Μερικοί, με έρεισμα κάποια εδάφια όπου αναφέρεται για τον Ιησού ότι θα τον δουν «να έρχεται μέσα σε σύννεφα με μεγάλη δύναμη και δόξα» (Μαρ 13:26· Απ 1:7), συμπεραίνουν ότι η παρουσία του πρέπει να είναι ορατή. Εντούτοις, όπως καταδεικνύεται στο λήμμα ΣΥΝΝΕΦΟ (Αλληγορική Χρήση), η χρήση σύννεφων στα πλαίσια άλλων θεϊκών φανερώσεων υποδηλώνει κάτι το αόρατο και όχι κάτι ορατό. Παρόμοια, μπορεί κάποιος να «βλέπει» με την έννοια της συμβολικής όρασης, δηλαδή των όσων αντιλαμβάνεται με τη διάνοια και την καρδιά. (Ησ 44:18· Ιερ 5:21· Ιεζ 12:2, 3· Ματ 13:13-16· Εφ 1:17, 18) Το να αρνείται κανείς κάτι τέτοιο είναι σαν να αρνείται πως το αντίθετο της όρασης, δηλαδή η τυφλότητα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί με συμβολική ή πνευματική έννοια αντί της κυριολεκτικής. Ο Ιησούς, όμως, χρησιμοποίησε σαφώς τόσο την όραση όσο και την τυφλότητα με τέτοια συμβολική ή πνευματική έννοια. (Ιωα 9:39-41· Απ 3:14-18· παράβαλε επίσης 2Κο 4:4· 2Πε 1:9.) Ο Ιώβ, στον οποίο μίλησε ο Ιεχωβά «μέσα από την ανεμοθύελλα» (που πιθανότατα συνοδευόταν από σύννεφα), είπε κατόπιν: «Από λόγια άλλων έχω ακούσει για εσένα, αλλά τώρα σε βλέπουν τα ίδια μου τα μάτια». (Ιωβ 38:1· 42:5) Και εδώ επίσης πρέπει να εννοούνται τα όσα αντιλαμβανόταν ο Ιώβ με τη διάνοια και την καρδιά του και όχι με τα κατά γράμμα μάτια του, δεδομένης της σαφούς Γραφικής διδασκαλίας ότι «κανένας άνθρωπος δεν έχει δει ποτέ τον Θεό».—Ιωα 1:18· 5:37· 6:46· 1Ιω 4:12.

Περίπου το 96 Κ.Χ., 26 χρόνια μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ο Ιωάννης έγραψε σχετικά με πράγματα που θα λάβαιναν χώρα στο μέλλον και είδε σε όραμα τον Ιησού Χριστό να «έρχεται με τα σύννεφα, και θα τον δει κάθε μάτι, καθώς και εκείνοι που τον τρύπησαν με δόρυ». (Απ 1:1, 7) Έτσι λοιπόν, τόσο αυτή η δήλωση σχετικά με κάτι που θα συνέβαινε μετά το 96 Κ.Χ. όσο και αυτό που είπε ο Χριστός σχετικά με «το σημείο του Γιου του ανθρώπου» ανέφεραν ότι ο Ιησούς θα ερχόταν μέσα στα σύννεφα και θα τον έβλεπαν όλοι οι άνθρωποι. (Βλέπε ΣΥΝΝΕΦΟ.) Θα πρέπει να σημειωθεί, όμως, ότι ενώ το ρήμα ὁράω του πρωτότυπου κειμένου, το οποίο χρησιμοποιείται στα εδάφια Ματθαίος 24:30 και Αποκάλυψη 1:7, μπορεί να σημαίνει κατά κυριολεξία «βλέπω, κοιτάζω», μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί μεταφορικά για τη διανοητική όραση, με την έννοια «διακρίνω, παρατηρώ».—Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης, των Λίντελ και Σκοτ, Εκδόσεις «Ι. Σιδέρης», 1921, Τόμ. 3, σ. 342.

Για σύγκριση των όρων «θαύματα», «θαυμαστά προμηνύματα» και «σημεία», βλέπε ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΠΡΟΜΗΝΥΜΑ· ΘΑΥΜΑΤΑ.

Η λέξη φυλή του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου αναφέρεται σε ένα σύνολο ανθρώπων τους οποίους ενώνει η κοινή καταγωγή, καθώς επίσης σε μια υποδιαίρεση ενός τέτοιου συνόλου, δηλαδή σε μια πατριά ή φυλετική ομάδα. Η λέξη αυτή χρησιμοποιείται συχνά στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές αναφορικά με τις φυλές του έθνους του Ισραήλ. (Πρ 13:21· Ρω 11:1· Φλπ 3:5· Εβρ 7:13, 14· Απ 5:5) Σε εκφράσεις όπως «από κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος», η λέξη «φυλή» φαίνεται ότι εννοεί ένα σύνολο ανθρώπων τους οποίους συνδέει η κοινή καταγωγή. (Απ 5:9) Τέτοιες εκφράσεις, λοιπόν, έχουν γενικευμένη έννοια, αναφέρονται δηλαδή σε όλους τους ανθρώπους, είτε από την άποψη των φυλών που απαρτίζονται από άτομα με συγγενικούς δεσμούς είτε από την άποψη των γλωσσικών ομάδων των μεγάλων τμημάτων του ανθρωπίνου γένους ή των πολιτικών υποδιαιρέσεων. (Απ 7:9· 11:9· 13:7· 14:6) Επιπλέον, η λέξη φυλή εμφανίζεται στην έκφραση «όλες οι φυλές της γης» στο εδάφιο Αποκάλυψη 1:7, η οποία σημαίνει προφανώς όλοι οι άνθρωποι της γης, διότι το εδάφιο λέει επίσης «θα τον δει κάθε μάτι».—Παράβαλε Ματ 24:30.