5. Ποιος σπουδαίος λόγος για να συγχωρούμε τους άλλους καταδεικνύεται στο εδάφιο Εφεσίους 5:1;

⁵ Ένας σπουδαίος λόγος για να συγχωρούμε τους άλλους καταδεικνύεται στο εδάφιο Εφεσίους 5:1: «Να γίνεστε, λοιπόν, μιμητές του Θεού, ως αγαπητά παιδιά». Από ποια άποψη θα πρέπει να “γινόμαστε μιμητές του Θεού”; Η λέξη «λοιπόν» συνδέει αυτή την έκφραση με το προηγούμενο εδάφιο, το οποίο λέει: «Να δείχνετε καλοσύνη ο ένας στον άλλον και τρυφερή συμπόνια, συγχωρώντας ανεπιφύλακτα ο ένας τον άλλον όπως και ο Θεός μέσω του Χριστού συγχώρησε ανεπιφύλακτα εσάς». (Εφεσίους 4:32) Ναι, σε ό,τι αφορά τη συγχώρηση, πρέπει να γινόμαστε μιμητές του Θεού. Όπως ένα αγοράκι προσπαθεί να μοιάζει στον πατέρα του, έτσι και εμείς, ως παιδιά τα οποία αγαπάει πολύ ο Ιεχωβά, θα πρέπει να θέλουμε να γινόμαστε σαν τον συγχωρητικό ουράνιο Πατέρα μας. Πόσο πρέπει να χαίρεται η καρδιά του Ιεχωβά όταν κοιτάζει από τον ουρανό και βλέπει τα επίγεια παιδιά του να προσπαθούν να του μοιάσουν συγχωρώντας το ένα το άλλο!—Λουκάς 6:35, 36· παράβαλε Ματθαίος 5:44-48.

6. Με ποιον τρόπο υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη συγχώρηση του Ιεχωβά και στη δική μας;

⁶ Ομολογουμένως, ποτέ δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε με τέλεια έννοια, όπως συγχωρεί ο Ιεχωβά. Αλλά έτσι έχουμε ένα λόγο παραπάνω για τον οποίο πρέπει να συγχωρούμε ο ένας τον άλλον. Σκεφτείτε: Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη συγχώρηση του Ιεχωβά και στη δική μας. (Ησαΐας 55:7-9) Όταν εμείς συγχωρούμε εκείνους που έχουν αμαρτήσει εναντίον μας, πολλές φορές το κάνουμε αυτό γνωρίζοντας ότι αργά ή γρήγορα μπορεί να έχουμε την ανάγκη να μας το ανταποδώσουν συγχωρώντας μας. Σε ό,τι αφορά τους ανθρώπους, πρόκειται πάντοτε για συγχώρηση που δίνεται από αμαρτωλούς σε αμαρτωλούς. Με τον Ιεχωβά, όμως, η συγχώρηση είναι πάντοτε μονής κατεύθυνσης. Εκείνος μας συγχωρεί, αλλά εμείς ποτέ δεν θα χρειαστεί να τον συγχωρήσουμε. Αν ο Ιεχωβά, ο οποίος δεν αμαρτάνει, μπορεί να μας συγχωρεί με τόσο στοργικό και πλήρη τρόπο, δεν θα πρέπει εμείς οι αμαρτωλοί άνθρωποι να προσπαθούμε να συγχωρούμε ο ένας τον άλλον;—Ματθαίος 6:12.

11. Όταν οι άλλοι αμαρτάνουν εναντίον μας, τι μπορεί να μας βοηθάει να τους συγχωρούμε;

¹¹ Παρ’ όλα αυτά, τι θα συμβεί αν οι άλλοι αμαρτήσουν εναντίον μας, προξενώντας κάποιο ουσιαστικό τραύμα; Αν η αμαρτία δεν είναι τόσο σοβαρή, μπορεί να μη δυσκολευτούμε πάρα πολύ να εφαρμόσουμε τη συμβουλή της Αγίας Γραφής να “συγχωρούμε ο ένας τον άλλον ανεπιφύλακτα”. (Εφεσίους 4:32) Αυτή η προθυμία για συγχώρηση βρίσκεται σε αρμονία με τα θεόπνευστα λόγια του Πέτρου: «Πάνω από όλα, να έχετε έντονη αγάπη ο ένας για τον άλλον, επειδή η αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών». (1 Πέτρου 4:8) Το να έχουμε υπόψη ότι και εμείς είμαστε αμαρτωλοί μας βοηθάει να αναγνωρίζουμε ελαφρυντικά για τις παραβάσεις των άλλων. Όταν συγχωρούμε με αυτόν τον τρόπο, εγκαταλείπουμε τη μνησικακία αντί να την τρέφουμε. Ως αποτέλεσμα, η σχέση μας με το φταίχτη ίσως να μην υποστεί διαρκή βλάβη, και επίσης συμβάλλουμε στη διατήρηση της πολύτιμης ειρήνης της εκκλησίας. (Ρωμαίους 14:19) Με τον καιρό, μπορεί κάλλιστα να ξεθωριάσει στη μνήμη μας αυτό που έκανε.