Από την αρχή ως το τέλος, ο Θεός αποδοκίμαζε απαρέγκλιτα την απαγγελία οποιασδήποτε κατάρας εναντίον του Ισραήλ, επιμένοντας ότι, αν ο Βαλαάμ πήγαινε, θα έπρεπε να προφέρει ευλογία, όχι κατάρα. (Ιη 24:9, 10) Ωστόσο, ο Θεός τού επέτρεψε να πάει. Συνέβη ό,τι και στην περίπτωση του Κάιν, στην οποία ο Ιεχωβά εξέφρασε την αποδοκιμασία του, αλλά ταυτόχρονα άφησε τον Κάιν να κάνει την προσωπική του επιλογή: είτε να εγκαταλείψει την κακή οδό του είτε να προχωρήσει ακάθεκτα στην πονηρή πορεία του. (Γε 4:6-8) Ο Βαλαάμ, λοιπόν, όπως και ο Κάιν, αδιαφόρησε πεισματικά για το θέλημα του Ιεχωβά σχετικά με αυτό το ζήτημα και ήταν αποφασισμένος να πετύχει το δικό του ιδιοτελή σκοπό. Στην περίπτωση του Βαλαάμ, αυτό που τον τύφλωσε ως προς τη σφαλερότητα της οδού του ήταν η άπληστη επιθυμία για αμοιβή, όπως γράφει ο Ιούδας: “Ο Βαλαάμ όρμησε στην εσφαλμένη πορεία για αμοιβή”. Ο απόστολος Πέτρος σχολιάζει: “Ο Βαλαάμ, ο γιος του Βεώρ, . . . αγάπησε την αμοιβή της αδικοπραγίας, αλλά έλαβε έλεγχο για το ότι παρέβηκε ό,τι ήταν σωστό. Ένα άφωνο υποζύγιο, μιλώντας με φωνή ανθρώπου, παρεμπόδισε την παράφρονη πορεία του προφήτη”.—Ιου 11· 2Πε 2:15, 16.

Ο τρόπος με τον οποίο έγινε η διάκριση μεταξύ της επιδοκιμασμένης και της αποδοκιμασμένης προσφοράς δεν αναφέρεται, αλλά αναμφίβολα ήταν προφανής τόσο στον Κάιν όσο και στον Άβελ. Ο Ιεχωβά, ο οποίος διαβάζει την καρδιά του ανθρώπου (1Σα 16:7· Ψλ 139:1-6), γνώριζε την εσφαλμένη στάση του Κάιν, και το γεγονός ότι Αυτός απέρριψε τη θυσία του Κάιν είχε ως αποτέλεσμα να γίνει απόλυτα έκδηλη αυτή η εσφαλμένη διάθεση. Ο Κάιν άρχισε τώρα να παράγει φανερά τα «έργα της σάρκας»: «έχθρες, έριδα, ζήλια, ξεσπάσματα θυμού». (Γα 5:19, 20) Ο Ιεχωβά υπέδειξε στον κατηφή άντρα ότι θα μπορούσε να υπάρξει εξύψωση για αυτόν, αν απλώς στρεφόταν στο να κάνει το καλό. Θα μπορούσε να ταπεινωθεί ώστε να μιμηθεί το επιδοκιμασμένο παράδειγμα του αδελφού του, αλλά επέλεξε να αγνοήσει τη συμβουλή του Θεού, που του συνιστούσε να επιβληθεί στην αμαρτωλή επιθυμία η οποία “καιροφυλακτούσε στην πόρτα”, λαχταρώντας να τον κυριεύσει. (Γε 4:6, 7· παράβαλε Ιακ 1:14, 15.) Αυτή η ασεβής πορεία αποτέλεσε «το δρόμο του Κάιν».—Ιου 11.