² Οι άνθρωποι κανονικά δεν θεωρούν τον διωγμό λόγο για να χαίρονται. Ωστόσο, αυτό ακριβώς μας λέει ο Λόγος του Θεού να κάνουμε. Για παράδειγμα, ο μαθητής Ιάκωβος έγραψε ότι, αντί να λυγίζουμε όταν περνάμε δοκιμασίες, θα πρέπει να το θεωρούμε αυτό αιτία για χαρά. (Ιακ. 1:2, 12) Ο δε Ιησούς είπε ότι πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι ακόμα και όταν μας διώκουν. (Διαβάστε Ματθαίος 5:11) Πώς μπορούμε να διατηρούμε τη χαρά μας παρά τις δοκιμασίες; Θα μάθουμε πολλά εξετάζοντας κάποιες σκέψεις από την επιστολή που έγραψε ο Ιάκωβος στους πρώτους Χριστιανούς. Πρώτα, ας εξετάσουμε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν εκείνοι οι Χριστιανοί.

ΠΟΙΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ;

3. Τι συνέβη λίγο αφότου ο Ιάκωβος έγινε μαθητής του Ιησού;

³ Λίγο αφότου ο Ιάκωβος, ετεροθαλής αδελφός του Ιησού, έγινε μαθητής, ξέσπασε εναντίωση κατά των Χριστιανών στην Ιερουσαλήμ. (Πράξ. 1:14· 5:17, 18) Και όταν ο μαθητής Στέφανος δολοφονήθηκε, πολλοί Χριστιανοί έφυγαν από την πόλη για να γλιτώσουν και «διασκορπίστηκαν στις περιοχές της Ιουδαίας και της Σαμάρειας», φτάνοντας τελικά ως την Κύπρο και την Αντιόχεια. (Πράξ. 7:58–8:1· 11:19) Μπορούμε μόνο να φανταστούμε τις κακουχίες που χρειάστηκε να υπομείνουν οι μαθητές. Παρ’ όλα αυτά, εκείνοι κήρυτταν με ζήλο τα καλά νέα οπουδήποτε πήγαιναν, και ιδρύονταν εκκλησίες σε διάφορα μέρη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. (1 Πέτρ. 1:1) Αλλά τους περίμεναν ακόμα πιο ταραχώδεις καιροί.

4. Ποιες άλλες δοκιμασίες έπρεπε να υπομείνουν οι πρώτοι Χριστιανοί;

⁴ Οι πρώτοι Χριστιανοί υπέμειναν πολλές και διάφορες δοκιμασίες. Για παράδειγμα, γύρω στο 50 Κ.Χ., ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κλαύδιος διέταξε όλους τους Ιουδαίους να φύγουν από τη Ρώμη. Έτσι λοιπόν, οι Ιουδαίοι που είχαν γίνει Χριστιανοί εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να εγκατασταθούν αλλού. (Πράξ. 18:1-3) Γύρω στο 61 Κ.Χ., ο απόστολος Παύλος έγραψε ότι οι συγχριστιανοί του είχαν εκτεθεί δημόσια σε χλευασμούς, είχαν ριχτεί στη φυλακή και είχαν υποστεί την αρπαγή των υπαρχόντων τους. (Εβρ. 10:32-34) Και όπως οι άλλοι άνθρωποι, έτσι και οι Χριστιανοί πάλευαν με τη φτώχεια και τις αρρώστιες.​—Ρωμ. 15:26· Φιλιπ. 2:25-27.

6. Σύμφωνα με τα εδάφια Λουκάς 6:22, 23, γιατί είναι δυνατόν να νιώθει χαρά ένας Χριστιανός όταν περνάει δοκιμασίες;

⁶ Οι άνθρωποι μπορεί να νομίζουν ότι θα είναι ευτυχισμένοι μόνο αν έχουν καλή υγεία, πολλά χρήματα και ειρηνικές οικογενειακές σχέσεις. Αλλά η χαρά για την οποία έγραψε ο Ιάκωβος είναι πτυχή του καρπού του πνεύματος του Θεού και δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις ενός ατόμου. (Γαλ. 5:22) Ο Χριστιανός βρίσκει χαρά, δηλαδή μια βαθιά αίσθηση ευτυχίας, όταν γνωρίζει ότι ευαρεστεί τον Ιεχωβά και ακολουθεί το παράδειγμα του Ιησού. (Διαβάστε Λουκάς 6:22, 23· Κολ. 1:10, 11) Όπως η φλόγα που καίει προστατευμένη μέσα σε ένα φανάρι, έτσι και αυτό το είδος χαράς καίει μέσα στην καρδιά του Χριστιανού. Δεν τρεμοπαίζει όταν κλονίζεται η υγεία του ή λιγοστεύουν τα χρήματά του. Και δεν τη σβήνει ο χλευασμός ή η εναντίωση από την οικογένεια ή άλλους. Αντίθετα, η φλόγα θεριεύει κάθε φορά που οι εναντιούμενοι προσπαθούν να τη σβήσουν. Οι δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε λόγω της πίστης μας επιβεβαιώνουν ότι είμαστε αληθινοί μαθητές του Χριστού. (Ματθ. 10:22· 24:9· Ιωάν. 15:20) Εύλογα, ο Ιάκωβος έγραψε: «Να το θεωρήσετε απόλυτη χαρά, αδελφοί μου, όταν αντιμετωπίσετε διάφορες δοκιμασίες».​—Ιακ. 1:2.