به دلیل تغییر وضعیت اقتصادی بعضی‌ها شغلی را قبول کرده‌اند که باید به خاطرش دور از خانواده‌شان زندگی کنند.‏ اما اغلب ثابت شده که این تصمیم عاقلانه‌ای نیست.‏ قبل از پذیرفتن یک کار جدید،‏ مهم است که فقط به درآمدش فکر نکنید،‏ بلکه باید تأثیر آن را روی رابطه‌تان با یَهُوَه در نظر بگیرید.‏ ‎(‏لو ۱۴:‏۲۸‏)‎‏ از خودتان بپرسید:‏ ‹دوری از همسرم چه تأثیری روی ازدواجمان می‌گذارد؟‏ آیا هنوز می‌توانم در جلسات و موعظه شرکت کنم و با برادران و خواهران معاشرت کنم؟‏› اگر فرزند دارید از خود بپرسید:‏ ‹اگر در کنار فرزندم نباشم،‏ چطور می‌توانم او را طبق کلام یَهُوَه تربیت کنم؟‏› ‎(‏افس ۶:‏⁠۴‏)‎‏ اجازه دهید طرز فکر خدا راهنمای‌تان باشد،‏ نه عقیده‌های خویشاوندان و دوستانی که برای اصول کتاب مقدّس ارزشی قائل نیستند.‏ ب۲۵/‏۳ ص ۲۹ ¶۱۲

از طرف دیگر،‏ یک مسیحی نابالغ به راحتی تحت تأثیر «فریبکاری» و «نقشه‌های حیله‌گرایانه» قرار می‌گیرد.‏ برای مثال او شاید شایعات را باور کند و فریب مرتدان را بخورد.‏ همچنین ممکن است به حسادت،‏ تفرقه‌اندازی و زودرنجی تمایل داشته باشد یا تسلیم وسوسه شود.‏ ‎(‏۱قر ۳:‏⁠۳‏)‎‏ کتاب مقدّس رشد روحانی را به رشد فیزیکی تشبیه کرده است.‏ ‎(‏افس ۴:‏۱۵‏)‎‏ یک کودک آگاهی کافی ندارد و نیاز به مراقبت دارد.‏ برای مثال یک مادر از دختر کوچکش می‌خواهد که هنگام عبور از خیابان دستش را بگیرد.‏ وقتی آن دختر کمی بزرگ‌تر شود ممکن است مادرش اجازه دهد او تنها از خیابان عبور کند،‏ اما هنوز می‌گوید که حواسش به ماشین‌ها باشد.‏ وقتی آن دختر بزرگ شود خودش می‌تواند از آن خطرات دوری کند.‏ به همین شکل،‏ وقتی مسیحیان بالغ می‌شوند،‏ با بررسی اصول کتاب مقدّس به طرز فکر یَهُوَه پی می‌برند و طبق آن عمل می‌کنند.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۳-‏۴ ¶۵-‏۶

برای سالیان سال دوستان یَهُوَه فقط کسانی بودند که با او در آسمان زندگی می‌کردند.‏ بعد از آن یَهُوَه انسان‌ها را بر روی زمین آفرید و آن‌ها هم می‌توانستند مهمان او شوند.‏ برای مثال بعضی از آن مهمانان خَنوخ،‏ نوح،‏ ابراهیم و ایّوب بودند.‏ آن پرستندگان حقیقی به عنوان دوستان خدا،‏ یعنی کسانی که ‹با خدای حقیقی راه می‌رفتند،‏› توصیف شدند.‏ ‎(‏پیدا ۵:‏۲۴؛‏ ۶:‏۹؛‏ ایو ۲۹:‏۴؛‏ اشع ۴۱:‏ ۸‏)‎‏ یَهُوَه طی قرن‌ها،‏ دوستانش را دعوت کرده تا مهمان او شوند.‏ ‎(‏حزق ۳۷:‏​۲۶،‏ ۲۷‏)‎‏ پیشگویی حِزْقیال نشان می‌دهد که خدا حقیقتاً می‌خواهد پرستندگان وفادارش رابطه‌ای گرم و صمیمی با او داشته باشند.‏ یَهُوَه وعده می‌دهد که با آن‌ها ‹پیمان صلح می‌بندد.‏› این پیشگویی به زمانی اشاره می‌کند که کسانی که امید آسمانی و کسانی که امید زمینی دارند،‏ به صورت مجازی در خیمهٔ خدا به عنوان «یک گله» متحد می‌شوند.‏ ‎(‏یو ۱۰:‏۱۶‏)‎‏ در زمان ما این پیشگویی در حال تحقق است!‏ ب۲۴/‏۶ ص ۲-‏۳ ¶۲‏،‏ ۴‏؛‏ ص ۳ ¶۵