Δεν Είναι Τύραννος

Πώς πρέπει να ασκεί την εξουσία του ένας σύζυγος; Με το να ακολουθεί το θαυμάσιο παράδειγμα που έθεσε ο Γιος του Θεού. Η Αγία Γραφή αναφέρει: «Ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός, καθώς και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας, και αυτός είναι σωτήρ του σώματος. Οι άνδρες, αγαπάτε τας γυναίκας σας, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής». (Εφεσίους 5:23, 25) Η άσκηση ηγεσίας από μέρους του Ιησού Χριστού αποτελούσε ευλογία για την εκκλησία. Δεν ήταν τύραννος. Δεν έκανε τους μαθητές του να αισθάνονται περιορισμένοι ή καταπιεσμένοι. Αντίθετα, κέρδιζε το σεβασμό όλων με το να τους συμπεριφέρεται στοργικά και συμπονετικά. Τι θαυμάσιο παράδειγμα είναι αυτό για να το ακολουθήσουν οι σύζυγοι στη συμπεριφορά τους προς τις συζύγους τους!

Εντούτοις, υπάρχουν άντρες σύζυγοι οι οποίοι δεν ακολουθούν αυτό το θαυμάσιο παράδειγμα. Χρησιμοποιούν τη θεόδοτη ηγεσία τους ιδιοτελώς και όχι για το καλό των συζύγων τους. Καταπιέζουν τις συζύγους τους με τυραννικό τρόπο, απαιτούν απόλυτη υποταγή και συχνά δεν τους επιτρέπουν να παίρνουν καμιά απόφαση μόνες τους. Είναι ευνόητο ότι γυναίκες που έχουν τέτοιους συζύγους συχνά ζουν δυστυχισμένη ζωή. Και ο ίδιος ο σύζυγος, επίσης, υποφέρει επειδή δεν κερδίζει το στοργικό σεβασμό της συζύγου του.

Είναι αλήθεια ότι ο Θεός απαιτεί από τη σύζυγο να σέβεται τη θέση που κατέχει ο σύζυγός της ως κεφαλή της οικογένειας. Αλλά, αν ο σύζυγος επιθυμεί να απολαμβάνει τον εγκάρδιο σεβασμό της προς αυτόν ως άτομο, πρέπει να τον κερδίσει, και ο καλύτερος τρόπος για να το κάνει αυτό είναι με το να ενεργεί υπεύθυνα και να καλλιεργεί καλές, θεοσεβείς ιδιότητες ως κεφαλή του σπιτικού.

Η Υποταγή Είναι Σχετική

Η εξουσία του συζύγου πάνω στη σύζυγό του δεν είναι απόλυτη. Μερικές πλευρές της συζυγικής υποταγής μπορούν να παραβληθούν με την υποταγή που δείχνει ένας Χριστιανός προς έναν κοσμικό άρχοντα. Ο Θεός ορίζει ότι ένας Χριστιανός πρέπει να ‘υποτάσσεται στις υπερέχουσες εξουσίες’. (Ρωμαίους 13:1, ΜΝΚ) Ωστόσο, αυτή η υποταγή πρέπει να εξισορροπείται πάντα με ό,τι οφείλουμε στον Θεό. Ο Ιησούς είπε: «Απόδοτε τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν». (Μάρκος 12:17) Αν ο Καίσαρας (η κοσμική κυβέρνηση) απαιτήσει από εμάς να του δώσουμε αυτό που ανήκει στον Θεό, θυμόμαστε τα λόγια του αποστόλου Πέτρου: «Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν [ως άρχοντα, ΜΝΚ] μάλλον παρά εις τους ανθρώπους».—Πράξεις 5:29.

Ο σύζυγος θα διατηρήσει την αγάπη και το σεβασμό της συζύγου του όταν αντανακλά τις θεοσεβείς ιδιότητες της κεφαλής του, του Ιησού Χριστού, ο οποίος διέταξε τους ακολούθους του να αγαπούν ο ένας τον άλλον. (Ιωάννης 13:34) Παρά το γεγονός ότι ο σύζυγος κάνει σφάλματα και είναι ατελής, αν ασκεί την εξουσία του σε αρμονία με την ανώτερη ηγεσία του Χριστού, είναι εύκολο για τη σύζυγό του να είναι ευτυχισμένη που τον έχει ως κεφαλή της. (1 Κορινθίους 11:3) Αν η σύζυγος καλλιεργεί τις Χριστιανικές ιδιότητες της μετριοφροσύνης και της στοργικής καλοσύνης, δεν θα της είναι δύσκολο να υποταχτεί στο σύζυγό της.

Τέτοιου είδους στάση πρέπει να καλλιεργείται μέσα στην εκκλησία. Και πρέπει να καλλιεργείται ιδιαίτερα μεταξύ του συζύγου και της συζύγου μέσα στο Χριστιανικό σπίτι. Ένας σύζυγος μπορεί να δείξει την τρυφερή στοργή και την πραότητά του με το να ακούει τις εισηγήσεις που κάνει η σύζυγός του. Πρέπει να λαβαίνει υπόψη του την άποψη της συζύγου του προτού πάρει κάποια απόφαση που επηρεάζει την οικογένεια. Οι Χριστιανές σύζυγοι δεν είναι ελαφρόμυαλες. Μπορούν συχνά να κάνουν πολύτιμες εισηγήσεις στους συζύγους τους, όπως έκανε η Σάρρα στο σύζυγό της τον Αβραάμ. (Γένεσις 21:12) Από την άλλη πλευρά, η Χριστιανή σύζυγος δεν θα είναι παράλογα απαιτητική από το σύζυγό της. Θα δείξει την καλοσύνη της και την ταπεινοφροσύνη της με το να ακολουθεί την ηγεσία του και να στηρίζει τις αποφάσεις του παρά το γεγονός ότι μερικές φορές αυτές μπορεί να διαφέρουν από τις δικές της προτιμήσεις.

Ένας λογικός σύζυγος, όπως κι ένας λογικός πρεσβύτερος, είναι προσιτός και έχει καλοσύνη. Μια στοργική σύζυγος ανταποκρίνεται με το να είναι συμπονετική και μακρόθυμη, αναγνωρίζοντας τις προσπάθειες που καταβάλλει αυτός για να εκπληρώσει τις ευθύνες του παρά την ατέλεια και τις πιέσεις της ζωής. Όταν τόσο ο σύζυγος όσο και η σύζυγος καλλιεργούν τέτοια στάση, η υποταγή μέσα στο γάμο δεν πρόκειται να αποτελέσει πρόβλημα. Αντίθετα, αποτελεί πηγή χαράς, ασφάλειας και διαρκούς ευχαρίστησης.