμενος τις αρχές που έθετε ο Νόμος. Ο Παύλος παραθέτει το νόμο που αναφέρεται στο εδάφιο Δευτερονόμιο 25:4: «Δεν πρέπει να φιμώσεις ταύρο όταν αλωνίζει». Κατόπιν προσθέτει: «Πραγματικά, για χάρη μας γράφτηκε, επειδή αυτός που οργώνει πρέπει να οργώνει με ελπίδα και αυτός που αλωνίζει πρέπει να το κάνει αυτό με ελπίδα ότι θα είναι μέτοχος».—1Κο 9:9, 10.