Το Κήρυγμα στις Εβραϊκές Γραφές. Ο Νώε είναι το πρώτο άτομο που χαρακτηρίστηκε “κήρυκας” (2Πε 2:5), μολονότι η προγενέστερη προφητεία του Ενώχ ίσως είχε επίσης επιδοθεί μέσω κηρύγματος. (Ιου 14, 15) Το κήρυγμα δικαιοσύνης που έκανε ο Νώε πριν από τον Κατακλυσμό περιλάμβανε προφανώς έκκληση για μετάνοια και προειδοποίηση για επικείμενη καταστροφή, όπως εξάγεται από τη δήλωση του Ιησού ότι οι άνθρωποι «δεν έδωσαν προσοχή». (Ματ 24:38, 39) Άρα, η δημόσια διακήρυξη που έκανε ο Νώε με θεϊκή εξουσιοδότηση δεν αποτελούσε πρωτίστως μετάδοση καλών νέων.

Ο κόσμος που είναι αποξενωμένος από τον Θεό. Μια έννοια της λέξης κόσμος που συναντάται αποκλειστικά στις Γραφές είναι αυτή του κόσμου της ανθρωπότητας ο οποίος διαχωρίζεται από τους υπηρέτες του Θεού. Ο Πέτρος γράφει ότι ο Θεός έφερε τον Κατακλυσμό «σε έναν κόσμο ασεβών ανθρώπων», ενώ διαφύλαξε τον Νώε και την οικογένειά του. Κατ’ αυτόν τον τρόπο «ο κόσμος εκείνου του καιρού υπέστη καταστροφή όταν κατακλύστηκε με νερό». (2Πε 2:5· 3:6) Ας σημειωθεί και πάλι ότι αυτό το σχόλιο δεν αφορά την καταστροφή του πλανήτη ή των ουράνιων σωμάτων του σύμπαντος, αλλά περιορίζεται στην ανθρώπινη σφαίρα και, στην προκειμένη περίπτωση, στην άδικη ανθρώπινη κοινωνία. Αυτόν τον «κόσμο» καταδίκασε ο Νώε με την πιστή του πορεία.—Εβρ 11:7.

Ο άδικος προκατακλυσμιαίος κόσμος, δηλαδή η ανθρώπινη κοινωνία, έλαβε τέλος, όχι όμως και το ίδιο το ανθρώπινο γένος, εφόσον διαφυλάχτηκε ο Νώε και η οικογένειά του. Μετά τον Κατακλυσμό, η πλειονότητα της ανθρωπότητας παρέκκλινε και πάλι από τη δικαιοσύνη, με αποτέλεσμα να έρθει σε ύπαρξη άλλη μια πονηρή ανθρώπινη κοινωνία. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχαν κάποιοι που ακολουθούσαν διαφορετική πορεία, προσκολλούμενοι στη δικαιοσύνη. Αργότερα, ο Θεός προσδιόρισε τον Ισραήλ ως τον εκλεγμένο λαό του και σύναψε μαζί του σχέση διαθήκης. Επειδή αυτό επέφερε το διαχωρισμό των Ισραηλιτών από τον κόσμο γενικά, ο Παύλος μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη λέξη κόσμος ως αντίστοιχο των μη Ισραηλιτών, των “Εθνικών”, στα εδάφια Ρωμαίους 11:12-15. (KJ· ΜΝΚ) Εκεί τόνισε ότι η αποστασία του Ισραήλ οδήγησε στο να καταργήσει ο Θεός τη σχέση διαθήκης που είχε συνάψει μαζί τους και ότι άνοιξε στους Εθνικούς το δρόμο ώστε να εισέλθουν σε αυτή τη σχέση και στα πλούτη της μέσω συμφιλίωσης με τον Θεό. (Παράβαλε Εφ 2:11-13.) Η λέξη κόσμος τότε, κατά τη μετακατακλυσμιαία και προχριστιανική περίοδο, αναφερόταν και πάλι σε ολόκληρη την ανθρωπότητα εκτός των επιδοκιμασμένων υπηρετών του Θεού, και ιδιαίτερα σε όσους δεν ανήκαν στον Ισραήλ την περίοδο που ο Ιεχωβά είχε σχέση διαθήκης μαζί του.—Παράβαλε Εβρ 11:38.