⁸ Ο Ιάκωβος επισημαίνει στην επιστολή του πόσο σπουδαίο είναι να καλλιεργούμε υπομονή λέγοντας: «Να το θεωρήσετε απόλυτη χαρά, αδελφοί μου, όταν αντιμετωπίσετε διάφορες δοκιμασίες, γνωρίζοντας ότι η δοκιμασμένη ποιότητα της πίστης σας παράγει υπομονή. Η υπομονή όμως ας ολοκληρώσει το έργο της, ώστε να είστε πλήρεις και υγιείς από όλες τις απόψεις, χωρίς να υστερείτε σε τίποτα». (Ιακ. 1:2-4) Ο Ιάκωβος λέει ότι οι Χριστιανοί πρέπει να δέχονται ευχαρίστως τις δοκιμασίες και να χαίρονται για αυτές επειδή μας βοηθούν να παράγουμε υπομονή. Βλέπετε εσείς έτσι τα πράγματα; Ο Ιάκωβος δείχνει κατόπιν ότι και η ίδια η υπομονή έχει ένα έργο να επιτελέσει καθώς τελειοποιεί τη Χριστιανική μας προσωπικότητα και μας κάνει πλήρως αποδεκτούς στον Θεό. Ναι, η υπομονή μας οικοδομείται μέρα με τη μέρα καθώς βιώνουμε δοκιμασίες και τις υπερνικούμε. Στη συνέχεια, παράγει άλλες επιθυμητές και απαραίτητες ιδιότητες.

¹⁰ Για να συνεχίσουμε να υπομένουμε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, χρειάζεται να καλλιεργούμε τη σωστή στάση για τα παθήματα που αντιμετωπίζουμε ως Χριστιανοί. Θυμηθείτε ότι ο Ιάκωβος έγραψε: «Να το θεωρήσετε απόλυτη χαρά». Αυτό ίσως να μην είναι εύκολο, εφόσον μπορεί να περιλαμβάνονται σωματικά παθήματα ή ψυχική οδύνη. Αλλά να θυμάστε ότι διακυβεύεται η μελλοντική ζωή μας. Μια εμπειρία των αποστόλων μάς βοηθάει να δούμε πώς μπορούμε να χαιρόμαστε στη διάρκεια των παθημάτων. Η αφήγηση βρίσκεται στο βιβλίο των Πράξεων και λέει: «Κάλεσαν τους αποστόλους, τους έδειραν και, αφού τους πρόσταξαν να μη μιλούν με βάση το όνομα του Ιησού, τους άφησαν να φύγουν. Αυτοί λοιπόν έφυγαν από το Σάνχεδριν χαρούμενοι, επειδή είχαν θεωρηθεί άξιοι να υποστούν κακομεταχείριση για χάρη του ονόματός του». (Πράξ. 5:40, 41) Οι απόστολοι καταλάβαιναν πως τα παθήματά τους αποδείκνυαν ότι είχαν υπακούσει στην εντολή του Ιησού και ότι είχαν λάβει την επιδοκιμασία του Ιεχωβά. Χρόνια αργότερα, όταν ο Πέτρος έγραφε την πρώτη θεόπνευστη επιστολή του, σχολίασε την αξία τού να υποφέρει κανείς τέτοια παθήματα για χάρη της δικαιοσύνης.​—1 Πέτρ. 4:12-16.