چطور می‌توانید طی دوران آشنانی مشکلات و اختلاف‌نظرات را که گاهی پیش می‌آید،‏ برطرف کنید؟‏ آیا این نشان می‌دهد که زوج خوبی برای هم نمی‌شوید؟‏ لزوماً نه.‏ همهٔ زوج‌ها اختلاف‌نظر دارند.‏ یک پیوند ازدواج موفق از دو نفر تشکیل می‌شود که بتوانند با وجود اختلاف‌نظر به توافق برسند.‏ پس اگر الآن بتوانید مشکلات را حل کنید،‏ نشانگر این است که ازدواج موفقی خواهید داشت.‏ از خودتان بپرسید:‏ ‹آیا می‌توانیم با آرامش و احترام در مورد مسائل صحبت کنیم؟‏ آیا حاضریم اشتباهاتمان را بپذیریم و برای پیشرفت تلاش کنیم؟‏ آیا برای سازش،‏ معذرت‌خواهی و بخشش پیشقدم می‌شویم؟‏› ‎(‏افس ۴:‏۳۱‏)‎‏ با وجود این اگر در دوران آشنایی‌تان دائماً با هم مخالفت یا بحث می‌کنید،‏ بعید است که شرایط بعد از ازدواجتان بهتر شود.‏ اگر به این نتیجه رسیدید که شخص مقابل همسر مناسبی برایتان نیست،‏ پایان دادن به دوران آشنایی به نفع هر دوی شماست.‏ ب۲۴/‏۵ ص ۲۹-‏۳۰ ¶۱۲

اگر ما در هر شرایطی مطیع بوده و بر اساس اصول کتاب مقدّس تصمیم‌گیری کنیم،‏ تأثیر مثبتی روی دیگران می‌گذاریم.‏ با شناخت دقیق از کتاب مقدّس ایمانمان قوی‌تر می‌شود و به معیارهای یَهُوَه پای‌بند می‌مانیم.‏ در نتیجه تعلیمات نادرست و طرز فکر این دنیا ما را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.‏ ‎(‏افس ۴:‏۱۴؛‏ یعقو ۱:‏​۶-‏۸‏)‎‏ شاید حتی بتوانیم به دیگران که با سختی‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند کمک کنیم.‏ ‎(‏۱تسا ۳:‏​۲،‏ ۳‏)‎‏ پیران جماعت باید در عاداتشان تعادل را حفظ کنند،‏ قدرت تشخیص داشته باشند و منظم و معقول باشند.‏ آن‌ها ‹همیشه به کلام قابل اعتماد خدا پای‌بندند› و به دیگران کمک می‌کنند تا ایمانشان قوی بماند.‏ ‎(‏تیت ۱:‏۹؛‏ ۱تیمو ۳:‏​۱-‏۳‏)‎‏ پیران جماعت با بجا گذاشتن نمونهٔ خوب و شبانی از برادران و خواهران،‏ به آن‌ها کمک می‌کنند تا مرتب در جلسات و خدمت موعظه شرکت کنند و مطالعهٔ شخصی داشته باشند.‏ علاوه بر این وقتی مبشّران با سختی‌ها روبرو می‌شوند،‏ پیران به آن‌ها کمک می‌کنند تا تمرکزشان بر یَهُوَه و وعده‌هایش باشد.‏ ب۲۴/‏۶ ص ۳۱ ¶۱۶-‏۱۸

عیسی طی خدمتش بر زمین تعلیم داد که پدرش مشتاق بخشش گناهکاران است.‏ به شرح حکایت پسر گم‌شده توجه کنید.‏ آن مرد جوان تصمیم گرفت که شیوهٔ زندگی گناه‌آلودی را در پیش بگیرد.‏ «او بالاخره سر عقل آمد» و به خانه برگشت.‏ پدرش چه واکنشی نشان داد؟‏ عیسی گفت:‏ «هنوز از خانه فاصلهٔ زیادی داشت که چشم پدرش به او افتاد.‏ .‏ .‏ .‏ و به طرفش دوید،‏ بغلش کرد و او را به‌گرمی بوسید.‏» آن پسر حتی حاضر بود تا مثل یکی از کارگران خانهٔ پدرش کار کند،‏ اما پدرش او را «پسرم» خواند و به خانه برد.‏ پدرش گفت:‏ ‹او گم شده بود ولی پیدا شد.‏› ‎(‏لو ۱۵:‏​۱۱-‏۳۲‏)‎‏ عیسی قبل از آمدن بر زمین،‏ در آسمان دیده بود که پدرش نسبت به توبه‌کاران چقدر دلسوزی نشان داده بود!‏ عیسی با بیان حکایت پسر گمشده و آشکار کردن رحمت یَهُوَه،‏ به ما دلگرمی و اطمینان‌خاطر می‌بخشد.‏ ب۲۴/‏۸ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۱-‏۱۲