۱۱ او نذر کرد و گفت:‏ «ای یَهُوَه خدای لشکرها،‏ تو می‌بینی که کنیزت چطور عذاب می‌کشد.‏ ای یَهُوَه،‏ اگر مرا به یاد بیاوری و کنیزت را فراموش نکنی و به کنیزت پسری بدهی،‏+ من او را به تو می‌دهم تا همهٔ عمرش به تو خدمت کند و هیچ وقت موی سرش را نزند.‏»*‏+

۲۰ یک سال نگذشت* که حَنّا حامله شد و پسری به دنیا آورد.‏ او اسمش را سموئیل* گذاشت + چون گفت،‏ «او را از یَهُوَه خواسته‌ام.‏»