Στα εδάφια Αποκάλυψη 8:3, 4, το χρυσό θυσιαστήριο του θυμιάματος συνδέεται ξεκάθαρα με τις προσευχές των δικαίων. Οι Ιουδαίοι είχαν τη συνήθεια να προσεύχονται «την ώρα της προσφοράς του θυμιάματος». (Λου 1:9, 10· παράβαλε Ψλ 141:2.) Το ένα και μοναδικό θυσιαστήριο για την προσφορά θυμιάματος αντιστοιχεί επίσης στη μοναδική οδό πρόσβασης που περιγράφεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές.—Ιωα 10:9· 14:6· 16:23· Εφ 2:18-22· βλέπε ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ.

Αναφέρεται ότι μετά την επιστροφή από τη βαβυλωνιακή εξορία αποθηκεύτηκε λιβάνι στα κτίρια του ανοικοδομημένου ναού. (1Χρ 9:29· Νε 13:5, 9) Οι αστρολόγοι από την Ανατολή που επισκέφτηκαν τον Ιησού όταν ήταν παιδί έφεραν μαζί τους λιβάνι. (Ματ 2:11) Επίσης, το λιβάνι μνημονεύεται ως ένα από τα εμπορεύματα που πουλιούνται στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη πριν από την καταστροφή της. (Απ 18:8-13) Η λέξη λιβανωτός των εδαφίων Αποκάλυψη 8:3, 5, η οποία χρησιμοποιείται στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο για το ουράνιο θυμιατήρι, προέρχεται από την ίδια εβραϊκή λέξη από την οποία προέρχεται και η λέξη λίβανος.

Σημασία. Ο Νόμος της διαθήκης είχε σκιά καλύτερων μελλοντικών πραγμάτων (Εβρ 10:1), και φαίνεται ότι η καύση του θυμιάματος υπό αυτή τη διευθέτηση αντιπροσώπευε τις αποδεκτές προσευχές των πιστών υπηρετών του Θεού. Ο ψαλμωδός διακήρυξε: «Ας ετοιμαστεί η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν σου [Ιεχωβά]». (Ψλ 141:2) Παρόμοια, το κατ’ εξοχήν συμβολικό βιβλίο της Αποκάλυψης περιγράφει εκείνους που είναι γύρω από τον ουράνιο θρόνο του Θεού λέγοντας ότι είχαν «χρυσές κούπες που ήταν γεμάτες θυμίαμα, και το θυμίαμα σημαίνει τις προσευχές των αγίων». «Δόθηκε [σε έναν άγγελο] μεγάλη ποσότητα θυμιάματος για να το προσφέρει με τις προσευχές όλων των αγίων πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο που ήταν μπροστά στο θρόνο». (Απ 5:8· 8:3, 4) Από διάφορες απόψεις, το καιόμενο θυμίαμα αποτέλεσε κατάλληλο σύμβολο των προσευχών των αγίων οι οποίες “προσφέρονται” (Εβρ 5:7) νύχτα και ημέρα (1Θε 3:10) και είναι ευάρεστες στον Ιεχωβά.—Παρ 15:8.