۲ در آن موقع یَهُوَه به جِدعون گفت:‏ «تعداد سربازانت برای این که مِدیانیان را تسلیمشان کنم،‏ زیاد است.‏+ اگر این کار را بکنم،‏ اسرائیلیان ممکن است به خودشان فخر کنند و به من بگویند،‏ ‹ما با قدرت خودمان پیروز شدیم.‏›+

۱۵ وقتی خادم مرد خدای حقیقی صبح زود بلند شد و بیرون رفت،‏ دید که لشکر بزرگی با اسب‌ها و ارابه‌های جنگی شهر را محاصره کرده‌اند.‏ پس فوراً به اِلیشَع گفت:‏ «وای سَرورم!‏ چه کار کنیم؟‏» ۱۶ او گفت:‏ «نترس!‏+ چون کسانی که با ما هستند از کسانی که با آن‌ها هستند،‏ بیشترند.‏»+

۱۱ بعد آسا به یَهُوَه خدایش دعا کرد + و گفت:‏ «ای یَهُوَه،‏ وقتی تو به انسان‌ها کمک می‌کنی،‏ به این نگاه نمی‌کنی که آن‌ها قوی* یا ضعیف هستند.‏+ ای یَهُوَه خدای ما،‏ به ما کمک کن،‏ چون به تو توکّل* داریم + و به نام تو برای جنگ با این لشکر بزرگ آمده‌ایم.‏+ ای یَهُوَه،‏ تو خدای ما هستی.‏ نگذار انسان فانی بر تو پیروز شود.‏»+