Ο απόστολος Παύλος τονίζει ότι ο Χριστιανός μπορεί, μέσω καλών έργων αδιαφθορίας στη διδασκαλία του, σοβαρότητας, ωφέλιμου λόγου και ορθής διαγωγής σε όλες τις οδούς της ζωής του, να στολίζει τις διδασκαλίες του Θεού, κάνοντάς τες ελκυστικές στους άλλους. (Τιτ 2:10) Με αυτόν τον πνευματικό τρόπο, η Χριστιανική εκκλησία, η νύφη του Χριστού, παρουσιάζεται τελικά πανέμορφη ενώπιον του συζύγου της του Ιησού Χριστού. Παρόμοια περιγράφεται στο εδάφιο Αποκάλυψη 21:2 ως «ετοιμασμένη σαν νύφη στολισμένη για το σύζυγό της». Η πνευματική της ομορφιά βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με το στολισμό της Βαβυλώνας της Μεγάλης, για την οποία λέγεται ότι είναι στολισμένη με υλικά πράγματα, με το μίσθωμα της πορνείας της.—Απ 18:16· βλέπε ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ· ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΠΕΤΡΕΣ· ΡΟΥΧΑ· ΣΤΟΛΙΔΙΑ.

Οι Χριστιανοί ακόλουθοι του Ιησού, ως «μέτοχοι της ουράνιας κλήσης» (Εβρ 3:1), διορίζονται από τον Θεό να είναι «κληρονόμοι» σε ενότητα με τον Χριστό, μέσω του οποίου ο Θεός είχε σκοπό «να ξανασυγκεντρώσει όλα τα πράγματα». «Τα πράγματα που είναι στους ουρανούς», δηλαδή όσοι καλούνται σε ουράνια ζωή, είναι λοιπόν οι πρώτοι που συγκεντρώνονται σε ενότητα με τον Θεό μέσω του Χριστού. (Εφ 1:8-11) Η κληρονομιά τους είναι «φυλαγμένη στους ουρανούς». (1Πε 1:3, 4· Κολ 1:5· παράβαλε Ιωα 14:2, 3.) Αυτοί «έχουν καταγραφεί» και έχουν την «υπηκοότητά» τους στους ουρανούς. (Εβρ 12:20-23· Φλπ 3:20) Απαρτίζουν τη «Νέα Ιερουσαλήμ» η οποία στο όραμα του Ιωάννη φάνηκε «να κατεβαίνει από τον ουρανό, από τον Θεό». (Απ 21:2, 9, 10· παράβαλε Εφ 5:24-27.) Εφόσον στην αρχή δηλώνεται ότι αυτό το όραμα αφορά “έναν νέο ουρανό και μια νέα γη” (Απ 21:1), εξυπακούεται ότι και τα δύο αυτά αντιπροσωπεύονται από όσα περιγράφονται στη συνέχεια. Επομένως ο “νέος ουρανός” πρέπει να αντιστοιχεί στον Χριστό μαζί με τη «νύφη» του, τη «Νέα Ιερουσαλήμ», η δε «νέα γη» εντοπίζεται στους “λαούς των ανθρώπων” που είναι υπήκοοι εκείνων και λαβαίνουν τις ευλογίες της διακυβέρνησής τους, όπως παρουσιάζεται στα εδάφια 3 και 4.