6. Ποιος λέει στους αγγέλους να συγκρατήσουν τους τέσσερις ανέμους, και για ποιο πράγμα παραχωρείται έτσι χρόνος;

⁶ Ο Ιωάννης περιγράφει κατόπιν πώς θα αποκτήσουν ορισμένοι το σημείο για επιβίωση, λέγοντας: «Και είδα άλλον άγγελο να ανεβαίνει από την ανατολή του ήλιου έχοντας σφραγίδα του ζωντανού Θεού· και αυτός φώναξε με δυνατή φωνή στους τέσσερις αγγέλους στους οποίους επιτράπηκε να βλάψουν τη γη και τη θάλασσα, λέγοντας: “Μη βλάψετε τη γη ούτε τη θάλασσα ούτε τα δέντρα, μέχρι να σφραγίσουμε τους δούλους του Θεού μας στα μέτωπά τους”».—Αποκάλυψη 7:2, 3.

8. Τι είναι το σφράγισμα, και πότε άρχισε;

⁸ Τι είναι τούτο το σφράγισμα, και ποιοι είναι αυτοί οι δούλοι του Θεού; Το σφράγισμα άρχισε την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ. όταν οι πρώτοι Ιουδαίοι Χριστιανοί χρίστηκαν με άγιο πνεύμα. Αργότερα, ο Θεός άρχισε να καλεί και να χρίει “εθνικούς”. (Ρωμαίους 3:29· Πράξεις 2:1-4, 14, 32, 33· 15:14) Ο απόστολος Παύλος έγραψε για το ότι οι χρισμένοι Χριστιανοί έχουν εγγύηση πως “ανήκουν στον Χριστό” και πρόσθεσε ότι ο Θεός «έχει βάλει τη σφραγίδα του πάνω μας και μας έχει δώσει την εγγύηση εκείνου που θα έρθει, δηλαδή το πνεύμα, στις καρδιές μας». (2 Κορινθίους 1:21, 22· παράβαλε Αποκάλυψη 14:1.) Συνεπώς, όταν αυτοί οι δούλοι υιοθετούνται ως πνευματικοί γιοι του Θεού, λαβαίνουν μια εγγύηση προτού αποκτήσουν την ουράνια κληρονομιά τους—μια σφραγίδα, μια υπόσχεση. (2 Κορινθίους 5:1, 5· Εφεσίους 1:10, 11) Τότε μπορούν να λένε: «Το ίδιο το πνεύμα δίνει μαρτυρία μαζί με το πνεύμα μας ότι είμαστε παιδιά του Θεού. Αν, λοιπόν, είμαστε παιδιά, είμαστε και κληρονόμοι· κληρονόμοι μεν του Θεού, συγκληρονόμοι όμως με τον Χριστό, με την προϋπόθεση ότι υποφέρουμε μαζί του για να δοξαστούμε και μαζί του».—Ρωμαίους 8:15-17.

9. (α) Τι είδους υπομονή απαιτείται από το υπόλοιπο των γεννημένων από το πνεύμα γιων του Θεού; (β) Για πόσο καιρό θα συνεχιστεί η δοκιμή των χρισμένων;

⁹ «Με την προϋπόθεση ότι υποφέρουμε μαζί του»—τι σημαίνει αυτό; Προκειμένου να λάβουν το στεφάνι της ζωής, οι χρισμένοι Χριστιανοί πρέπει να υπομείνουν, παραμένοντας πιστοί ακόμα και μέχρι θανάτου. (Αποκάλυψη 2:10) Δεν ισχύει το “άπαξ εσώθης, διά παντός εσώθης”. (Ματθαίος 10:22· Λουκάς 13:24) Αντίθετα, τους δίνεται η νουθεσία: «Να κάνετε . . . το καλύτερο που μπορείτε για να καταστήσετε βέβαιη για τον εαυτό σας την κλήση και την εκλογή σας». Όπως ο απόστολος Παύλος, έτσι και αυτοί πρέπει τελικά να μπορούν να πουν: «Έχω αγωνιστεί τον καλό αγώνα, έχω τρέξει τη διαδρομή μέχρι το τέρμα, έχω τηρήσει την πίστη». (2 Πέτρου 1:10, 11· 2 Τιμόθεο 4:7, 8) Γι’ αυτό, εδώ στη γη, η δοκιμή και το κοσκίνισμα του υπολοίπου των γεννημένων από το πνεύμα γιων του Θεού πρέπει να συνεχιστούν μέχρι τον καιρό κατά τον οποίο ο Ιησούς και οι άγγελοι που τον συνοδεύουν θα έχουν χαράξει ανεξίτηλα τη σφραγίδα «στα μέτωπα» όλων αυτών, προσδιορίζοντάς τους οριστικά και αμετάκλητα ως δοκιμασμένους και πιστούς «δούλους του Θεού μας». Τότε αυτή η σφραγίδα γίνεται μόνιμο σημάδι. Προφανώς, όταν εξαπολυθούν οι τέσσερις άνεμοι της θλίψης, όλος ο πνευματικός Ισραήλ θα έχει σφραγιστεί οριστικά, παρότι μερικοί θα εξακολουθούν να ζουν κατά σάρκα. (Ματθαίος 24:13· Αποκάλυψη 19:7) Όλα τα μέλη του πνευματικού Ισραήλ θα έχουν συμπληρωθεί!—Ρωμαίους 11:25, 26.