Αργότερα εμφανίζεται στην αφήγηση των Πράξεων παρευρισκόμενος στη σύναξη των “αποστόλων και των πρεσβυτέρων” στην Ιερουσαλήμ η οποία εξέταζε το ζήτημα της περιτομής των Εθνικών που μεταστρέφονταν στη Χριστιανοσύνη, και η οποία έλαβε χώρα πιθανώς το έτος 49 Κ.Χ. Έπειτα από αρκετή αντιλογία, ο Πέτρος σηκώθηκε και έδωσε μαρτυρία για την πολιτεία του Θεού με τους Εθνικούς πιστούς. Το γεγονός ότι «ολόκληρο το πλήθος σώπασε» αποδεικνύει πόσο ισχυρή ήταν η επιχειρηματολογία του και, πιθανώς, με πόσο σεβασμό επίσης τον αντιμετώπιζαν. Ο Πέτρος, όπως ο Παύλος και ο Βαρνάβας που μίλησαν κατόπιν, στην ουσία κατέθεσε ως μάρτυρας ενώπιον της σύναξης. (Πρ 15:1-29) Αναφερόμενος προφανώς σε αυτό το γεγονός, ο Παύλος χαρακτήρισε τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη «εξέχοντες άντρες», «οι οποίοι φαίνονταν ότι είναι στύλοι» στην εκκλησία.—Γα 2:1, 2, 6-9.

Μεταφορική Χρήση. Λόγω των υλικών κατασκευής τους και του λειτουργικού τους ρόλου οι στύλοι αποτέλεσαν κατάλληλα σύμβολα στιβαρής υποστήριξης. Παραπέμπουν σε ένα έρεισμα που είναι στερεό. Η Χριστιανική εκκλησία μπορούσε να αποκληθεί «στύλος και στήριγμα της αλήθειας», επειδή υποστηρίζει την αλήθεια ενάντια στη θρησκευτική πλάνη. (1Τι 3:15) Ο Ιάκωβος, ο Κηφάς και ο Ιωάννης “φαίνονταν ότι ήταν στύλοι” στην πρώτη εκκλησία, όπως αναφέρεται. Ήταν σταθερά εδραιωμένοι και υποστήριζαν σθεναρά την εκκλησία. (Γα 2:9) Οι Χριστιανοί που νικούν θα γίνουν στύλοι «στο ναό» του Θεού, αποκτώντας μόνιμη θέση στο πνευματικό οικοδόμημα. (Απ 3:12) Η έννοια της στιβαρότητας του στύλου υπάρχει στην περιγραφή των ποδιών ενός ισχυρού αγγέλου τα οποία παραβάλλονται με στύλους. (Απ 10:1) Τα πόδια του ποιμένα που αγαπούσε η Σουλαμίτισσα ήταν σαν «στύλοι μαρμάρινοι»—όμορφα αλλά και δυνατά.—Ασμ 5:15.