Μεταφορική Χρήση. Ο απόστολος Παύλος παρομοιάζει τον Ιεχωβά με το σύζυγο μιας ελεύθερης συζύγου, της «άνω Ιερουσαλήμ», που είναι «μητέρα» των γεννημένων από το πνεύμα Χριστιανών, όπως ο Αβραάμ ήταν σύζυγος της Σάρρας. Παραβάλλει τη σχέση του Ιεχωβά με το έθνος του Ισραήλ, όπως αυτό αντιπροσωπευόταν από την πρωτεύουσά του την Ιερουσαλήμ, με τη σχέση ενός συζύγου και μιας παλλακίδας. Μέσω της διαθήκης του Νόμου ο Ιεχωβά ήταν “παντρεμένος” με την Ιερουσαλήμ η οποία ήταν μια «υπηρέτρια», μια “παλλακίδα”, έχοντας μαζί της σχέση ανάλογη με αυτήν που είχε ο Αβραάμ με τη δούλη και παλλακίδα Άγαρ.—Γα 4:22-29· παράβαλε Ησ 54:1-6.

Γυναίκα που δεν είναι δούλη. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για τη Σάρρα, τη σύζυγο του Αβραάμ, και για την «άνω Ιερουσαλήμ». Από τότε που ο Ιεχωβά Θεός απελευθέρωσε τους Ισραηλίτες από τα δεσμά της Αιγύπτου και τους έδωσε το Νόμο στο Όρος Σινά μέχρι τον τερματισμό της διαθήκης του Νόμου το 33 Κ.Χ., ο Ιεχωβά μεταχειριζόταν το έθνος του Ισραήλ ως δευτερεύουσα σύζυγο. (Ιερ 3:14· 31:31, 32) Ωστόσο, ο Νόμος δεν προσέδιδε στο έθνος του Ισραήλ την υπόσταση της ελεύθερης γυναίκας, διότι έκανε φανερό ότι οι Ισραηλίτες υπόκειντο στην αμαρτία, άρα ήταν δούλοι. Πολύ εύστοχα, λοιπόν, ο Παύλος παρέβαλε την υποδουλωμένη Ιερουσαλήμ των ημερών του με την υπηρέτρια Άγαρ, την παλλακίδα του Αβραάμ, και τα «παιδιά», ή αλλιώς τους πολίτες, της Ιερουσαλήμ με τον Ισμαήλ, το γιο της Άγαρ. Αντίθετα, η αρχική σύζυγος του Θεού, η άνω Ιερουσαλήμ, ήταν ανέκαθεν, όπως και η Σάρρα, ελεύθερη γυναίκα, και τα παιδιά της είναι και αυτά ελεύθερα. Για να γίνει κάποιος ελεύθερο παιδί της άνω Ιερουσαλήμ και να έχει «την ελευθερία της», είναι απαραίτητο να ελευθερωθεί μέσω του Γιου του Θεού από τα δεσμά της αμαρτίας.—Γα 4:22–5:1 και υποσ. στο εδ. 5:1· Ιωα 8:34-36.