Η Τελειότητα του Μωσαϊκού Νόμου. Ο Νόμος που δόθηκε στον Ισραήλ μέσω του Μωυσή περιλάμβανε μεταξύ άλλων στις διατάξεις του την εγκαθίδρυση ενός ιερατείου και την προσφορά διαφόρων θυσιών ζώων. Αν και ο Νόμος προερχόταν από τον Θεό, και επομένως ήταν τέλειος, ούτε αυτός ούτε το ιερατείο του ούτε οι θυσίες έφεραν τελειότητα σε όσους υπόκειντο σε αυτόν, όπως δείχνει ο θεόπνευστος απόστολος Παύλος. (Εβρ 7:11, 19· 10:1) Αντί να ελευθερώνει από την αμαρτία και το θάνατο, στην πραγματικότητα έκανε την αμαρτία πιο φανερή. (Ρω 3:20· 7:7-13) Ωστόσο, όλες αυτές οι θεϊκές προμήθειες εξυπηρέτησαν το σκοπό για τον οποίο τις είχε προορίσει ο Θεός. Ο Νόμος λειτούργησε ως «παιδαγωγός» για να οδηγήσει τους ανθρώπους στον Χριστό, όντας τέλεια «σκιά των καλών μελλοντικών πραγμάτων». (Γα 3:19-25· Εβρ 10:1) Επομένως, όταν ο Παύλος κάνει λόγο για «μια ανεπάρκεια στο Νόμο, καθόσον ήταν αδύναμος μέσω της σάρκας» (Ρω 8:3), αναφέρεται προφανώς στο γεγονός ότι ο σαρκικός Ιουδαίος αρχιερέας (ο οποίος είχε κατασταθεί υπεύθυνος από το Νόμο για τις θυσίες και ο οποίος έμπαινε στα Άγια των Αγίων την Ημέρα της Εξιλέωσης με αίμα θυσιών) ήταν ανίκανος να «σώζει πλήρως» αυτούς που υπηρετούσε, όπως εξηγούν τα εδάφια Εβραίους 7:11, 18-28. Αν και η προσφορά θυσιών μέσω του Ααρωνικού ιερατείου εξασφάλιζε στο λαό δίκαιη υπόσταση ενώπιον του Θεού, δεν τους απάλλασσε πλήρως ή τελείως από τη συναίσθηση της αμαρτίας. Ο απόστολος αναφέρεται σε αυτό λέγοντας ότι οι θυσίες εξιλέωσης δεν μπορούσαν «να τελειοποιήσουν εκείνους που πλησιάζουν», δηλαδή σε ό,τι αφορούσε τη συνείδησή τους. (Εβρ 10:1-4· παράβαλε Εβρ 9:9.) Ο αρχιερέας ήταν ανίκανος να καταβάλει το λυτρωτικό αντίτιμο που χρειαζόταν για να επιτευχθεί αληθινή απολύτρωση από την αμαρτία. Μόνο η διαρκής ιερατική υπηρεσία του Χριστού και η αποτελεσματική θυσία του το επιτυγχάνουν αυτό.—Εβρ 9:14· 10:12-22.

Η σκιά, ή αλλιώς η σκοτεινή εικόνα, που δημιουργεί ένα αντικείμενο πάνω σε μια επιφάνεια δεν είναι κάτι το απτό, δεν είναι αυτό καθαυτό το αντικείμενο. Μπορεί όμως να δώσει μια ιδέα για το γενικό σχήμα ή το περίγραμμα του πραγματικού αντικειμένου που τη δημιουργεί. Υπό αυτή την έννοια ο Παύλος εξήγησε ότι ο Νόμος, με τις γιορτές, τη σκηνή της μαρτυρίας και τις θυσίες του, είχε μια σκιά που συμβόλιζε μεγαλύτερα μελλοντικά πράγματα. Ο ίδιος έγραψε: «Η πραγματικότητα ανήκει στον Χριστό».—Κολ 2:16, 17· Εβρ 8:5· 9:23-28· 10:1.