۳۸ بعد،‏ شائول لباس جنگی خود را به تن داوود کرد.‏ او کلاهخود مسی بر سر داوود گذاشت و زره فلزی* تنش کرد.‏ ۳۹ بعد داوود شمشیر به کمر بست و سعی کرد برود اما نتوانست،‏ چون به لباس جنگی عادت نداشت.‏ داوود به شائول گفت:‏ «من نمی‌توانم با این چیزها حرکت کنم چون به آن‌ها عادت ندارم.‏» پس داوود آن‌ها را از تنش درآورد.‏

۳۴ اما سربازی کمان خود را کشید و بی‌هدف تیری رها کرد و به طور تصادفی پادشاه اسرائیل را از میان درز زرهش زد.‏ پس پادشاه به ارابه‌ران خود گفت:‏ «برگرد و مرا از میدان جنگ* بیرون ببر،‏ چون بدجور زخمی شده‌ام.‏»+